Καλή χρονιά!

Κι άλλες φωτογραφίες...

Χμ...δεν το περίμενα τελικά η μαμά να με βγάλει βόλτα αλλά κόντρα στις προσδοκίες μου με έβγαλε...Ισως φταίει και το οτι γκρίνιαζα συνέχεια...

Εδώ σε μια σύντομη γνωριμία με μια γοητευτική κυρία αλλά αμφιβόλου ηθικής.... Ήταν και αρκετά μεγαλύτερη μου..Τεκνατζού μάλλον...

"Έλα στη γιαγιά..."

Εδώ ένας κύριος μου δίνει κατευθύνσεις...

"Συγνώμη πώς μπορώ να πάω στο πλησιέστερο δέντρο;"

Αυτός είναι ο Αράπης...Ένας πανέμορφος σκύλαρος της γειτονιάς μου...

"Να προσέχεις νεαρέ μου..."

Καλά Χριστούγεννα!

Πάτα με! Καλά Χριστούγεννα!

"Θέλετε να χωρίσετε;

Οι Μάγισσες του Wicca προτείνουν... Οι wiccans, τα μέλη μιας δημοφιλούς πολυθεϊστικής νεο-παγανιστικής θρησκείας της φύσης, υποστηρίζουν ότι απλές προσωπικές τελετές μπορούν να ισχυροποιήσουν τη θέληση και να δυναμώσουν την αποφασιστικότητά μας.

Παράδειγμα: Θέλετε να χωρίσετε με τον σύντροφο σας αλλά δεν έχετε το κουράγιο να το κάνετε; Γράψτε πάνω σε ένα λευκό χαρτί τους λόγους που θέλετε να χωρίσετε. Ανάψτε ένα κερί και καίγοντας το χαρτί πείτε δυνατά: «Για όλα τα καλά που μοιραστήκαμε εσύ κι εγώ, χαμογελώ. Οποία αρνητικότητα υπάρχει ανάμεσά μας... την καιω. Με αγάπη και συχώρεση σε ελευθερώνω ........ (το όνομα του) από τη ζωή μου!»

Τοποθετήστε τις στάχτες μέσα σε ένα κουτάκι αρκετά μικρό για να μπορείτε να το βάλετε άνετα στην τσάντα σας. Με μια κόκκινη κορδέλα που συμβολίζει τη θέλησή σας δέστε το κουτάκι. Όταν νιώθετε ότι ο κόμπος σφίγγει, φανταστείτε ότι η αποφασιστικότητα και η θέλησή σας δυναμώνουν. Όσο έχετε το κουτάκι μαζί σας, θα σας θυμίζει τους λόγους που έχετε για να αφήσετε τη σχέση σας και ότι κατέχετε τη δύναμη να το κάνετε.

Της NATALIE ASHLEY "

Έψαχνα στο νετ, άρθρα σχετικά με την αποφασιστικότητα και γενικά με την διαδικασία λήψης αποφάσεων και δες τί βρήκα. Δεν είναι φοβερό οτι ενας κομπός μιας κορδέλας μπορεί να σου δώσει την ώθηση για να πάρεις μια απόφαση; Ούτε η λογική, ούτε το συναίσθημα, ούτε ο διάλογος και η συμβουλευτική...απλά ένας κόμπος που όσο σφίγγει θα ατσαλωνεται η αποφασιστικότητα σου. Τι σου είναι η αυθυποβολή...

Φωτογραφίες...

Η καινούρια μου μανία είναι να φωτογραφίζω οποιοδήποτε έμβιο ον συναντάω στις εξορμήσεις μου (πλην των ανθρώπων γιατί θα είχαν καποιες αντιρρήσεις φαντάζομαι).

Ο κύριος έχει αράξει στην είσοδο πολυσύχναστου εμπορικού καταστήματος...

"Αυτή τη μάρκα ρούχων την προτιμώ κι εγώ..."

Η κυρία στο μπαράκι περιμένει να σερβιριστεί...
"Ένα Bloody Mary παρακαλώ..."


Για κάποιους τα Χριστούγεννα θα είναι πολύ διαφορετικά...
"Πάρτε με απο δώ..."

Πραγματεία στην γυναικεία σεξουαλικότητα.

