Πέμπτη 26 Απριλίου 2007
Παρασκευή 20 Απριλίου 2007
Η οδύσσεια ενος γαμ...εεμ...δομημένου ομολόγου
Συνήθως ψελλίζω ενα καληνύχτα και αποσύρομαι εις τα ενδότερα για να αναπαραστήσω νοερά όλη την ημέρα λίγο πριν παραδοθώ στον Μορφέα. Μια στιγμιαία αναλαμπή φιλομάθειας και ο ύπνος μου πάει περίπατο. Τι το ήθελα να ρωτήσω...
Εγώ : Τι έχει σήμερα ο Μάκης;
Μαμά : Για τα ομόλογα.
Εγώ : Τα ποιά;
Μαμά : Τα ομόλογα παιδί μου που μέσω αυτών μας κλέψαν τα λεφτά των ταμείων, κάτσε να στα εξηγήσω να ξεστραβωθείς θα σε ρωτήσει κανένας άνθρωπος την γνώμη σου και θα ρεζιλευτείς εσύ προσωπικώς κι εμείς οικογενειακώς.
Και μου εξήγησε... Με το γνωστό της πληθωρικό τρόπο αντιμετωπίζοντας με σαν οχτάχρονο μου έδωσε να κρατήσω το τηλεκοντρόλ λέγοντας μου οτι αυτό ας πούμε οτι είναι ένα ομόλογο που κοστίζει δεν ξέρω κι εγώ πόσα δις ευρώ, οτι εγώ ας πούμε είμαι ο Αλογοσκούφης και οτι αυτή είναι ο Τσιτουρίδης. Η διανομή των ρόλων με αδικεί κατάφωρα. Χίλιες φορές να ήμουν το ομόλογο...
Αν κατάλαβα καλά λοιπόν, εγώ σαν υπουργός οικονομίας, όποτε έχω έλλειψη ρευστού μπορώ να εκτυπώσω ενα χαρτί (το ομόλογο-τηλεκοντρόλ) και μετά να προσπαθήσω να το πουλήσω. Η αξία του ομολόγου μπορεί να είναι όση γουστάρω εγώ. Μετά απο αυτή τη δήλωση κοιτούσα με υπέρμετρο δέος το τηλεκοντρόλ και στα μάτια μου σχηματιζόταν το σύμβολο του ευρώ όπως στου Σκρούτζ σχηματιζόταν αυτό του δολλαρίου. Η μαμά μου με επανέφερε στην τάξη υπενθυμίζοντας μου οτι πρέπει να βρώ αγοραστές για το τηλεκοντρόλ μου.
Αλογοσκούφα : Έχεις κανέναν υπόψην σου που να θέλει να αγοράσει ένα τηλεκοντρόλ στην εξευτελιστική τιμή των 250 εκατομμυρίων ευρώ;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Εσύ σαν υπουργός οικονομικών δεν ξέρεις ποιοί έχουν τα λεφτά σ'αυτή τη χώρα;
Αλογοσκούφα : Εχμ... οι πλούσιοι;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Τσακάλι είσαι.
Αλογοσκούφα : Μα θα χρειάζονται ένα άθλιο τηλεκοντρόλ;
Μαμά - Τσιτουρίδης : Εμ εδώ σε θέλω.
Αλογοσκούφα : Μάλλον όχι ε; Χμ... ε που θα το πουλήσω; Σε καμιά τράπεζα ξέρω γω;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Και θα δώσει η τράπεζα τόσα λεφτά για το τηλεκοντρόλ σου; Για μαλάκες τους πέρασες;
Αλογοσκούφα : Ε γιατί δε μου λές τόση ώρα οτι ψάχνω για μαλάκες; Χμ... μαλάκες αλλά με λεφτά ε; Με δυσκολεύεις τώρα..
Μαμά -Τσιτουρίδης : Εγώ ξέρω μερικούς μαλάκες που διαθέτουν παραδάκι...
Αλογοσκούφα : Ποιούς καλέ;
Μαμά - Τσιτουρίδης : Τον ελληνικό λαό!
Αλογοσκούφα : Καλά έχουν λεφτά αυτοί οι μίζεροι;
Μαμά - Τσιτουρίδης : Καλά όχι αυτοί ακριβώς αλλά τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Στα οποία, κοίτα σύμπτωση τώρα, έχω πρόσβαση εγώ!
Αλογοσκούφα : Πες τους οτι διαθέτω αυτό το ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ πραγματικά τηλεκοντρόλ, σχεδόν αχρησιμοποίητο στην ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ τιμή των 250 εκατομμυρίων...
