Απορία

Ναρκωμένη μετά την κατανάλωση μιας κατσαρολίτσας γεμιστών κολοκυθακίων χαλάρωνα στον καναπέ κάνοντας μανιασμένο ζάπινγκ όταν το δάχτυλο μου έπεσε στο κουμπί που αντιστοιχεί στο μεγκάλο κανάλι. Έπαιζε την σειρά "Μαρία η άσχημη" για την οποία όλοι μιλάνε και μόνο εγώ η απαίδευτη δεν είχα δει ποτέ. Η δικαιολογία "δεν βλέπω τηλεόραση" φαίνεται δεν είναι αρκετή για μερικούς. Ντροπιασμένη απο τον κοινωνικό αποκλεισμό και ευδιάθετη, λόγω του γεμάτου στομαχιού μου προφανώς, είπα να κάνω μια κίνηση καλής θέλησης προς αυτούς που στίβουν το μυαλό τους προκειμένου να μην μείνει ούτε λεπτό κλειστό το χαζοκούτι.

Μετά το πέρας της σειράς είχα μια και μοναδική απορία. Γιατί το σήριαλ τιτλοφορείται 'Μαρία η άσχημη'; Η ασχήμια είναι το λιγότερο άξιο λόγου χαρακτηριστικό της. Θα ήταν απείρως πειστικότερος ο τίτλος "Μαρία η βλαμμένη" ή "Μαρία η ηλίθια" ή το πολιτικώς ορθόν "Μαρία, η με ειδικές ανάγκες"...




Αν έχεις το Θεό σου την έχει και η Βικιπαίδεια...

Τουρισμός

Απο το Δεκέμβρη προγραμματίζω τις διακοπές μου στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί μου την έχουν επισκεφτεί τουλάχιστον μία φορά (φυσικά καλοκαιρινή περίοδο) και η συντριπτική πλειοψηφία τους επισκέφτηκαν κάποιο νησί. Εγώ είπα να πρωτοτυπήσω... Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ενώ οι συμφοιτητές μου θα οργιάζουν στην Κέρκυρα ή στην Αγία Νάπα εγώ συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου βρίσκομαι στον νομό Αρτας και μαζεύω υλικό για την διδακτορική μου διατριβή επάνω στην αρχαία Αμβρακία.
Το ταξίδι με το αεροπλάνο ήταν πραγματικά υπέροχο και τι φανταστικός καιρός σήμερα στην Ελλάδα. Που να μην μεγαλουργήσουν μετά οι αρχαίοι Έλληνες. Χμ...όμως σύμφωνα με τον χάρτη μου είμαι ηδη στην Άρτα. Ελπίζω να είναι έγκυρος ο παλιός χάρτης του παππού μου κι ας είναι λιγάκι φθαρμένος απο την πολυκαιρία. Α ... η Άρτα... επιτέλους θα γνωρίσω απο κοντά τα αρχαία θέατρα της Αμβρακίας για τα οποία διδάχτηκα τόσα πολλά και τον ναό του Πύθιου Απόλλωνα.
(μετά απο 20 λεπτά)
Μα τι γίνεται, γιατί δεν βρίσκω τον ναό του Πύθιου Απόλλωνα;Και απο οτι βλέπω η φυσιολογία του τόπου είναι αρκετά διαφορετική όπως και το κλίμα. Ό χάρτης του παππού μου με μπέρδεψε τελείως. Ας κάτσω να ξεκουραστώ σε αυτό το δροσερό πηγάδι και να ρωτήσω έναν ντόπιο για κατευθύνσεις. Α μα να έρχεται ένας! Αμαν τι καραθεότεκνο είναι αυτό. Μουσάτος και βαρύς όπως ακριβώς μου αρέσει. Και απο οτι διακρίνω είναι και κορμάρα!Καλά μου το έλεγε ο φίλος μου ο Τζόν (κατα κόσμο Τζοζεφίνα) οτι οι Έλληνες ειναι θεοί!Ενας τέτοιος θα ήθελα να με μυησει στην περίφημη ελληνική φιλοξενία... Μμμμ... Θα κάνω την αρχή...

- Excuse me sir, yes you with the facial hair, would you be so kind as to help me... is this Arta?

-

Επιτυχία γκαραντί.

-Καμακοατάκες παντός τύπου-

*Ειρωνική*
"Δε με ξέρεις απο κάπου;"

*Μαζοχιστική*
"Ήμουν κακό κορίτσι σήμερα, στείλε με τιμωρία στο δωμάτιο σου!"

*Πρακτική*
"- Έχεις καλή ασφαλιστική;
- Γιατί;
- Γιατί έχω πάθει μεγάλη ζημιά μαζί σου."

*Οφθαλμολογική*
"Κάτι πρέπει να έπαθαν τα μάτια μου γιατί δεν μπορώ να τα πάρω απο πάνω σου!"

*Επίμονη*
"Πιστεύεις στον έρωτα με την πρώτη ματιά ή να ξαναπεράσω σε κανένα τεταρτάκι;"

*Τουριστική*
"Είμαι καινούρια στην πόλη μπορείς να μου δώσεις οδηγίες για να βρώ το σπίτι σου;"

*Παραπλανητική*
"Έχω και μια ρομαντική πλευρά. Πάμε στο δωμάτιο μου να δούμε αν θα την βρείς;"

*Μοδάτη*
"Το χρώμα των μαλλιών σου ταιριάζει τέλεια με το χρώμα του μαξιλαριού μου."

