Τα χαριτωμένα

Σήμερα ο Μάριος βλέποντας με να βάζω ψιλές σε μια άσκηση των αρχαίων με ρώτησε όλο περιέργεια:
- Γιατί μωρό μου εννιά γιατί;

Επειδή την ψιλή την κάνω σαν ένα μικρό εννιαράκι πάνω απο τα φωνήεντα...
Αχ μωρέ μου...

Τη μισώ τη ΔΕΘ.

Αει c-χτιρ κάθε χρόνο τα ίδια πανηγύρια βαρέθηκα.
Απο μικρό παιδί δεν την συμπαθούσα αλλά τώρα πραγματικά τημισωτημισωτημισω.
Απο την έναρξη μέχρι τη λήξη της η πόλη μας γίνεται εντελώς μπάχαλο.
Τα τελευταία χρόνια μάλιστα συνοδεύεται και με τις πορείες και τα παραδοσιακά αμάξια στα κάρβουνα. Μας έρχεται και ο πρωθυπουργος κάθε φορά κιόλας και δεν μπορούμε ούτε μια βόλτα στην παραλία με την ησυχία μας να κάνουμε. Οχι οτι πριν μπορούσαμε δηλαδή. Πάλι την αναπλάθουν εδώ και κανένα εξάμηνο. Καμιά φορά ο δήμαρχος μου δίνει την εντύπωση οτι παίζει SimCity με την Θεσσαλονίκη. Ξυπνάει το πρωί ανοίγει το computer για να παίξει με την εικονική του πόλη και μετά θέλει να κάνει τα ίδια και στην Θεσσαλονίκη. Ειδικά στην παραλία έχει τρελαθεί στην ανάπλαση. Όταν βγάλει επιτέλους τις λαμαρίνες απο το ύψος του ναυτικού ομίλου και μετά, περιμένω τουλάχιστον τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας.

Κβό βάντις ξυπόλητη στ'αγκάθια..

Exams exams exams του μέλους deedlith

Αποφάσισα να δώσω Πανελλαδικές. Στα γεράματα.
Θεωρητική κατεύθυνση, δηλαδή εντελώς αντίθετη απο αυτή που ήμουν πόσα χρόνια πρίν (*\οχι δεν θα πώ πόσα) όταν υπήρχαν οι δέσμες ακόμα. Τώρα έχει κατευθύνσεις, επιστημονικά πεδία και δεν συμμαζεύεται. Θέλω να γίνω δασκάλα. Τελικά αυτό μου ταιριάζει περισσότερο, αργησα αλλά το κατάλαβα. Ο σοφός λαός λέει κάλλιο αργά παρά ποτέ. Εγώ λέω, άντε να δούμε...
Προς το παρόν ασχολούμαι με τα λατινικά και τα βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Φταίει και αυτή μου η έφεση στις γλώσσες (ειδικά στη body language :p). Η μαμά μου είπε να μην πώ σε κανέναν οτι θα δώσω αλλά δεν άντεχα να μην το πώ πουθενά. Ελπίζω να μείνει μεταξύ μας.. :)