Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013
Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013
Εντάξει μεγάλο κόλλημα...είδα και τις τρείς σεζόν μέσα σε 5 μέρες...Ομολογουμένως αντιλαμβάνομαι τώρα γιατί εχει γίνει τέτοιος χαμός. Είναι κάτι διαφορετικό, κάτι ανατρεπτικό και κυρίως κάτι εθιστικό. Είναι σαν να βλέπεις μια ταινία που γουστάρεις πάρα πολύ και δεν τελειώνει ποτέ!Το συνιστώ ανεπιφύλακτα στους λάτρεις των επικών και παραμυθένιων ταινιών. Καλό κουράγιο τώρα μέχρι να ξεκινήσει η επόμενη σεζόν.
Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012
Αγαπημένο μου ημερολόγιο...
Δε μιλάς ε;
Οκ κατάλαβα...
Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011
Το νέο μου κόλλημα...
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα ταλαντούχοι Έλληνες...
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
Η κρυφή ζωή του Βενιζέλου
http://www.koutipandoras.gr/?p=11634
Χαχαχαχαχαχααχαχαχ
Κυριακή 31 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
Πολιτική ανάλυση
Η υπόθεση του Κυριάκου (Στρος Καν) επιβεβαιώνει τις διαφορές ανάμεσα στα δύο ζωδιακά παιδιά της Αφροδίτης, τον Ταύρο και τον Ζυγό. ΔΙΟΤΙ ο Ντομινίκ, σαν πιο χοντροκομμένος Ταύρος, γούσταρε την βία, την αίσθηση του "με το ζόρι", έβλεπε κόκκινο πανί και ρουθούνιζε! Για να μην πω για την μπας κλας επιλογή θηλυκού. Ενώ ο Ζυγός Σύλβιο...άλλο κιμπαρλίκι ρε παιδί μου. Ισορροπία και ήρεμες καταστάσεις, βγάζω το μπλόκ επιταγών μου και το μόνο που έχει να κάνει η κουκλίτσα είναι να πει το νούμερο. Λάτιν λάβερ όχι βαρβαρότητες και πάνω απ΄όλα υψηλής αισθητικής γκομενάκια. Φαντάζομαι πως και στην ίδια τη σεξουαλική πράξη οι διαφορές θα είναι αισθητές. Ο Στρος θα είναι πιο πολύ του "τι σου κάνω μάνα μου" και "πες μου οτι είμαι ο καλύτερος". Σιγά μην πέσει σε αυτό το επίπεδο ο Σύλβιο! Το πολύ πολύ να κοιτιέται στον καθρέφτη κατά τη διάρκεια και να επιβεβαιώνει μόνος του οτι "ναι είμαι ο καλύτερος ρε γαμώτο!".
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011
Δεν περνάει η ώρα...
αλλά περνάει ο καιρός...κάθε αρχή χρόνου το διαπιστώνω. Να έχουμε ένα όμορφο 2011, να μην μας τσακίσει πολύ το ΔΝΤ και ο Κρόνος στο Ζυγό (ήμαρτον!) και να θυμόμαστε πάντα ότι όσο χάλια κι αν πάει το 2011..υπάρχει πάντα και το 2012!
Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010
Άλλος ένας χρόνος σύν...
...έλεος πια, πιο γρήγορα δεν μπορει να πηγαίνει το ρολόι; Καλά μιλάμε για μέγάλες νταουνιές αν και δεν νομίζω να είναι λόγω γενεθλίων (γαμώ τα αισθηματικά μου γαμώ). Τεσπά. Άντε χρόνια μου πολλά. Και του χρόνου διπλή (έτσι όπως τρώω το βλέπω σίγουρο.) :p
Σάββατο 31 Ιουλίου 2010
Υπάρχουν και χειρότερα
"Σε δημόσια διαπόμπευση υπέβαλε το καθεστώς της Βόρειας Κορέας τα μέλη της αποστολής της εθνικής ομάδας της χώρας για τις τρεις ήττες που υπέστησαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής.