*Οικογενειακή*
"Μήπως έχεις τηλεκάρτα;Θέλω να πάρω την μαμά μου και να της πώ οτι μόλις τώρα βρήκα τον άντρα των ονείρων μου."

*Θρησκευτική*
"Πιστεύεις στον Θεό; Ωραία γιατί εγώ είμαι η απάντηση στις προσευχές σου."

*Οικοκυρική*
"Ωραίο πουκάμισο. Θα έδειχνε πιο ωραίο κρεμασμένο στο δωμάτιο μου."

*Οικολογική*
"Α ωστε εσύ προκαλείς το φαινόμενο της παγκόσμιας άυξησης της θερμοκρασίας."

*Ξετσίπωτη*
"Αν σου αρέσει αυτό που βλέπεις τότε που να δείς και αυτό που δεν βλέπεις."

*Μακάβρια*
"Έχω μια εβδομάδα ζωής... θα αρνηθείς σε έναν μελλοθάνατο την τελευταία του επιθυμία;"

*Χριστουγεννιάτικη*
"Απόψε θα περάσει ο Άγιος Βασίλης να σε πάει δώρο κάπου. Πλύσου, ντύσου, στολίσου και να είσαι έτοιμος στις 12."

*

Πάολα

Χτές πήγα για πρώτη φορά στα μπουζούκια. Ο διακορεσμός μου συνετελέσθη στο κέντρο διασκέδασης "Άστρα" όπου εμφανίζεται η λαική αοιδός Πάολα. Στην αρχή είχα την εντύπωση οτι έκανε μπάμ το έκθαμβο ύφος μου και οτι είχα στο μέτωπο ταμπελάκι με τον χαρακτηρισμό "Πρωτάρα". Δεν περίμενα οτι ο κόσμος μπορεί να διασκεδάσει τόσο. Ένιωθα σαν την ξενέρωτη Γερμανίδα τουρίστρια που επισκέπτεται πρώτη φορά την Ελλάδα και δέχεται την επιφοίτηση του Αγίου Σκυλάδικου. Αφού θρήνησα για λίγα λεπτά τα χαμένα χρόνια στις μπουάτ (ε καλά υπερβάλλω τώρα), κατέβασα μια βοτκίτσα και προσπάθησα να απομυζήσω οτι περισσότερο μπορούσα απο το πρόγραμμα.

Εντάξει τα μπαλέτα ήταν λίγο αστεία. Αλλά γιατί να το παίξω ξινή ως άλλος Ιάσωνας Τριανταφυλλίδης; Παιδιά που δούλευαν ήταν και όχι τα μπολσόι. Μια χαρά την έκαναν την δουλειά τους. Πριν την φίρμα συνήθως βγαίνουν τα τσικό, αυτό το ήξερα. Στην περίπτωση μας ήταν δύο τραγουδιστές και δύο τραγουδίστριες(ντυμένες με τα απολύτως απαραίτητα με αποτέλεσμα να κοντεύω να γλιστρίσω απο τα σάλια στο πάτωμα) οι οποίοι ήταν αρκετά καλοί αλλά το κοινό είχε έρθει μάλλον συγκεκριμένα για μια και μοναδική παρουσία και δεν τους κάναν την χάρη να εκδηλωθούν. Ειδικά τα πρώτα τραπέζια μου έκανε εντύπωση το πόσο ξενέρωτοι και ακούνητοι ήταν. Κάποιοι ούτε που έσκαγε το χειλάκι τους. Ίσως φοβοντουσαν μη χαλάσει το λίφτινγκ ξέρω γω... Εμείς είμασταν στο πάνω πάτωμα και είχαμε πανοραμική θέα.
Σε κάποια στιγμή τα φώτα σβήσαν, δύο προβολείς αναψαν, κάτι μηχανήματα ξερασαν καπνούς, οι μουσικοί παιάνισαν καταιγιστικές κατέντζες και κάτι κόκκινες κουρτίνες τραβηχτήκαν. Και τότε βγήκε Αυτή. Μια ζωντανή Barbie ακριβώς όπως αυτές που είχα μικρή, αλλά λίγο πιο προς το τραβεστί του. Με θανατοφόρο μαυρο φόρεμα, και με καθηλωτική αύρα και κίνηση που σε έφερνε στα όρια της λιποθυμίας, εμφανίστηκε η Πάολα. Την έκανα εικοσι πέντε χρονών και σαράντα κιλά. Το κοινό παραληρούσε στο χειροκρότημα. "Για να δούμε τι θα δούμε" αμφισβήτησα εγώ κατευθείαν. Και τότε άρχισε να τραγουδάει. Εντάξει η γυναίκα εχει απίστευτη φωνή. Απλά απίστευτη. Εγώ σαν υστερικιά γεροντοκόρη περίμενα το φάλτσο. Πήρα τα αρχίδια της βέβαια. Τελικά το ταλέντο φαίνεται. Κάνει μπαμ για την ακρίβεια. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο όμως και απο την φωνή της ήταν η σκηνική της παρουσία. Είχα ακούσει οτι οι τραγουδιστές πρέπει να είναι και ηθοποιοί αλλά πρώτη φορά το βλέπω στην πράξη. Και στο πιάνο πάντα μας έλεγαν οτι πρεπει να είμαστε εκφραστικοί αλλά πόση έκφραση να έχεις καθηλωμένος στο καθισμα; Η Παολίνα τραγουδούσε και "έπαιζε" ταυτοχρόνως. Στα ερωτικά τραγούδια θα έλεγες οτι μοιρολογούσε, έκλαιγε... Στα τσιφτετέλια πηδιόταν μπροστά στα μάτια μας. Στα ζειμπέκικα έβγαζε την μαγκιά ενός όλοκληρου λόχου.
Ότι και να έκανε όμως το νού της τον είχε σε μας. Σαν να εξαρτιόταν η ζωή της απο το να διασκεδάσουμε εμείς ενα πράμα.
Εγώ είχα χαζέψει φυσικά. Οι υπόλοιποι γελούσαν με την αντίδραση του "ψάρακα". Ο Μάριο μέσα στο άγχος "ωραία ε μωρό μου;" "ωραία...". Μετά πιάσαμε τον χορό και σβήσαν και Πάολες και όλα. Ποιός να το πίστευε οτι εγώ θα έριχνα τέτοιους χορούς. Κρίμα που δεν ήταν η μαμά μου απο μια πλευρά να χαιρόταν που η ξενέρωτη κόρη της επιτελους ασπάστηκε το ελληνικό παραδοσιακό γλέντι.
Κατα τις πέντε γύρισα σπίτι μεσα στην έκσταση και βρέθηκα μπροστά στο απίστευτο θέαμα. Η μαμά και ο μπαμπάς στο σαλόνι να καπνίζουν σαν παλαβοί. Δεν μπορούσαν να κοιμηθούν απο τα νεύρα που έχασε η Εθνική στο ποδόσφαιρο. Ε μη χειρότερα... Ρε ποια Εθνική Ελλάδος;; Πάολα και τα μυαλά στο μπλέντερ!!! Πάολα έχουν οι Τούρκοι;;; (έχουν τέτοιες και καλύτερες αλλά μην το πείτε παραέξω)
Σήμερα στον απόηχο (γουστάρω τρελά αυτό το ουσιαστικό) του εθνικού διασυρμού μαζευτήκαμε στης θειας μου και πνίξαμε τον εθνικό μας πόνο στους μπακαλιάρους και το κρασί. Δεν ξέρω για τους άλλους ο δικός μου πόνος πάντως μια χαρά πνίγηκε στο ημίγλυκο...