Χτες είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με δύο φίλους για την γυναικεία σεξουαλικότητα και το κατα πόσο οι εκφάνσεις της είναι προιον της επεμβασης της κοινωνίας ή του φυσικού και βιολογικού ενστίκτου.
Η πρώτη αντίδραση όλων μας ήταν να κατηγορήσουμε φυσικά την κοινωνία για τις ταμπέλες που με περισσή ευχαρίστηση αραδιάζει στα "μέτωπα" των γυναικών που τολμούν να είναι λίγο πιο φιλελευθερες στο πώς, πότε και πόσο θα διαθέσουν τον εαυτό τους για την σεξουαλική τους ευχαρίστηση(και όχι μόνο την δική τους). Μια κοινωνία που διοικείται απο άντρες κυρίως, οι οποίοι καμιά φορά μου δίνουν την εντύπωση οτι αδυνατούν να εκτελέσουν πολύπλοκες σκέψεις. Οι οποίοι αφού πρώτα εφηύραν την ρετσινιά της έυκολης, της πουτάνας, της αντροτραγανίστρας και άλλων ωραιοτάτων κοσμητικών, μόλις άρχισαν να "απολαμβάνουν" τους καρπούς των κόπων τους, ήτοι να πρέπει τουλάχιστον να τελέσουν το μυστήριο του γάμου για δουν μια άσπρη (σεξουαλικά) ημέρα, άρχισαν και την γκρίνια.

Και παραθέτω:
-Γιατί οι γυναίκες να μην μπορούν να κάνουν σεξ εύκολα χωρίς δεσμεύσεις με τον πρώτο τυχόν που θα τους αρέσει; (κάποιοι έχουν το θράσος να μην προσθέτουν το "που θα τους αρέσει")
-Γιατί οι γυναίκες να μην κάνουν τα πάντα στο κρεβάτι χωρίς να σκεφτούν τι θα πει ο σύντροφος τους;
...και λοιπά παρόμοια.

Ούσα η μόνη γυναικα της παρέας ανέλαβα αυτοβούλως την αποστολή να εξηγήσω την διέγερση της γυναικείας σεξουαλικότητος με βάση την ανατομική φυσιολογία. Νομίζω οτι τα ακριβή μου λόγια ήταν (μην ξεχνάτε οτι απευθυνόμουν σε άντρες) :
- Μια γυναίκα πολύ απλά είναι σπάνιο εως αδύνατο να δεί έναν άντρα στο δρόμο και να νιώσει το βρακάκι της βρεγμενο. Δεν πα να'ναι και ο Τζορτζ Κλούνι αυτοπροσώπως. (αντικαταστήστε τον Τζόρτζ με όποιον ευηδή νέο επιθυμείτε). Ως εκ τούτου το σεξ δεν θα είναι η πρώτη σκέψη που θα γεμίσει το εντυπωσιασμένο μυαλουδάκι της. Μην γελιέστε...Δεν θα είναι ούτε οι ατελείωτες φιλολογικές συζητήσεις υπο τους ήχους του Schubert...Αλλά, το να καυλώσεις (επιτρέψτε μου αυτή την λέξη) αμα τη εμφανίσει ενός ωραιοτάτου ατόμου, είναι αποκλειστικό προνόμιο, κατα τη γνώμη μου των αρσενικών μελών της κοινωνίας. Ως εκ τούτου, όλα τα περιοδικά και οι ταινίες πορνό απευθύνονται σε αυτούς και δεν θα δείς καμία γυναίκα με ανοιχτο ένα περιοδικό να λέει "Ω ρε μάνα μου...". Ίσως να δείς κάποιες βέβαια αλλά δεν θα το εννοούν όπως ενα αρσενικό. Λόγου χάρη "Ω ρε μάνα μου να την είχα αυτή στα τέσσερα" θα ήταν μια αμιγώς αντρική σκέψη. Η γυναίκα θα θαυμάσει το θέαμα, θα ικανοποιήσει την όραση της αλλά σπάνια θα πεί "Ωραία να τον έτρωγα απο αυτόν τώρα". Είναι θέμα φυσιολογίας.