Μαμά - Τσιτουρίδης : Σιγά μη τους δώσω και λογαριασμό. Με μας θα κάνεις μπίζνα φιλαράκι. Για να πάρουμε το βρωμοτηλεκοντρόλ σου πρέπει κάτι να κερδίσουμε κι εμείς.
Αλογοσκούφα : Έχω και την αντίστοιχη τηλεόραση αν θέλετε...
Να μην σας τα πολυλογίζω, τελικά έμεινα με το τηλεκοντρόλ στο χέρι κάνοντας ζάπινγκ περιμένοντας τα λεφτά. Εντωμεταξύ η Μαμά μιλούσε με έναν πίνακα ζωγραφικής που έχουμε στο σαλόνι και παριστάνει μια κοπέλα την οποία μου είπε οτι λένε "Ακρόπολη". Τι είπανε δεν πολυκατάλαβα αλλά εγώ λεφτά δεν είδα. Μετά η Μαμά άρχισε να σφυρίζει αδιάφορα και οταν την ρώτησα αν τελικά θα συνεργαστούμε μου είπε οτι έδωσε τα λεφτά στην Ακρόπολη και οτι αυτή θα αγοράσει τελικά το τηλεκοντρόλ μου.
Αλογοσκούφα : Γιατί όχι εσυ; Με ντρέπεσαι;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Όχι προς Θεού αλλά έχουν κάτι εξοδάκια οι διευθυντές των ταμείων μου και η Ακρόπολη μου είπε οτι αν της τα δώσω θα τους δώσει το κατιτις τους να βγάλουν το μήνα.
Αλογοσκούφα : Άντε όμως γιατί επείγομαι...χρειάζομαι επειγόντως τα 250...
Μαμά-Τσιτουρίδης : 250; Α δεν είναι 250 πια... Είναι 244 περίπου..
Αλογοσκούφα : Και που πήγαν καλέ τα υπόλοιπα;
Μαμά-Τσιτουρίδης : Ε δεν είπαμε;Τα εξοδάκια των διευθυντών... Να κάτι βενζίνες να κατι τσιγάρα να κάτι σουβλάκια στην Λαμία...
Αλογοσκούφα : Καλά κι απο το δικό μου το τηλεκοντρόλ θα πληρώσετε τα σουβλάκια σας;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Να μην το κάνατε δομημένο αγαπητέ....
Κάπου εκεί έχασα την μπάλα με το δομημένο τηλεκοντρόλ. Πάντως το ρεζουμέ το έπιασα. Τα λεφτά για το τηλεκοντρόλ έκαναν μια ωραία βόλτα στην Ευρώπη και σε κάθε σταθμό κάποιος κρατούσε και το ρεγάλο του. Μα κανείς να μην έρχεται να μου δώσει τα λεφτά και να το πάρει επιτέλους;;; Στο τέλος δεν ήταν όσα είχα προβλέψει αλλά όπως και να το κάνεις απο το τίποτα μια χαρά μου ήρθαν. Φοβερό πράγμα να γεννιέται χρήμα απο το μηδέν.
Πάντως εγώ είχα ακόμα αρκετές απορίες...
- Γιατί δεν μου έδωσε η μαμά κατευθείαν τα λεφτά και να κρατούσε αυτή μόνο κάτι; Τόσος αλτρουισμός για τους διευθυντές και τους λοιπούς πια;
- Ποιός ευφάνταστος νους σκέφτηκε την δημιουργία χαρτιών που αντιστοιχούν σε μετρητά; Αν το καλοσκεφτείς βέβαια...χαρτιά τα μεν χαρτιά και τα δε.
- Αυτές όλες οι εταιρίες που κρατάνε το ποσοστό τους τι ακριβώς υπηρεσία προσφέρουν; Μεταφορική;
- Είμαι η μόνη που ζαλίζομαι ακούγοντας τα διάφορα ποσά που κυκλοφορούν απο δώ και απο κεί τόσο απλά και αβασάνιστα λες και είναι χρήματα στο Μονόπολι;
Στο τέλος έτρεξα στο δωμάτιο μου αλαλάζοντας:
Πούλησε τοοοο το δομημένοοοο δεν μπορώ δεν μπορώ να περιμένωωωω!