Θα βάλω και label "τέχνη" και ας χτυπιούνται οι κουλτουριάρηδες..

Αγαπημένα αρσενικά...

Ξέρω πως θα αρέσει σε έναν αναγνώστη μου που έχει αδυναμία στις ωραίες παρουσίες .
:)

Η Μακεδονία είναι κινέζικη.

Χτές έφαγα μια ωραία κατραπακιά απο τον Μάριο. Εν αγνοία του βέβαια. Μου έδειχνε την καινούρια μάρκα τσιγάρων που του έφερε ο άρτι αφιχθέντας αδελφός του και μου εξηγούσε πόσο φθηνότερα είναι τα τσιγάρα απο εκεί που τα έφερε, απο την Ματσεντόνια.
"Απο την ποιά;;;"
"Ματσεντόνια."
Τώρα τι να πώ; Οτι δεν στεναχωρήθηκα; Θα φανώ ρατσίστρια και κολλημένη και εθνικίστρια αν πώ οτι στεναχωρήθηκα; Ε τότε μάλλον είμαι. Ο Μάριο δεν μπορούσε να καταλάβει βέβαια γιατί στεναχωρήθηκα και δεν θα μπορούσα να συννενοηθώ μαζί του ακόμα κι αν προσπαθούσα να του εξηγήσω. Μου είπε βέβαια ένα ειλικρινέστατο "Εγώ δεν ξέρω" και όντως δεν φοβάται να δηλώσει άγνοια για πολλά πράγματα. Μετά ήρθαν τα ξαδέρφια του τα οποία με ιδιαίτερα προκλητικό ύφος (επειδή ήξεραν οτι θα με πειράξει) μου είπαν οτι Μακεδονία τα ξέρει όλος ο κόσμος τα Σκόπια και μόνο εδώ δεν τα λέμε έτσι και οτι εμείς οι Έλληνες είμαστε πολύ ιδιοτροποι βρε αδερφέ όλα τα αλλάζουμε, να και το ασθενοφόρο όλοι το λενε ambulance κι εμείς το λέμε ασθενοφόρο. Προσπάθησα να μην θυμώσω, στο κάτω-κάτω δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι αντιμέτωπη με μια τέτοια κατάσταση απλά πάντα αρνιόμουν να συμμετάσχω σε τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις που οδηγούν μόνο στο να χαλάω την καρδιά μου. Το έχω πάρει απόφαση εδώ και καιρό πως εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση. Και τη γλώσσα θα την εξαφανίσουν αν θέλουν οι "μεγαλοι", και τα σύνορα θα κάνουν μπάχαλο αν θέλουν οι "μεγάλοι", και τους λαούς θα βάλουν να αλληλοσφαχτούν αν αυτό εξυπηρετεί τα συμφεροντα τους.
Παρόλαυτα ήθελα να έχω την τελευταία κουβέντα με τα πιτσιρίκια και αυτό είναι στοιχείο του χαρακτήρα μου άσχετο με το θέμα.
- Εσένα λοιπόν πώς σε φωνάζουν οι συμμαθητές σου;
- Χρήστο.
- Οι φίλοι σου;
- Χρήστο κι αυτοί.
- Οι καθηγητές σου;
- Χρήστο.
- Η μαμά σου πώς σε φωνάζει;
- Ε καμιά φορά Χρήστο καμιά φορά με το κανονικό μου, Μεριντιάν δηλαδή.
- Είδες λοιπόν οτι μέχρι και η μαμά σου σε λέει Χρήστο καμιά φορά αυτό όμως δεν σημαίνει οτι είναι και το πραγματικό σου όνομα αυτό. Το πραγματικό σου όνομα είναι Μεριντιάν και μπορεί όλος ο κόσμος να σε λέει Χρήστο εσύ όμως πάντα θα ξέρεις οτι εισαι ο Μεριντιάν και οτι δεν ήσουν πάντα Χρήστος. Βέβαια όποιο όνομα κι αν σου δώσουν εσύ θα είσαι ο ίδιος άνθρωπος αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα εκμεταλλευτούν πολλοί το γεγονός οτι έχεις δύο ονόματα για να καταφέρουν κάποια πράγματα.