Πρίν σπεύσετε να με κατηγορήσετε οτι είμαι οπισθοδρομικιά, δεν εννοώ οτι η γυναίκα δεν έχει βιολογικές ανάγκες ή δεν φτιάχνεται με ορισμένα θεάματα. Φυσικά και δεν είναι φτιαγμένη απο πέτρα. Αλλά στην ιεράρχηση των αναγκών της σπάνια θα περάσει στην πρώτη θέση η σεξουαλική. Ακόμα και τότε όμως δεν μπορεί να μην κάνει μια προσεκτική επιλογή του αρσενικού. Και αυτό γιατι; Γιατί μια απλή διείσδυση δεν θα ικανοποιήσει την σεξουαλική όρεξη της γυναίκας. Με λίγα λόγια η σεξουαλική της ικανοποιήση -ολοκλήρωση είναι κάτι πιο περίπλοκο δηλαδή πιο δύσκολο αρα πιο σπάνιο να επιτευχθεί απο ένα τυχαίο αρσενικό. Με πιο απλά λόγια για να μη σας ζάλίζω..Ένας άντρας θα ικανοποιηθεί τουλάχιστον σωματικά με όποια γυναίκα και αν πάει γιατί απλούστατα ο αντρικός οργασμός δεν ειναι και ο γρίφος του Αινσταιν ενώ ο γυναικείος οργασμός θέλει μία τέχνη και επίσης θέλει ενα πραγματικό ενδιαφέρον απο τον άντρα που συμμετέχει για να την οδηγήσει εκεί. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν το πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να βρεί καλό σεξ που να την οδηγήσει στη σεξουαλική ολοκλήρωση και πόσοι άντρες είναι διατεθειμένοι να ασχοληθούν μαζί της λεπτομερώς, δεν είναι και τόσο περίεργο το οτι η γυναίκα προτιμάει να ασχοληθεί σε δεύτερη φάση με τον σεξουαλικό τομέα και προτιμά να δίνει βάρος στο ρομάντσο και στην επικοινωνία αφού αν βρεί αυτά τα υπόλοιπα μπορούν να φτιαχτουν τελικα.

Ανατομικά, προφανώς οι ψυχολόγοι και οι σεξολόγοι, θα εχουν ασχοληθεί με την σεξουαλική ψυχολογία των δύο φύλων. Δεν έχω διαβάσει κάτι επι του θέματος άρα για ακόμα μια φορά θα εκφέρω άποψη με βάση την κοινή μου λογικη. Το σώμα της γυναίκας διεισδύεται, το σώμα του άντρα (η προέκταση δηλαδή) δυεισδύει. Όσο κι αν το εκλογικεύσει κανείς, το σώμα το οποίο διαπερνάται νιώθει την μεγαλύτερη ανασφάλεια και έτσι χρειάζεται για να φτάσει στο σημείο να δοθεί, να νιώσει την απαιτούμενη εμπιστοσύνη απο τον άνδρα. Η γυναίκα για να φτάσει στο σημείο να δώσει χωρίς ενδοιασμό το σώμα της σε έναν άντρα πρέπει να έχει κατοχυρώσει τουλάχιστον το μινιμουμ της εμπιστοσύνης, καθώς είναι το ασθενές φύλο και είναι πιο αδύναμη απο άποψης σωματικής. Τώρα θα μου πεις...Δεν πρόκειται για βιασμο..Όλα γίνονται εθελούσια. Κι όμως...Η γυναίκα δεν μπορει να αποχωριστεί τον εγκεφαλικό της χαρακτήρα και να δει το κορμί της σαν ένα οποιοδήποτε κορμί. Ο άντρας που είναι δίπλα της εκείνη την στίγμή δεν πάυει να είναι ένας άγνωστος ο οποίος έχει τον κυριαρχικό ρόλο. Και ενώ στα σεξουαλικά παιχνίδια μεταξυ ζευγαριου, αυτό το παιχνίδι ρόλων είναι συνηθες, μεταξύ αγνώστων εμποτίζεται περισσότερο με την εννοια του κινδύνου για την γυναίκα.

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.

Ιδέα...

Θέλω να μεταμφιεστώ άντρας και να βγώ έξω να κάνω καμάκι σε κοπελίτσες.