Όλοι οι ποδοσφαιριστές οδηγήθηκαν σε μια πλατφόρμα στο Παλάτι του Πολιτισμού για τον Λαό (όπως ονομάζεται το υπουργείο πολιτισμού της χώρας) όπου για τουλάχιστον έξι ώρες δέχθηκαν την έντονη κριτική του υπουργού πολιτισμού Παρκ Μιόνγκ Τσολ, υπό την παρουσία 400 κυβερνητικών, μαθητών και δημοσιογράφων.
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Κιμ Γιονγκ Χαν διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα και παράλληλα εξαναγκάσθηκε να αλλάξει επάγγελμα και να γίνει εργάτης.
Το «έγκλημα» που οδήγησε σε αυτή του την τιμωρία ήταν πως «πρόδωσε» με τις εμφανίσεις της εθνικής τον Κιμ Γιονγκ-ουν, ένα από τους γιούς και πρώτο στη σειρά διαδοχής του δικτάτορα-ηγέτη της χώρας Κιμ Γιονγκ Ιλ.
Ο άτυχος προπονητής άκουσε τους παίκτες του -παρά τη θέλησή τους- να τον κατηγορούν και εκείνοι με τη σειρά τους για τις ήττες.
Μόνο δυο ποδοσφαιριστές κατάφεραν και γλίτωσαν τη διαπόμπευση, οι Γιονγκ Ταέ Σε και Αν Γιόνγκ Χακ, οι οποίοι έχοντας γεννηθεί στην Ιαπωνία διατηρούν διπλή υπηκοότητα και γι’ αυτό απέφυγαν την επιστροφή στη χώρα.
Το περιστατικό έλαβε χώρα στις 2 Ιουλίου, αλλά μόλις πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας έξω από τα σύνορα του απολυταρχικού καθεστώτος.
Η εθνική της Β. Κορέας ήταν ένα από τα πιο αδύναμα συγκροτήματα του φετινού Μουντιάλ και παρότι στο πρώτο παιχνίδι κατάφερε και ηττήθηκε δύσκολα με 2-1 από τη Βραζιλία, στη συνέχεια γνώρισε εξευτελιστική ήττα με 7-0 από την Πορτογαλία και 3-0 από την Ακτή Ελεφαντοστού.
Επειδή το 2-1 με τη «σελεσάο» είχε αναπτερώσει τις ελπίδες του καθεστώτος για έκπληξη κόντρα στην Πορτογαλία, η κυβέρνηση επέτρεψε το παιχνίδι με τους Ίβηρες να μεταδοθεί ζωντανά. Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη ατυχία της ομάδας.
Για τη Β. Κορέα αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο μετά το 1966.
Πάντως, ρεπορτάζ στη Νότια Κορέα αναφέρουν πως η τιμωρία των μελών της αποστολής ήταν μάλλον επιεικής σε σχέση με το παρελθόν. Η εφημερίδα Τσοσούν Ίλμπο ισχυρίζεται πως άλλοτε, όταν αθλητές και προπονητές τη Β. Κορέας αποτύγχαναν σε διεθνείς διοργανώσεις κινδύνευαν ακόμα και να σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου η επιβίωση είναι θέμα τύχης."
---------------------------------------------------
Νομίζω οτι μόλις γεννήθηκε μια νέα έκφραση. Τρόποι χρήσης και παραδείγματα :
"Άσε σου λέω με εξευτέλισε εκεί στην μέση του δρόμου λες και ήμουν ποδοσφαιριστής της Β.Κορέας!"
"Πώ πω το πόσο ντράπηκα δε λέγεται...χειρότερα κι απο ποδοσφαιριστής της Β.Κορέας ένιωσα."
"Αιδώς ΒορειοΚορεάτες!"
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
Γιατί διαφωνώ με τον Νικολά.
"Το πρώτο επίσηµο βήµα προς την καθολική απαγόρευση της νικάµπ και της µπούρκας σε όλους τους δηµόσιους χώρους έκανε η κυβέρνηση Σαρκοζί. Στο νοµοσχέδιο, που παρουσίασε η υπουργός Δικαιοσύνης Μισέλ Αλιό Μαρί στο υπουργικό συµβούλιο του Νικολά Σαρκοζί, προβλέπονται πρόστιµα 150 ευρώ και, σε ορισµένες περιπτώσεις, µαθήµατα «αγωγής του πολίτη» για τις γυναίκες που παραβιάζουν το νόµο.