Μου τη δίνει το δασκαλίστικο μου ύφος αλλά τι να κάνω; Μετά τα είδα που μαζεύτηκαν προφανως γιατί κατάλαβαν πόσο είχα στεναχωρηθεί, αλλά στην πραγματικότητα δεν είχα στεναχωρηθεί τόσο με την ονομασία όσο με το οτι αντιλήφθηκα οτι βγάζουν μια πίκρα απέναντι στη χώρα μου και οτι είναι πραγματικά μπερδεμένοι. Ο Μάριο δεν έχει τέτοια προβλήματα γιατί ούτε ασχολείται με τέτοια πράγματα και εκτός των άλλων έχει πολύ λίγο καιρό εδώ. Τα ξαδέρφια του όμως που μεγαλώσαν εδώ είναι πραγματικά μπερδεμένα πλάσματα. Κάποιες φορές απαρνιούνται με σθένος την καταγωγή τους και χλευάζουν τους συμπατριώτες τους και κάποιες φορές βγάζουν φοβερό μίσος για την χώρα στην οποία μεγάλωσαν και στην οποία οι γονείς τους πάλεψαν για να μην τους λείπει τώρα τίποτα. Εκτός ίσως απο μια πατρίδα...

Εδώ γελάμε...

Δύο ποντίκια μπαίνουν μέσα σε ένα βίντεο κλάμπ. Αρχίζουν να τρώνε έπιπλα, καλώδια κτλ και σε κάποια φάση φτάνουν στα DVD. Τρώνε και εκεί και μετά φεύγουν.

Στο δρόμο κάνει το ένα ποντίκι στο άλλο :
-Τι έφαγες?
-Το matrix.
-Πως σου φάνηκε?
-Ε, καλό ήταν. Εσύ τι έφαγες?
-Τον κώδικα Νταβίντσι.
-Πως σου φάνηκε?
-Ε, το βιβλίο ήταν καλύτερο..



*Καλή βδομάδα*

Σφίξιμο

Αυτό το χέρι πιάνει την καρδιά μου και την σφίγγει...
Κάποιος να το πάρει απο πάνω μου...

Σοβαρά νοσήματα προσβάλουν τα ζώα-συντροφιάς

"O σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, οι πνευμονοπάθειες και τα νοσήματα των νεφρών δεν προσβάλουν μόνο τον άνθρωπο, αλλά και τα κατοικίδια ζώα συντροφιάς! Όλα αυτά θα ακουστούν στο 8ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ζώων Συντροφιάς O σακχαρώδης διαβήτης η αρτηριακή υπέρταση, οι πνευμονοπάθειες και τα νοσήματα των νεφρών δεν προσβάλουν μόνο τον άνθρωπο, αλλά και τα κατοικίδια ζώα συντροφιάς! Τα νοσήματα αυτά , μεταξύ άλλων, αποτελούν τα βασικότερα θέματα του 8ου Πανελλήνιου Συνέδριου Ζώων Συντροφιάς, που διοργανώνει (16 με 18 Μαρτίου) στο ξενοδοχείο Χίλτον η Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία/Κλάδος Μικρών Ζώων, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Γεωργικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Όπως τονίστηκε από τον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου και αντιπρόεδρο της Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας καθηγητή Βασίλειο Κοντό, "τα νοσήματα των ζώων συντροφιάς είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια με εκείνα του ανθρώπου, γεγονός που απαιτεί αφενός εξειδικευμένη γνώση και συνεχή επιστημονική ενημέρωση των κτηνιάτρων και αφετέρου υπευθυνότητα και ενημέρωση των ιδιοκτητών των ζώων. Ο πρώτος από τους στόχους αυτούς επιδιώκεται με την οργάνωση αυτού του συνεδρίου, ενώ ο δεύτερος σχετίζεται με την ευζωΐα των μικρών μας συντρόφων αλλά και την πρόληψη νοσημάτων των ζώων που αφορούν τη Δημόσια Υγεία". Σύμφωνα με όσα διευκρίνισε η γ.γ της Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας Αικατερίνη Λουκάκη για τη δυσμενή εξέλιξη η όχι, των νοσημάτων των ζώων συντροφιάς, καθοριστική ευθύνη έχει και ο ιδιοκτήτης τους. "Η υπερβολική αγάπη των ανθρώπων στα ζώα συντροφιάς ευνόησε την αύξηση νοσηρών καταστάσεων που όλοι θεωρούν ότι είναι νοσήματα του πολιτισμού . Ο σακχαρώδης διαβήτης άρχισε να εμφανίζεται όλο και συχνότερα τόσο στο σκύλο όσο και στη γάτα, επειδή δεν διατρέφονται σωστά (παχυσαρκία), ενώ παράλληλα ασκούνται ελάχιστα. Οι επώδυνες ουρολιθιάσεις ταλαιπωρούν συχνά τις γάτες και μια έμφραξη της ουρήθρας μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο του ζώου".