Θα φοράω μαύρα ρούχα (μοιραίος γκόμενος), ίσως το πουκάμισο να ήταν άσπρο,αλλά σίγουρα μάυρο σακάκι και παντελόνι, ερεθιστικό αντρικό αφτερ σειβ και ενα διακριτικό σκουλαρικάκι στο αυτί (αν και το σιχαίνομαι το σκουλαρίκι στους άντρες). Θα περπατάω με το ύφος το όχι και τόσο μετριοπαθές αλλα όχι και υπερ του δέοντος ντιβίστικο. Άντρας με αυτοπεποίθηση αλλά και αυτογνωσία. Θελω να φαίνομαι έμπειρος αλλά οχι αναξιόπιστος... Και φυσικά όχι διανοούμενος. Οι διανοούμενοι δεν κάνουν τέτοια... Είναι πολύ μπας κλάς για αυτούς... Καλύτερα. Περισσότερες γυναίκες για μας τους αλήτες!

Θα τσαρκάρω σε κεντρικούς δρόμους, (δεν θέλω να με περάσουν και για βιαστή!) και θα σταμπάρω κοπελίτσες με βιαστικό βήμα και ανασφαλές ύφος... Πιθανότατα δεν θα απαντήσουν στο "γεια σου κούκλα" μου αλλά ξέρω οτι γυρνώντας σπίτι τους, μέσα στο ασανσέρ, θα χαμογελάσουν φιλάρεσκα στον καθρέφτη και θα με σκεφτούν...

"Περιμένοντας το θύμα..."

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.

Διανύοντας την απόσταση...

Κυρίες και κυρίοι, γνωρίστε τον Rocky Balboa...

Είδα κι εγώ επιτέλους την ταινία Rocky I. Την είχα δεί πολύ μικρή και δεν θυμόμουν τίποτα ομολογουμένως καθώς για ένα κοριτσάκι δέκα χρονών τίποτα απο οτι δείχνει δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να μείνει στην μνήμη του. Μόνο και μόνο απο αυτό το χαρακτηριστικό καταλαβαίνω πως δεν πρόκειται για άλλη μια χολυγουντιανή ταινία κι ας συγκεντρώνει κάποια απο τα χαρακτηριστικά τους.

Ρόκι...Ένα όνομα, σήμα-κατατεθέν.Όποιος το ακούει το μυαλό του πηγαίνει σε δυνατές γροθιές, ιδρωμένα και ενιοτε ματωμένα κορμιά και ήχους απο καμπανάκια καθώς περνάνε οι γύροι ο ένας μετά τον άλλο. Πόσοι όμως έχουν εντρυφήσει πραγματικά στον χαρακτήρα του Ροκι Μπαλμπόα;

Παγιδευμένος στην καθημερινή ζωή ενός ασήμαντου άντρα ο Ροκι στοιχειώνεται απο την επιθυμία του να αποδείξει οτι δεν είναι όπως όλοι οι άλλοι. Δεν είναι πολύ έξυπνος και το ξέρει, έχει την καρδιά ενός μικρού παιδιού χωρίς ομως να είναι ανώριμος. Ο Ροκι ξέρει οτι πρέπει κάποια πράγματα να τα αφήνουμε να γλυστράνε πάνω μας και να φεύγουν χωρίς να μας επηρεάζουν.Η ευαισθησία του όμως δεν τον αφήνει να μην παίρνει κάποια πράγματα κατάκαρδα.Ποτέ όμως δεν κρατάει κακία...Ακόμα κι όταν του φέρονται άσχημα ή όταν δεν τον παίρνουν στα σοβαρα (γονείς, προπονητής, μέχρι και τα παιδιά της γειτονιας).Ο Ρόκι αν δεν ήταν μποξέρ( έστω και ερασιτέχνης), θα ήταν καρκινοπαθής.

Ο Ρόκι είναι κουρασμένος. Κουράστηκε να προσπαθεί να ξεχωρίσει. Κουράστηκε να περιμένει την ευκαιρία.Κουράστηκε να σπαταλάει την ζωή του κάνοντας τον μπράβο.Είναι κάτι που δεν ταιριάζει στον συναισθηματισμό του.Του λείπει η οικογένεια γι'αυτό όπως εμείς κρατάμε φωτογραφίες απο τις όμορφες στιγμές της ζωής μας, αυτός κρατάει φωτογραφίες απο κάθε του αγώνα.Σίγουρα παιδί μεταναστών,ανήκει στην πιο δύσκολη κατηγορία...Γεννήθηκε στην Αμερική αλλά οι γονείς του δεν τον άφησαν να ξεχάσει οτι είναι στην πραγματικότητα Ιταλός. Αγαπάει τον Θεό...Το πρώτο πλάνο της ταινίας με την εικόνα του Χριστού, ο ξύλινος σταυρός πάνω απο το κρεβάτι αλλα και η προσευχή πριν τον αγώνα το κάνουν ξεκαθαρο αυτό.Αγαπάει πολύ τους ανθρώπους, είναι ουμανιστής μέχρι υπερβολής. Επίσης αγαπάει πολύ τα ζώα. Θα πίστευα άνετα οτι είναι χορτοφάγος.