Επιπλέον, θεσµοθετείται ένα νέο αδίκηµα, η «υποδαύλιση κάλυψης του προσώπου»: όποιος κριθεί ότι υποχρέωσε µία γυναίκα να φορέσει µπούρκα ή νικάµπ αντιµετωπίζει ποινή φυλάκισης ενός έτους και πρόστιµο ύψους 15.000 ευρώ. «Είναι µία απόφαση που δεν ελήφθη ελαφρά τη καρδία», δήλωσε ο Νικολά Σαρκοζί. «Κανείς δεν πρέπει να νιώθει πληγωµένος ή στιγµατισµένος.
Αναφέροµαι ειδικότερα στους µουσουλµάνους συµπατριώτες µας, που έχουν τη θέση τους στη δηµοκρατία και πρέπει να νιώθουν ότι αντιµετωπίζονται µε σεβασµό».Το νοµοσχέδιο θα κατατεθεί στο Κοινοβούλιο τον Ιούλιο και θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως θα εγκριθεί, παρά τις αντιδράσεις"
Η θρησκεία κακά τα ψέματα είναι ένα ευαίσθητο θέμα τόσο για τους πιστούς όσο και για τους άθεους.Και δεν είναι τυχαίο που ανάβει τόσο τα αίματα γιατί η Πίστη σαν έννοια είναι απο μόνη της επιχείρημα μπορεί να αντικρούσει κάθε επιχειρηματολογία
Απαγόρευση της μπούρκας λοιπόν σε δημόσιους χώρους.Πανεπιστήμια, δημόσιες υπηρεσίες, πάρκα, μέσα μαζικής μεταφοράς. Στους ίδιους χώρους που έχεις την ελευθερία να εμφανιστείς φορώντας κέρατα στο κεφάλι ή φορώντας μια ξώβυζη μπλούζα ή έχοντας 8 χρώματα στα μαλλιά σου και 1234 σκουλαρίκια.Δεν είναι αυτό αντίφαση; Η απαγόρευση του τσαντόρ δεν είναι προσβολή προς την διαφορετικότητα;Γιατί να μην υπάρχει η ελευθερία της επιλογής και να υπάρχει η απαγόρευση;Έτσι καταπιέζουμε αυτές που έχουν επιλέξει να τις φοράνε και δεν βοηθάμε αυτες που αναγκάζονται.Απλά αυτές που αναγκάζονται τις κλείνουμε σπίτια τους!Προφανώς το μέτρο δεν στοχεύει στο να βοηθήσει αυτές τις γυναίκες αλλά να "προστατέψει" τα ματάκια των υπολοίπων που προσβάλλονται απο το θέαμα.
Η ταπεινή προσωπική μου άποψη είναι οτι η πολυαναμενόμενη κίνηση του Σαρκοζί δεν είναι παρα ένα βήμα ακόμα για την αποδυνάμωση της παγκόσμιας μουσουλμανικής κοινότητας λόγω της Ισλαμοφοβίας-μια προσπάθεια να τους κρατήσουν μακριά απο την Ευρώπη ίσως.Πολύ φοβάμαι βέβαια οτι είναι βούτυρο στο ψωμί των φανατικών γιατί μια τέτοια επέμβαση σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα για τους μουσουλμάνους μόνο ακραίες αντιδράσεις θα προκαλέσει.Τίποτε δεν είναι στην τύχη πλέον, είναι όλα ενορχηστρωμένα και ενώ παλιότερα ήσουν γραφικός αν πίστευες σε συνωμοσιολογία τώρα είναι γραφικός και αφελέστατος αν πιστεύεις οτι δεν υπάρχει ένα γενικότερο πλάνο.