Δευτέρα 16 Απριλίου 2007
Αγαπημένες τηλεοπτικές περσόνες(1)
Λατρεμένη αστυνομική κωμική σειρά της δεκαετίας του ΄80 με έναν αστυνομικό ονόματι Sledge Hammer, ελληνιστί βαριοπούλα. Φυσικά δεν είναι τυχαία η επιλογή του ονόματος καθώς σαν βαριοπούλα ο Σλέτζ τα διαλύει όλα στο πέρασμα του αδιαφορώντας για αστυνομική δεοντολογία, ή ανθρώπινα δικαιώματα. Την υπέροχη αυτή καρικατούρα υποδύεται ο ηθοποιός David Rasche δίνοντας ρεσιτάλ ερμηνείας ως τρελαμένος μπάτσος και συνδέοντας για πάντα την φάτσα του με την παράνοια του Σλέτζ.
Η σειρά παιζόταν για δύο χρόνια μόνο και δεν είχε βέβαια την επιτυχία που είχε το Married with Children (φυσικά θα ακολουθήσει και ο Αλ στις Αγαπημένες τηλεοπτικές περσόνες ) αλλά απέκτησε ένα δικό της κοινό μεταξύ των οποιων και η υποφαινόμενη που έβαζε ξυπνητήρι τα Σάββατα το πρωί μόνο και μόνο για να δει τον Σλέτζ. Ο χαρακτήρας του Σλέτζ είναι κατα βάση εμπνευσμένος απο τον Dirty Harry που υποδύθηκε ο Clint Eastwood προσεγγίζοντας τον χαρακτήρα ενός αστυνομικού κάπως επιφανειακά και ανούσια. Έτσι κάποιος νεαρός (μόλις δεκαέξι ετών παρακαλώ) σκέφτηκε να δημιούργησει ακόμα μια πιο εξωφρενική προσωπικότητα απο αυτήν του Ντέρτι Χάρη και να γράψει ενα σενάριο με αυτόν πρωταγωνιστή. Κατάφερε και πούλησε το σενάριο στο ABC και μάλιστα την εποχή που παίχτηκε το πρώτο επεισόδιο έβγαλε και ο Peter Gabriel το δικό του "SledgeHammer"(ενα τραγούδι που δεν χώνεψα ποτέ μου).
Σαδιστής, λάτρης της βίας, εθνικιστής και μισογύνης, ο Σλέτζ είναι αθεράπευτα ερωτευμένος με το όπλο του, κοιμούνται μαζί, μπανιαρίζονται μαζί, συζητάνε. Παρόλο που είναι θερμός υποστηρικτής του νόμου και της τάξης, ο ίδιος συνέχεια εξαιρεί τον εαυτό του απο τους κανονισμούς που διέπουν το αστυνομικό σώμα. Η κλασσική ατάκα "Trust me I know what i'm doing" συνήθως προηγείται της καταστροφής αλλά όπως ο αστυνόμος Σαίνης παρόλο το μπάχαλο που δημιουργεί, στο τέλος πάντα τα καταφέρνει να λύσει τα μυστήρια και να συλλάβει τα "ρεμάλια".
Συμπρωταγωνιστές του είναι η όμορφη Ντορί Ντορό, η οποία εκτός απο όμορφη είναι και ικανή και έξυπνη και όλα όσα δεν είναι ο Σλέτζ και πολλές φορές τον βγάζει απο τις δύσκολες κατάστασεις στις οποίοες μπλέκει. Φοβερή φυσιογνωμία ο νευρικός και μονίμως έξαλλος με τον Σλέτζ, αρχηγός Τράνκ που τις περισσότερες φορές υποφέρει απο τις ημικρανίες που του προκαλούν τα διάφορα τερτίπια του αστυνομικού. Αγαπημένος διάλογος μεταξύ τους όταν ο Σλέτζ προκειται να πεθάνει απο ένα δηλητήριο φιδιού αλλά σώζεται την τελευταία στιγμή όταν ο αρχηγός Τράνκ φέρνει το αντίδοτο.
"Πώς μπορώ να στο ξεπληρώσω;" ρωτάει ο Σλέτζ.
"Μην το πίνεις." απαντάει ο αρχηγός.
Το χιούμορ στο Sledge Hammer είναι ειρωνικό και καυστικό ενώ υπάρχουν πολλές αναφορές σε άλλα σόου που προβάλλονταν εκείνη την εποχή ή ακόμα και σε τραγούδια όπως πχ το ρεφρέν απο τραγούδι των Police "Every breath you take" που απαγγέλει σε εναν κακοποιό ο Σλέτζ λέγοντας του στο τέλος οτι this is police talk! Απο τις αγαπημένες μου ατάκες είναι όταν ο Σλέτζ σημεδεύει μια γυναίκα κακοποιό και αυτή του λέει "Δεν θα πυροβολούσες ποτέ μια γυναίκα!" και αυτός απαντάει "Πές με φεμινιστή!" λίγο πριν πυροβολήσει (την πετυχαίνει στο όπλο που κρατούσε φυσικά.