Τι πρέπει να προσέχουν οι ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς
Οι ιδιοκτήτες οφείλουν να μην αγνοούν συμπτώματα όπως :

• Συνεχείς επισκέψεις "στην τουαλέτα" η προσπάθεια ούρησης συχνά χωρίς αποτέλεσμα.
• Απώλεια ή υπερβολική αύξηση βάρους.
  
• Παρατεταμένη ανορεξία ή βουλιμία.
• Αύξηση της λήψης της ποσότητα νερού, πολυδιψία-πολυουρία.
• Ξαφνική ρινορραγία, ξηροδερμία, μεγάλη τριχόπτωση.
• Πληγές που δεν κλείνουν.
• Ελιές και όγκοι που εμφανίστηκαν.
  
• Να ψηλαφιούνται τακτικά οι μαστοί του ζώου, ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα τυχόν ογκίδια.
• Αιμορραγίες από τη μήτρα πρέπει να οδηγούν άμεσα στον κτηνίατρο.
• Τοπική απώλεια του τριχώματος σε γατάκια και κουτάβια αλλά και σε ζώα μεγαλύτερης ηλικίας.

Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να οδηγήσουν τους ιδιοκτήτες άμεσα στο κτηνιατρείο και μια προληπτική επίσκεψη με το νεοαποκτηθέν ζώο θεωρείται απαραίτητη. Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς Η πρόληψη της λεϊσμανίασης (kala,-azar), της τοξοπλάσμωσης, των μυκητιάσεων, της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής, πρέπει να είναι και μέριμνα των ιδιοκτητών ζώων συντροφιάς, διότι έχουν άμεση σχέση με την προστασία της δημόσιας υγείας. Τα παραπάνω είναι επίσης θέματα που θα αναπτύξουν στο συνέδριο οι 35 Έλληνες και ξένοι ομιλητές, ενώ παράλληλα θα γίνουν πάνω από 60 επιστημονικές ανακοινώσεις.
Οι κτηνίατροι επίσης συστήνουν για την αποφυγή μόλυνσης με το τοξόπλασμα, ιδιαίτερα στις έγκυες γυναίκες:

• Να μη καταναλώνουν ωμά κρέατα.

• Να μη δοκιμάζουν ωμό κιμά και άψητα λουκάνικα.

• Να τρώνε μόνο καλά πλυμένα φρούτα και λαχανικά.

• Να καταναλώνουν. βρασμένο ή παστεριωμένο γάλα.

• Να χρησιμοποιούν γάντια για το σκάλισμα του κήπου, όταν συχνάζουν σε αυτόν τα ζώα.

• Να καθαρίζουν την τουαλέτας της γάτας με γάντια, ιδιαίτερα όταν η τουαλέτα δεν έχει καθαριστεί περισσότερο από δυο ημέρες και η γάτα μας τριγυρνά και στον κήπο.

Επίσης είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι αν συμβεί μια πρώτη μόλυνση στο άνθρωπο και στα ζώα αναπτύσσεται προασπιστική ανοσία. Οι εξελίξεις στην κτηνιατρική-φροντίδα ζώων Σύμφωνα με τους κτηνιάτρους είναι μύθος ότι τα ζώα δεν χρειάζονται ειδικές θεραπείες αλλά γίνονται καλά μόνα τους. Σήμερα οι εξελίξεις στην Κτηνιατρική, σύμφωνα με ανακοινώσεις που θα γίνουν στο 8ο Πανελλήνιο Συνέδριο, έχουν οδηγήσει ώστε οι ειδικές χειρουργικές επεμβάσεις να πραγματοποιούνται με όλους τους κανόνες της αναισθησίας σε οργανωμένα και εξοπλισμένα με ειδικά μηχανήματα κτηνιατρεία. Ακόμη η νοσοκομειακή φροντίδα των ζώων συντροφιάς, δίνει την δυνατότητα να αντιμετωπίζονται με επιτυχία προβλήματα ορθοπεδικής κτηνιατρικής, αλλά και ειδικές επεμβάσεις στην χειρουργική μαλακών μορίων. Επίσης οι κτηνίατροι εφιστούν την προσοχή στους ιδιοκτήτες, που οφείλουν να είναι συνειδητοί ιδιοκτήτες ενός ζώου συντροφιάς, ότι πρέπει να το φροντίζουν για 12-15 χρόνια, που είναι ο μέσος όρος ζωής των κατοικίδιων. Τέλος ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η σωστή διατροφή των ζώων -όχι αποφάγια και ωμά κρέατα, άπλυτα λαχανικά και φρούτα- και η πιστή τήρηση των οδηγιών που δίνουν οι κτηνίατροι για τακτικούς εμβολιασμούς, προστασία από τσιμπούρια, ψύλλους, σκνίπες και οι οποίες μπορούν να προλάβουν σοβαρές και θανατηφόρες ασθένειες. Η ανάγκη της στείρωσης στα θηλυκά και πολλές φορές και στα αρσενικά ζώα, ελαχιστοποιεί το πρόβλημα των αδέσποτων που είναι κόλαφος για τη χώρα μας. "

Πηγή: Ert.gr

Προσοχή στα ζωάκια σας λοιπόν...