Να φοράνε ή να μη φοράνε τη μπούρκα λοιπόν;Ιδού η απορία.Για μένα η απορία βέβαια είναι περισσότερο,αν έχουμε το δικαίωμα να ανακατευτούμε εμείς, η "αλάθητη" δυτική κοινωνία που στο όνομα της ανάπτυξης και της προόδου (σιχαίνομαι την φράση "στον 20ο αιώνα είμαστε", ε και;Τι σημαίνει αυτό δηλαδή;) έχει βυθιστεί στους χειρότερους βόθρους και έχει ξεράσει τα σιχαμερότερα σκουπίδια.Και ακριβώς στο όνομα ποιάς ελευθερίας "απελευθερώνουμε" την μουσουλμάνα γυναίκα απο το "μισητό" τσαντόρ;Στερώντας της την επιλογή να το φοράει δεν γινόμαστε ίδιοι με αυτούς που προσπαθούμε να αποτρέψουμε;
Βαρέθηκα να ακούω τους "πεφωτισμένους" δυτικούς.Αντί να κοιτάμε τα χάλια μας ανακατευόμαστε στις παραδόσεις και τις θρησκείες των άλλων λαών προσπαθώντας να ξεριζώσουμε πράγματα ίσως αδιανόητα για μας αλλά ιερά για αυτούς.Εμείς οι "ελεύθεροι", οι "προοδευτικοί".Που στο όνομα της "ελευθερίας του λόγου" έχουμε χάσει κάθε σεβασμό για οτιδήποτε και δεν υπάρχει πλέον φράχτης να μας συγκρατήσει. Στο όνομα της προοδευτικότητας έχουμε απαρνηθεί κάθε ηθική αξία γιατί είναι πλέον "αναχρονιστικό", "οπισθοδρομικό".Ωραία κοινωνία, στην οποία επιτρέπεται να παντρευτείς το μαξιλάρι σου αν θες αλλά απαγορεύεται να μπείς στο λεωφορείο με ένα μαντήλι στο κεφάλι.
Και φυσικά απο τις "φωνές" ακούμε αυτές που μας βολεύουν. Δεν ακούμε τις γυναίκες που λένε οτι η μπούρκα είναι για αυτές ένα ιερό θρησκευτικό τυπικό. Το οτι είναι τόσο φριχτό για αυτές να κυκλοφορήσουν χωρίς αυτήν όσο θα ηταν για μας αν μας υποχρέωναν να την φοράμε. Μάθαμε να τις θεωρούμε φοβισμένα υποχείρια των αντρών αλλά δεν είναι όλες έτσι.Εμείς οι ίδιοι τις υποβιβάζουμε αν νομίζουμε οτι "φοβούνται" να βγάλουν το τσαντόρ. Φυσικά υπάρχουν και τέτοιες, όπως υπάρχουν και στις δυτικές κοινωνίες.Και δεν χρειάζεται το τσαντόρ αν θέλει ένας άντρας να καταπιέσει την γυναίκα. Πιστεύω όμως στην ανθρώπινη δύναμη και η μουσουλμάνα γυναίκα θα καταφέρει αυτά που θέλει με τους δικούς της αγώνες -όπως και η δυτική- και όχι με τις ηλίθιες παρεμβάσεις μας.
Συζητούσα με τον κολλητό μου τις προάλλες και έλεγε οτι επειδή αυτές έχουν "συνηθίσει" την καταπίεση δεν καταλαβαίνουν οτι η μαντήλα τις καταπιέζει. Δηλαδή ούτε αυτές που λένε οτι δεν θέλουν να τις βγάλουν τις πιστεύουμε! Φαντασου αυτή την ασφυκτική κατάσταση απο την άλλη μεριά: φαντάζομαι έναν να έρχεται και να μου λέει οτι τώρα πρέπει να αρχίσω να μην φοράω μπλούζα -για παράδειγμα- στις δημόσιες μου εμφανίσεις γιατί η μπλούζα μου στερεί την προσωπική ελευθερία. Κι εγώ να ωρύομαι και να επιμένω οτι δεν μου την στερεί και οτι δεν θέλω να την βγάλω και αυτός να λέει "Σου την στερεί, δεν ξες εσύ, απλά την συνήθισες και γιαυτό δεν θες να την βγάλεις!" Ακούγεται αστείο και τραβηγμένο αλλά έτσι πρέπει να ακούγεται στα αυτιά αυτών των γυναικών.