Οτι θέλετε να ξέρετε για τον Σλέτζ

- Γεννήθηκε στο Νιού Τζέρσει
- Συμμετείχε στην ομάδα αγώνων δρόμου του γυμνασίου του (σαν χειριστής του πιστολιού εκκίνησης των αγώνων)
- Το αγαπημένο του μουσικό κομμάτι είναι το taps, το γνωστό κομμάτι με την τρομπέτα που ακούγεται στα στρατόπεδα όταν είναι η ώρα να κλείσουν τα φώτα και που πολλές φορές ακούγεται και σε στρατιωτικές κηδείες.
- Το αγαπημένο του βιβλίο είναι το Πόλεμος και Ειρήνη" αλλά "το πρώτο μισό".
- Αγαπημένος προορισμός για διακοπές είναι η Βηρυττός.
- Αγαπημένη του κωμωδία είναι ο "Ελαφοκυνηγός"
- Έχει εφεύρει το αντίθετο του σιγαστήρα για το όπλο του.
- Αντιτίθεται στην θανατική ποινή γιατί την βρίσκει πολύ ελαστική, "υπάρχει πάντα η πιθανότητα της μετενσάρκωσης"
- Το μόνο πράγμα που τον φοβίζει είναι η παγκόσμια ειρήνη
Το official site της σειράς είναι εδώ, και υπάρχουν πολλά βιντεάκια με αξιομνημόνευτες στιγμές του Σλέτζ εν δράσει στο youtube. Εγώ διάλεξα για φινάλε το παρακάτω :
Τετάρτη 11 Απριλίου 2007
Τρίτη 10 Απριλίου 2007
Ταυτίστηκα...
Οι κύκνοι συνηθίζουν να διαλέγουν έναν σύντροφο για όλη τους τη ζωή όμως ο σπάνιος αυτός Μαύρος Αυστραλέζικος κύκνος στο οποίο έχει δοθεί το όνομα Petra έκανε το λάθος να ερωτευτεί μια βάρκα η οποία είχε σχεδιαστεί σε σχήμα κύκνου.
Όταν λοιπόν ο «σύντροφος» του Petra αρνήθηκε να πετάξει προς το νότο για το χειμώνα, ο Petra παρέμεινε μαζί του. Αυτή η κίνηση του κύκνου θα μπορούσε να τον έχει σκοτώσει καθώς ο παγερός χειμώνας πλησιάζε. Τελικά οι υπεύθυνοι του τοπικού ζωολογικού κήπου τον λυπήθηκαν και έδωσαν στέγη στο κύκνο και τον σύντροφο του για το χειμώνα. Αυτή τη βδομάδα όμως το αγαπημένο ζευγάρι θα επιστρέψει ξανά στην λίμνη.
Σύμφωνα με βιολόγους από το Muenster της Βορειο-δυτικής Γερμανίας, ο Petra παρουσίασε όλα τα τυπικά σημάδια ερωτικής έκφρασης, πέρασε ατελείωτες ώρες κοιτάζοντας τη βάρκα, την περικύκλωσε και έβγαζε χαρακτηριστικούς ήχους.
Εντωμεταξύ η βάρκα βρίσκεται προς ενοικίαση σε οικογένειες που πραγματοποιούν εκδρομές στη λίμνη Aasee, όπου το διάσημο «ζευγάρι» έχει γίνει τουριστικό θέαμα.
Ο διευθυντής του ζωολογικού κήπου, Joerg Adler, αναφέρει: «Είναι πολύ πιθανόν αυτή η κατάσταση να συνεχιστεί για πάντα, ο κύκνος αυτός προφανώς πιστεύει ότι έχει βρει το σύντροφο της ζωής του». "
Τι τραβάμε κι εμείς οι ηλίθιοι μαύροι κύκνοι ρε γαμώτο...
Δευτέρα 9 Απριλίου 2007
Χριστός Ανέστη.
Είπα να πάω στην εκκλησία την Μεγάλη Παρασκευή έχοντας την κρυφή ελπίδα οτι επιτέλους ο Θεός θα τιμωρήσει τις τόσες μου προκλήσεις με ένα θεαματικό μπουρλότο μπροστά στον Επιτάφιο την στιγμή που πάω να προσκυνήσω. Μπααα...