Ο Ρόκι είναι ερωτευμένος σαν έφηβος.Όταν είναι ερωτευμένος μιλάει πολύ.Προσπαθεί να κάνει χιούμορ με έναν πολύ γοητευτικό τρόπο. Στην Αντριαν βρήκε την αδελφή ψυχη. Ο Ρόκι δεν άλλαξε τα στάνταρ του ούτε δευτερόλεπτο. Ήξερε ακριβώς αυτό που ήθελε. Ήθελε ακριβώς αυτό που ήταν η Άντριαν. Ήξερε οτι ήταν το άλλο του μισό. Ίσως να μην είναι όσο χαζός νομίζει τελικά...Με δύο λέξεις περιέγραψε αυτό που ψάχνουμε όλοι σε αυτή τη ζωή απο το αλλο μας μισό...να γεμίσουμε τα κενά μας.
Δεν θα το παραδεχτούν όλες οι γυναίκες αλλά ο Ροκι είναι το ιδανικό ταίρι. Δυνατός και αξιόπιστος. Καλό παιδί, τρυφερος και συναισθηματικός. Ντροπαλός και συνεσταλμένος αλλά αποφασιστικός εκει που πρέπει (βλέπε την πρώτη φορά που βρεθήκαν στο σπίτι του με την Αντριαν). Μπορείς να νιώθεις προστατευμένη αλλά η παιδικότητα του σου θα αφήνει περιθώρια για να τον φροντίσεις.Θα λατρεύεις τα τέλεια πουλόβερ του...

Ο Ρόκι αγαπά την Αμερική, πιστεύει στην Αμερική αλλά και μισεί την Αμερικη που ζεί αυτός. Στο πρόσωπο του Απόλλο βλέπει την Αμερική που θέλει να κατακτήσει. Τον θαυμάζει απεριόριστα σαν παιδάκι που βλέπει το ίνδαλμα του. Ο Απόλλο ενσαρκώνει την επιτυχημένη Αμερική, την Αμερική όπου όλα μπορούν να συμβούν. Τον έχει βαρύνει όμως η επιτυχία...Τον ενδιαφέρει η εμπορική πλευρά του θέματος πλέον. Τον Απόλλο τον ενδιαφέρει το θέαμα και όχι η ουσία. Κι έτσι θα αρχίσει η αποκαθήλωση του.

Τι τον κρατάει όρθιο τελικά; Αν ο Ρόκι νικούσε τον Απόλλο θα μιλούσαμε για μια τελείως διαφορετική ταινία. Ο Ρόκι όμως δεν θέλει να νικήσει. Θέλει να φτάσει στην δική του Ιθάκη. Θέλει να πετύχει το δικό του στόχο,να κρατήσει ως το τέλος.Θέλει να κερδίσει την αξιοπρέπεια του.Δεν χρειάζεται ρεβάνς...Διένυσε την απόσταση, έχει ήδη νικήσει.

"Going the distance"

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.

Ανάγκες...

Σήμερα πρόσεξα οτι δύο μπαλκόνια στην απέναντι πολυκατοικία έχουν ήδη φορέσει τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια τους.. Και είναι μόλις 6 του Δεκέμβρη...Άραγε να έχουν επηρεαστεί όλοι απο τον κλασσικό πλέον πρώιμο στολισμό των εμπορικών καταστημάτων ή να ικανοποιούν μια προσωπική, καλά κρυμμένη για 12 μήνες, ανάγκη? Η θλιμμένη μου διάθεση αυτές τις μέρες με έκανε να διαλέξω την δεύτερη εκδοχή...