Γιατί το παίρνουμε τόσο προσωπικά;Η μαντήλα στις γυναικες δείχνει σεβασμό προς την θρησκεία τους πάνω απο όλα. Τόσο πολύ μας ενοχλεί αυτό;
Κρίνουμε με βάση τις υποκειμενικές μας πεποιθήσεις και εμπειρίες και επιμένουμε να υποχρεώνουμε και τους άλλους σε αυτό. Και επειδή εμείς πλέον καμία αξία δεν δίνουμε στην θρησκεία αξιώνουμε και αποόλους τους άλλους πιστούς να κάνουν το ίδιο. Έχουμε πάθει μια ψύχωση με την ελευθερία και τελικά καταλήξαμε στην "ελευθεριότητα".Νομίζουμε οτι βάζοντας στο τέλος ενα "πλάκα κάνω" έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε και πούμε τα πάντα. Και δεν βάζω τον εαυτό μου απ'έξω γιατί λίγο πολύ έτσι είμαι κι εγώ.
Είχα μια συζήτηση τις προάλλες με τον Τούρκο φίλο μου.Επειδή είναι πιστός μουσουλμάνος δεν θέλει να κάνει καμία αναφορά στον θεό του με ανθρώπινα κριτήρια. Για παράδειγμα, του εξηγούσα οτι έχουμε μια παροιμία που λέει "Απο το στόμα σου και στου Θεού τ'αυτί" κι αυτός χαμογέλασε. Μου είπε οτι ο σεβασμός του στο θεό αλλά και ο σεβασμός προς εμένα -που δεν έχω την ίδια θρησκεία- δεν του επιτρέπει ούτε να συμφωνήσει αλλά ουτε να διαφωνήσει.Έχει τις πεποιθήσεις του και έχω τις δικές μου.Εγώ λίγο πολύ του είπα οτι προτιμώ ο θεός μου να μπορεί να ξεχωρίσει την αθώα λαική ρήση απο μια προσβολή στο πρόσωπο του. Και μου απάντησε οτι αυτή δεν είναι όμως η συμπεριφορά που ζήτησε ο θεός απο εμάς.
Μετά καθόμουν μόνη και το σκεφτόμουν. Δεν θα ήταν ωραία να υπήρχε κάτι πραγματικά που να μην μπορούμε να "αγγίξουμε"¨; Κάτι ιερό, που μέχρι και το χιούμορ με αυτό να ήταν αδιανόητο. Έχουμε τόσα πράγματα αν θέλουμε να κάνουμε πλάκα γιατί να πρέπει να το συμπεριλάβουμε και αυτό;Γιατί μας αρέσει τόσο πολύ να προσβάλλουμε με κάθε τρόπο πράγματα για κάποιους ιερά;Απο φθόνο;Εγώ δεν το κρύβω οτι ζηλεύω τους μουσουλμάνους.Έχουν τέτοιο πάθος για το θεό τους που το ζηλεύω εγώ που είμαι στα πρόθυρα του μηδενισμού.Δεν μιλάω για τον φανατισμό.Φανατικοί υπάρχουν παντού και απλά δίνουν το κακό όνομα στο σύνολο των πιστών που απλά ακολουθούν την ανθρώπινη τους ανάγκη να πιστεύουν κάπου. Μιλάω για την απλή πίστη της ανθρώπινης ψυχούλας, την ικανοποίηση αυτής της ανάγκης της οτι κάποιος εκεί ψηλά φροντίζει και βλέπει και κάτι θα κάνει και για μας αν όχι σε αυτή τη ζωή τότε στην επόμενη.Και ας μην πιστεύουμε εμείς βρε αδελφέ!Ας αφήσουμε τους άλλους να πιστεύουν. Τους πιο δυνατούς απο εμάς...