Όχι καλά είμαι...

Έχει ... κλειστό ... το ... κινητό ... του ....

Όχι καλά είμαι ... Να πά να γαμηθεί...

Καφωδείον

Χτές το βράδυ (ήταν και η γιορτή της γυναίκας αλλά μου διέφυγε, καλά δεν πειράζει θα γιορτάσω του χρόνου), παραβρέθηκα με την παρέα μου στο καφωδείο Το Ελληνικόν που είναι κοντά στην γειτονιά μου και πάμε συχνά τα απογεύματα.

Χτές πρώτη φορά καθήσαμε μετά τις δέκα όπου ο χώρος απο ένα γλυκύτατο καφενείο που θυμίζει Κωνσταντινούπολη μετατρέπεται σε μουσικό μπαράκι με κεριά και ζωντανούς ήχους. Την μουσική βραδυνή απόλαυση διοργανώνει ο κύριος Ευγένιος Δερμιτάσογλου και χτές ήταν εκεί με τρείς φίλους του και με πολλά κέφια. Δύο κλασσικές κιθάρες, ένα βιολί και ένα ακορντεόν. Και μια θεική φωνή ενός κυρίου που δεν συγκράτησα το όνομα του αλλά θα το μάθω που θα μου πάει. Κι εκεί που άκουγα Κιάμο όλη μέρα, ήρθαν αυτοί οι ρέμπελοι να μου θυμίσουν τα παλιά. Παίξανε μερικά καταπληκτικά κομμάτια με ανεπανάληπτους στίχους. Ο κύριος Δερμιτάσογλου και η κιθάρα του ένας χαρούμενος χοροπηδηχτός γίγαντας με μεγάλη αδυναμία στα φωνητικά εφέ, ο βιολιστής ένας νεαρός που έπαιζε και ταξίδευε κι αυτός, ταξίδευε κι εμάς, ο ακορντεονίστας μια διακριτική παρουσία και ο τραγουδιστής (επίσης με την κιθάρα του) με μια φωνή πότε σαν τσαλακωμένο φθινοπωρινό φυλλαράκι και πότε σαν την πιο ζεστή κουβέρτα που με έχει ακουμπήσει ποτέ. Ήταν φανταστική βραδιά και έκανα έτσι μια μίνι αποτοξίνωση απο την πολιτιστική κατάπτωση την οποία περνάω τον τελευταίο καιρό (αλλά πολύ την γουστάρω). Σας ευχαριστώ κύριε Δερμιτάσογλου και κύριοι μουσικοί. Πάντα τέτοια!
Οκ βρήκα τα ονόματα,
Ευγένιος Δερμιτάσογλου (κιθάρα, φωνή)
Γιάννης Μήτσης (κιθάρα, φωνή)
Θανάσης Καρυπίδης (βιολί)
Θεόφιλος Ματθαίου (ακορντεόν)
Ένα απο τα κομμάτια του κυρίου Μήτση λέγεται Ρίψασπις. Εμπνευσμένο απο την ιστορία του ποιητή Αρχίλοχου που παράτησε την ασπίδα του και έφυγε απο την μάχη κάτι απαράδεκτο για εκείνη την εποχή. Δεν είμαι υπέρ της "ρίψεως της ασπίδος", είμαι μάλλον υπερ του να πολεμάς για αυτό που πιστεύεις αλλά μου έκαναν πολύ εντύπωση οι στίχοι.

Γύρεψα τη φωνή μου πίσω

Που θα τη βρω για να ρωτήσω

Ξόδεψα τη ζωή μου πάλι

Την πέταξα στο καρναβάλι

Ξόδεψα τη ζωή μου πάλι

Την πέταξα στο καρναβάλι

Μισή ζωή, μισό φεγγάρι

Μόνος παλεύω το σκοτάδι

Θέλω μα πως να πολεμήσω

Άφησα την ασπίδα πίσω

Θέλω μα πως να πολεμήσω

Άφησα την ασπίδα πίσω

Θέλω μα πως να πολεμήσω...

Μισή ζωή, μισό φεγγάρι

Όποιος μισεί, αυτό θα πάρει

Shield of Aiamor του μέλους boulew

Κεμάλ(ακίες)

Ένας ιδιότυπος πόλεμος έχει ανοίξει στο γιούτιουμπ εδώ και λίγες ημέρες ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους χρήστες. Έγκυρες πηγές αναφέρουν οτι σκληροπυρηνικός Ελληναράς, έξαλλος που η Ναζλί κάνει την ζόρικια στον Νίκο, φτιάχνει και ανεβάζει βίντεο που περιγράφει ούτε λίγο ούτε πολύ τον ιδρυτή του νεότερου Τουρκικού Έθνους τρελή και παλαβή. Σύμφωνα πάντα με τον σκηνοθέτη, ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν "τη μέρα νοικοκύρης το βράδυ αμαρτωλός" αφού ήταν γνωστό οτι το πήγαινε το γράμμα και μάλιστα το πήγαινε ντυμένος με την παραδοσιακή στολή χανούμισας σε γαλάζιο για να τονίζει και τα μάτια του.