Ανάσταση κάναμε στο Γομάτι, ενα γειτονικό χωριό το οποίο έχει πολύ εντυπωσιακή Ανάσταση καθώς μετά το Χριστός Ανέστη βάζουν φωτιά σε ένα τεράστιο δέντρο το οποίο στην κορυφή του έχει μια κούκλα Ιούδα. Πάλι με πλημμύρισαν κρυφές ελπίδες οτι μια φλογίτσα "τυχαίως" θα προσγειωθεί στην μακριά μου κόμη και θα αναφλεχθω σαν την Ζαν Ντ'αρκ. Αλλά τίποτα... Μάλλον έχει κάτι πιο επώδυνο στο μυαλό Του.
Κυριακή του Πάσχα με το αρνί στο λαιμό ακόμα πήρα το λεωφορείο και ήρθα σαν κυνηγημένη γιατί καταλήφθηκα απο αιφνίδιο στερητικό σύνδρομο. Λέω δεν μπορεί... Όλο και κάποιο τρελό φορτηγό θα πέσει πάνω μας και θα είμαι το μόνο θύμα του "τραγικού τροχαίου". Ούτε τότε ομως... Όλα τα φορτηγά ήταν λογικά.
Τι να πώ...μάλλον Του πέσαν πολλές δουλειές τώρα με τις γιορτές...
Τετάρτη 4 Απριλίου 2007
Έκτακτο δελτίο ειδήσεων
(της ζωής μου, όχι του κόσμου γιατί who gives a fuck about the rest of the world)
- Ο Γιούρι έπεσε απο τον τρίτο όροφο στην οικοδομή που δούλευε. Ένας καλός άγγελος θα πρέπει να περνούσε εκείνη την στιγμή απο την γειτονιά και ο "αδελφούλης" μου (λαλι) την γλύτωσε μόνο με ενα σπασμένο χέρι και μισό πρησμένο μούτρο.
- Άρχισα να διδάσκω αγγλικά σε μια ρωσιδούλα γνωστή της μαμάς μου. Ευτυχώς ξέρει αρκετά ελληνικά αλλιώς θα τα έβρισκα μπαστούνια. Πάντως διαπιστώνω για άλλη μια φορά οτι η γλωσσολογία αλλά και η μετάφραση είναι ένας τομέας που πάντα με ενδιέφερε και ακόμα με ενδιαφέρει. Στο μέλλον θα την βάλω να μου μάθει ρώσικα.
- Φύγαμε για ένα τριήμερο εκτός πόλης με τον Μάριο τον ξάδερφο του και την κοπέλα του. Αφού τσακώθηκε το κάθε ζευγάρι ξεχωριστά (με βάρδιες ευτυχώς) αποφασίσαμε οτι μάλλον κατι είχε το νερό που μας εκνεύριζε (ναι καλά!) και φύγαμε την δεύτερη μέρα.
- Στην Σαββατιάτικη μας έξοδο ο Μάριο πλάκωσε στο ξύλο έναν νεαρό που του έκανε την φιλοφρόνηση οτι "κυκλοφορεί το ωραιότερο μουνάκι του μαγαζιού". Αναρωτιέμαι τι θα του έκανε αν με έβριζε...
- Στο σπίτι του Μάριο με θεωρούν πλέον μελλοντική τους νύφη ενώ ο ίδιος εξέφρασε την δειλή επιθυμία να γνωρίσει την μαμά μου για να ξέρει με ποιόν είμαι και να μην ανησυχεί. Σωστά ... διοτι άλλο να ξέρει οτι βγαίνω με τον επι δωδεκαετίας κολλητό μου και άλλο με έναν άγνωστο της αλλοδαπό που θέλει να αποκαταστήσει την κόρη της. Άντε και στα δικά σας... (τι γελάς ρε παλιογούρουνο...)
- Η θεία μου μετά το Πάσχα αρχίζει χημειοθεραπείες... Της αγοράσαμε και περουκίτσα. Στεναχωριέμαι αλλά δεν της το δείχνω...
- Η Ανάσταση θα με βρεί στο εξοχικό οπου θα ξανασυναντήσω επιτέλους το παιδί μου! Άραγε θα με αναγνωρίσει;Αν δεν με αναγνωρίσει θα τον τσακίσω τον αχάριστο!
- Καλό Πάσχα σε όλους μας.




.jpg)