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Εμφύλιος
Πάνε κι αυτοί.Αυτή η ζωή σε κάνει κυνικό γιατί αλλιώς θα τρελαθείς. Γιατί διαδηλώνουμε; Για τα λεφτά. Για χαρτιά ζωγραφιστά. Που τα κλέψαν και τώρα μας τα ζητάνε οι Ευρωπαίοι. Και μέσα στην μανία εκδίκησης και στην οργή κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να δολοφονήσουν 3 ανθρώπους (4 αν η είδηση για την εγκυμοσύνη της κοπέλας αληθεύει).Τρεις ζωές πάνε και δεν γυρνάνε. Εγώ ποτέ δεν ήμουν της φασαρίας. Μου αρέσει να μιλάω με πάθος και να υπερασπίζω τις ιδεες μου αλλά όταν τα πράγματα αγριεύουν και γίνονται βίαια μένω εκτός. Μισώ την βία. Την σιχαίνομαι. Δεν πιστεύω οτι αυτοί οι άνθρωποι "θυσιάστηκαν" για έναν δίκαιο σκοπό. Ειλικρινά αν είναι να πεθαίνουν άνθρωποι ας πάρουν ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ και οι Ευρωπαίοι και τα λαμόγια οι πολιτικοί μας.Θα τα καταφέρουμε και χωρίς λεφτά ρε γαμώτο. Τα έχουμε ξανακαταφέρει. Χωρίς ανθρωπιά και αλληλεγγύη όμως δεν πρόκειται να επιβιώσουμε για πολύ...
Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Δέκα μέρες έλειψα...
και μου το κάνατε μπάχαλο το Γιουνανιστάν!Τι κόψιμο μισθών, τι κόψιμο συντάξεων.Τι παντρεύτηκε ο Καρβέλας την Πάνια κι εμένα κανείς δεν μου είπε τίποτα!Και what the hell is this??? :
Τι γελοιότητες είναι αυτές φρίκαρα!Με βλέπω πίσω στο Ιστανμπουλ σούμπιτη!
Ενιγουέι σπίτι μου σπιτάκι μου, επιστροφή στην πάντα όμορφη και τώρα τελευταία ευωδιαστή απο τις νεραντζιές Θεσσαλονίκη. Αρκετά κουρασμένη, πάρα πολύ ευτυχισμένη, γεμάτη εικόνες μυρωδιές και γεύσεις και με τουλάχιστον 5 κιλά έξτρα!Απο αύριο τρελή δίαιτα και άσκηση, Λεβέντη για σένα το λέω ετοιμάσου για τις καβάλες της ζωής σου!
Απο αύριο και η επισκόπηση του ταξιδιού με φωτογραφικό υλικό.
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Μύνημα απ'την Πόλη
Αχ έχω τρελαθεί στον ποδαρόδρομο αλλά είναι σκέτη απόλαυση η Πόλη και ειδικά με αυτόν τον υπέροχο ήλιο.Σήμερα είναι το μπαιράμι των παιδιών εδώ (Çocuk bayramı) τουρκική γιορτή των παιδιών που συμπίπτει με την επέτειο του ανοίγματος του Τουρκικού κοινοβουλίου το 1920. Πρέπει να έχει αρκετές εκδηλώσεις σήμερα αλλά εγώ θα χτυπήσω ένα Ταξίμ σήμερα γιατί έχω όρεξη για πολυκοσμία. Κρατάω λεπτομερείς σημειώσεις για αναλυτικό μπλόγκινγκ όταν επιστρέψω. Και φυσικά συμβουλεύομαι τα εκτυπωμένα σκονάκια μου απο τον Αγγελή και τον Ταξιδιώτη. Χε χε χε!
Παραλίγο να το ξεχάσω!Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες!
Τρίτη 6 Απριλίου 2010
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Εγώ πάντως γέλασα...

και είμαι και σκληροπυρηνική Ελληνίδα. :) Αλλά πάνω απο όλα δεν μπορώ να χάσω το χιούμορ μου...Up yours Γερμαναράδες! :D