Η Τουρκικη απάντηση υπήρξε άμεση και αποστωμοτική. Βιντεάκια που αποδεικνύουν με ιστορικές αναφορές την εθνική μας ομοφυλοφιλία, έκαναν την εμφάνιση τους στο δημοφιλές δίκτυο του γιουτιούμπ. Σκηνές απο οπίσθια ελληνικών αγαλμάτων και αποσπάσματα απο αγγεία με διονυσιακά όργια συνοδευόμενα απο υβριστικά σχόλια στα τουρκικά (ή μπορεί και να μην ήταν υβριστικά, όπως και να το κάνεις όμως υβριστικά ακούγονται τόσα σύμφωνα μαζεμένα!), στοχεύουν στο να αποδείξουν οτι μετά το τάβλι το δεύτερο εθνικό μας σπόρ ειναι το πισωγλέντειν. Φήμες θέλουν Τούρκο πράκτορα να ξεθάβει επίσημα έγγραφα σχετικά με την παθιασμένη σχέση της Μπουμπουλίνας με την Μαντώ Μαυρογένους. Πάντως σχετικό βιντεάκι με αποδεικτικό υλικό δεν ανέβηκε προς απογοήτευση των εκπροσώπων άλλων χωρών που παρακολουθούσαν λάγνα τα άπλυτα δυο χωρών να βγαίνουν στην (βίντεο)φόρα.
Τελικά η Τουρκική μεριά υπήρξε μεγαλόψυχη και το άφησε να περάσει αναίμακτα απλώς απαγορεύοντας την πρόσβαση στο Γιουτιούμπ.
Μα αφήστε τα παιδιά να παίξουν...

Playing - Ritz Marie

Κεμάλ - Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ,ενος νεαρού πρίγκηπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,που νόμιζε πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρες οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...

Στης Ανατολής τα μέρη
μια φορά και ένα καιρό
Ήταν άδειο το κεμέρι,
μουχλιασμένο το νερό.

Στη Μοσούλη στη Βασόρα
στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα
της ερήμου τα παιδιά.

Κι ενας νέος από σόι
και γενιά βασιλική
Αγροικά το μοιρολόι
και τραβάει κατά εκεί.

Τον κοιτούν οι Βεδουίνοι
με ματιά λυπητερή
Κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει
πως θ' αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι
του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι
και με λιονταριού προβιά.

Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη,
απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη
να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη
σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη
να του βάλει τη θηλιά.

Μαύρο μέλι μαύρο γάλα
ήπιε εκείνο το πρωϊ
πριν αφήσει στην κρεμάλα
τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες
μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες
ο προφήτης καρτερεί.

Πάνε τώρα χέρι χέρι
κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι
τους κρατούσε συντροφιά.

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο
βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο
λέει στον άμυαλο Σεβάχ:

Νικημένο μου ξεφτέρι
δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι
πάντα ο κόσμος προχωρεί.

Καληνύχτα,Κεμάλ.
Αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...

μικρά Σύνορα...

Χτές είχα πολύ ανήσυχο ύπνο.
Ξύπνησα στις 6 το πρωί ιδρωμένη απο τον πυρετό
και με τις αμυγδαλές μου... ανθισμένες.
Αρρώστησα στον ύπνο μου ρε γαμώτο;
Δε νύσταζα άλλο.
Άναψα το φώς και πήρα το
μικρό ημερολόγιο συνόρων.
Το είχε αγοράσει η θεία μου και
το δανείστηκα μέσα στη χαρά
που επιτέλους έπεσε στα χέρια μου.
Το διάβασα μονοκοντυλιά.
Μονοκοπανιά. Μονορούφι.
Είναι πολύ ωραίο.
Όπως ακριβώς το περίμενα δηλαδή να είναι.
Καμία έκπληξη εκεί.
Πολλές εκπλήξεις στο περιεχόμενο φυσικά.
Εγώ τελικά ζώ σε άλλο κόσμο.
Είναι ωραία στον κόσμο μου βέβαια.
Πάνω που αποφάσισα οτι ο αγαπημένος
μου χαρακτήρας είναι "το παιδί του σέξ"
ανακάλυψα οτι είναι συνονόματος με τον
μικρό μου. Μάρξ ΄Ενγκελς Λένιν. Ανάθεμα
κι αν τους ξέρει το μωρό μου. Να του πώ
τα ονόματα ή θα τους περάσει για τίποτα
καινούριους χιπχοπάδες? Ο G-Bani που του έβαλα
να ακούσει του άρεσε πάντως. Τώρα προσπαθώ να
μάθω τα λόγια και να κάνω και την μετάφραση του
τε ντούα και υποψιάζομαι οτι θα πέσει απίστευτο
γέλιο πάλι. Και με τις ιστορίες του κυρίου
Καπλάνι γέλασα κάποιες φορές. Φαντάζομαι
δεν θα τον πειράζει αλλιώς δεν θα είχε
τόση χιουμοριστική διάθεση η γραφή του.
Κοιμήθηκα μετά απο δύο ώρες ευχόμενη να ισχύει
στην περίπτωση του κυρίου Καπλάνι το ρητό
"κάποτε θα τα θυμάσαι και θα γελάς".
Αλλά πολύ αμφιβάλλω...

