Η πόλη μου...

Βρέθηκα στην παραλία το απογευματάκι με το ποδήλατο και τράβηξα μερικές φωτογραφίες. Καμιά φορά ξεχνάω πόσο τυχερή είμαι που μένω σε αυτή την πόλη...

Τον θυμάστε τον Λεβέντη? (οχι τον Βασίλη!)

Λοιπόν ο Λεβέντης μου πήγε σούμπιτος πίσω στο σπίτι του γιατί ήταν επιεικώς για πέταμα. Αυτά παθαίνεις αν παίρνεις ποδήλατο απο το σούπερ-μάρκετ. Ευτυχώς επειδή το γύρισα εντός μιας εβδομάδος πήρα τα 70 ευρώ μου πίσω και προσθέτοντας μόλις ακόμα 110 ( :P) αγόρασα ένα ποδηλατέλι καινούριο μούρλια! Είμαι ευτυχισμένη!

Το μόνο πρόβλημα ειναι οτι δεν μου μοιάζει πολύ για Λεβέντης τώρα...μάλλον προς Λεβέντισσα πάει!
Αλλά δεν πτοούμαι! Νάτος ο κούκλος ο Λεβεντάκος μου! (λίγο γκέι)

Εικόνες απο μια ποδηλατάδα.

Ένα περιστέρι στα τελευταία του.


Ένα σουτιέν στη μέση της Νέας Εγνατίας!
(μη χειρότερα...)


Όταν το είδα σκέφτηκα, τι τρυφερό που αποκαλεί το μαγαζί του μπακαλικάκι.
Τελικά αυτό είναι το όνομα του μαγαζιού! Το μπακαλικάκι! Τέλειο;;;


Και το όνομα αυτού Λεβέντης!
(εμ τι θα καβαλούσα καλέ καμιά Πιπίτσα;)

Ποδηλατάκι αγάπη μου!

Αυτές τις μέρες το Καρφούρι είχε 30 % κάτω τις τιμές στα ποδήλατα. Έτσι ένα απο τα όνειρα μας (εμένα και του κολλητού μου) το οποίο το συζητάμε τα τελευταία 5 χρόνια τουλάχιστον (και αυτός δεν είναι και Ζυγός για να δικαιολογείται!) έγινε πραγματικότητα! Πήραμε απο ένα ποδηλατάκι και απο μια τρόμπα για αρχή (ενώ αυτό που πραγματικά μας χρειαζόταν ήταν απο ένα εικόνισμα του Αγίου Χριστόφορου μεγάλη η χάρη του). Μέσα στον ενθουσιασμό μας είπαμε να τα φέρουμε ποδηλατώντας απο το εμπορικό μέχρι τα σπίτια μας. 3 η ώρα το μεσημέρι Σαββάτου. Μέγα λάθος. Το μόνο θετικό ήταν οτι δεν είχε κίνηση διότι όλοι την είχανε κάνει για μπάνιο. Απορώ πως γλυτώσαμε την ηλίαση και το εγκεφαλικό. Όταν με το καλό έφτασα στην πολυκατοικία μου ήταν όντως σαν να είχα πάει για μπάνιο...Μούσκεμα!Και το χειρότερο δεν είχε φτάσει. Με περίμεναν 3 όροφοι ανάβασης (χωρίς ασανσέρ αλλά και ασανσέρ να είχε σιγά μην χωρούσε). Μέχρι να το ανεβάσω είδα κι έπαθα. Η πίεση μου πρέπει αν έφτασε στο 25 (η μεγάλη). Και να θέλω να κάνω και ησυχία για να μην ταράξω τους γειτόνους και βγούν να δουν το υπερθέαμα. Πίκρα...

Παρόλα αυτά είμαι τρισευτυχισμένη. Θα παίρνω το ποδηλατάκι μου και θα αλωνίζω την παραλία και την πόλη γενικά που το καλοκαίρι αδειάζει ουτως η άλλως. Και θα κάνω και κορμάρα (αν αντέξω τις κακουχίες της ανάβασης στο σπίτι!). Προς το παρόν το βάζω μέσα στο σπίτι (δεν φτάνει ζω σε στρουμφόσπιτο, του φόρτωσα και ένα ποδήλατο!) γιατί οι ποδηλατοκλεψιές είναι σε έξαρση! Άν δεν ανεβάσω ποστ σε 5 μέρες καλέστε το 166!Πιθανότατα να βρίσκομαι μεταξύ του δεύτερου και τρίτου ορόφου στην πολυκατοικία μου καταπλακωμένη απο το ποδήλατο μου!

Υ.Γ. Το Σάββατο το βράδυ στην πλατεία Αριστοτέλους είχε μια καταπληκτική συναυλία της ΚΟΘ υπο τον μαέστρο Paul Chiang. Ένας φίλος (να'ναι καλά) με ενημέρωσε και έτσι δεν την έχασα. Γιατί δεν τα διαφημίζουν περισσότερο τέτοια events ρε γμτ;;;