Είσαι online Θεέ;

Μια προσευχή...

Για μια μητέρα κι ένα παιδί...

Πατάω το κουμπί....

Δες τα e-mail Σου Θεέ, κι αλίμονο Σου αν δεν απαντήσεις....

Περισσότερα εδώ.

Φεγγαράκι μου λαμπρό...

Φέγγε μου να περπατώ...

Μας αποτέλειωσε χτές....

Γειτονόπουλα

Φάξ απο την εξοχή...

Η Μπουμπούκα

Ο Γκόγκος (πατήρ της Μπουμπούκας)

Ο Κούκι

Η Σταυρούλα

Εγώ με τη θεία Ρέα

Mozart

Είχα πολύ καιρό να επισκεφτώ ευαγές ίδρυμα (νοσοκομείο και τα ρέστα). Βέβαια άλλο ιδιωτική κλινική και άλλο δημόσιο νοσοκομείο αλλά μου έκανε εντύπωση που και στα δύο η μυρωδιά είναι η ίδια, όπως και το βλέμμα των ανθρώπων. Ευτυχώς εγώ επισκέφτηκα την θεία μου που ήταν στην γυναικολογική πτέρυγα μιας και μόλις εγχειρίστηκε στον μαστό (όλα πήγαν καλά ως τώρα, για να δούμε...). Εκεί η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική. Παντού μπαλόνια και λουλούδια για τις καινούριες μαμάδες και τα άρτι αφιχθέντα νινάκια. Μπαμπάδες που χρειάζονταν επειγόντως πάμπερς περισσότερο απο ότι τα βλαστάρια τους! Παππούδες και γιαγιάδες μπαστακωμένοι στον έβδομο ουρανό.

Στο δωμάτιο της θείας μου είμασταν τα δυο μας και για να σκοτώσουμε την ώρα που δεν περνούσε είπαμε να ανοίξουμε την τηλεόραση. Χωρίς υπερβολή μπορώ να πώ οτι έχω τόσο καιρό να δώ τηλεόραση που κοντεύω να ξεχάσω να χειρίζομαι το τηλεκοντρόλ. Είμαι ή μπροστά στον υπολογιστή ή έξω. Και καλά κάνω. Η θεία μου έκανε το λάθος να πατήσει το νούμερο 9 του τηλεκοντρόλ. Και εγένετο Στάρ Τσάνελ. Στο όγδοο λεπτό ένιωσα τα πρώτα τσαφ τσαφ στο κεφάλι μου, πρέπει να ήταν τα εγκεφαλικά μου κύτταρα που αυτοπυρπολούνταν ομαδικά ως άλλοι Παλαιστίνιοι. Όχι άλλο Σαρμπέλ! Όχι άλλο κάρβουνο! Όχι άλλες Μαρίες, Μαρίκες, Παναγιώτες ήμαρτον. Προφασίστηκα στέρηση καφείνης και εξήλθα του δωματίου...και τότε το είδα. Ήταν οτι ομορφότερο έχω δεί ποτέ στη ζωή μου (ναι πιο όμορφο και απο αυτόν). Μωράκια. Μωράκια σε γυάλες. Μωράκια σε γυάλες σαν καραμελίτσες. Να θές να τα αρπάξεις όλα αγκαλιά και να τα φάς. Η καρδιά μου σταμάτησε για λίγο είμαι σίγουρη! Νόμιζα πως θα λιποθυμήσω. Γυάλες σαν αυτές που ο φούρναρης βάζει τις τυρόπιτες, αλλά στηριγμένες σε ψηλά ροδάκια. Κάθε τέτοια γυάλα είχε μέσα τέσσερα μωράκια στη σειρά σαν φρέσκα ψωμάκια, με ρόζ ή μπλέ ζιπουνάκια! Αληθινά μωράκια! Αληθινά αλλά σαν ζωγραφιστά! Μέσα στις γυάλες τους σαν ήρεμα ψαράκια, τα πήγαιναν βόλτα στις μαμάδες τους. Είχα πάθει την πλάκα μου. Φοβισμένη μήπως τα ματιάξω τα κοίταζα με δέος έτοιμη να βάλω τα κλάματα φτύνοντας τα κιόλας απο μέσα μου. Νομίζω οτι ήταν οτι πιο κοντινό έχω ζήσει σε μεταφυσική εμπειρία. Και τότε ακούστηκε, μέσα σε αυτό το ειδυλλιακό περιβάλλον... Yassou Maria! Ιεροσυλία, ύβρις, απαράδεκτο. Τα ντελικάτα μωρουδίστικα αυτιά να δέχονται τέτοιο πρώτο ερέθισμα. Ακόμα αντηχούν στα αυτιά τους οι άρπες των αγγέλων μην τα προσγειώνετε τόσο ανώμαλα στην σκληρή μουσική πραγματικότητα. Έχουν καιρό μπροστά τους να φάνε τα σκουπίδια σας (μας). Βάλτε τους Μότσαρτ να γουστάρουν ρε γαμώτο...

Θέλω ένα μωρό...