Ο κόσμος είναι δυστυχής...Ο κόσμος είναι άσχημος...Ο κόσμος είναι άσχημος γι'αυτο είναι δυστυχής...Λίγη ομορφιά ίσως να έφερνε λίγη ευτυχία...Αυτό θα σκέφτηκαν οι γείτονες μου και όλοι αυτοί που με το που μπαίνει ο Δεκέμβρης σπέυδουν να ανοίξουν τις κούτες με τα στολίδια, να ψωνίσουν Αγιοβασίληδες, να δοκιμάζουν τα λαμπιόνια που απο πέρυσι μπορεί να έχουν καεί και να σχεδιάζουν απο τώρα τις ενδυματολογικές επιλογές του ρεβεγιόν.

Εγώ απλά πήγα στο σούπερ μάρκετ και αγόρασα ψεύτικο χιόνι...Αυτό μου έλειψε απο τον χειμώνα...Δεν ήθελα να κάνω κάποιο σχέδιο...απλά το έριξα σε όλα τα τζάμια του σπιτιού και περίμενα...Να δώ αν όταν ξυπνήσω θα νιώσω αυτό το όμορφο συναίσθημα βλέποντας το...Όπως οταν, μικρή ακόμα, έρχόταν η μαμά να με ξυπνήσει για το σχολείο και αν είχε χιονίσει μου έλεγε "Ε δε θα σηκωθείς να δείς το χιονάκι;", και πεταγόμουν πάνω στο επόμενο δευτερόλεπτο.

Χτές ξύπνησα και κοίταξα αμέσως το τζάμι...Και ώ τι θλίψη...Μίζερο και θαμπό το ψεύτικο χιόνι είχε τρέξει μέχρι κάτω σαν φτυσιά που είχε μείνει για καιρό εκεί...Και τότε κατάλαβα...Ήταν ο χρόνος που έφτυνε την ανυπομονησία μου...

"Άραγε φέτος αυτό το καραβάκι θα μας πάει κάπου;"

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.

Σήμερα η μαμά ακούει όλη μέρα το ίδιο τραγούδι και δεν με αφήνει να πλησιάσω στον υπολογιστή...Στα κλεφτά γράφω τώρα που κοιμάται λιγάκι...Κάτι γίνεται το ξέρω...μάλλον απο αυτά τα πράγματα που ένα σκυλάκι δεν καταλαβαίνει όσο κι αν προσπαθεί...

Χίλιες βραδιές θα μ' αρνηθείς
χίλιες θα με ζητήσεις
κι όπου κι αν πας κι όπου σταθείς
όσο κι αν θες να μ' αρνηθείς θα θυμηθείς
τον έρωτα που ζήσαμε και θα με νοσταλγήσεις

Χίλιες βραδιές θα μ' αρνηθείς
χίλιες θα με ζητήσεις

Χίλιες βραδιές θα προσπαθείς
το παρελθόν να σβήσεις
μα όταν θα 'ρθει μια βραδιά
να σε τυλίξει η μοναξιά θα θυμηθείς
και τη δική μου συντροφιά πάλι θ' αναζητήσεις

Χίλιες βραδιές θα μ' αρνηθείς
χίλιες θα με ζητήσεις

Linuxdog (3)

Τέτοια προπαγάνδα πια ούτε μίζα να έπαιρνα ε? Αλλά είναι το τελευταίο επεισόδιο σου το ορκίζομαι!

Η διανομή που εγκατέστησα εγώ λοιπόν είναι τα Ubuntu...Είναι διανομή με την μεγαλύτερη υποστήριξη κατά γενική ομολογία χωρίς να σημαίνει οτι οι υπόλοιπες στερούνται κατι τέτοιου. Την δημιούργησε μια εταιρία και το ονομα αυτό σημαίνει στα Αφρικανικά...εμ που το είχα..α νατο!

"Η λέξη "Ubuntu" είναι μια αρχαία Αφρικανική που σημαίνει "αλληλεγγύη στους άλλους" ("humanity to others"). Το Ubuntu σημαίνει επίσης "Είμαι αυτό που είμαι, εξαιτίας αυτού που είμαστε όλοι" ("I am what I am because of who we all are"). Η διανομή Linux Ubuntu, φέρνει το πνεύμα του Ubuntu στον κόσμο του λογισμικού."

Διαβάστε κι άλλα τέτοια ωραία εδώ: http://www.ubuntu-gr.org/Wiki/

Η μαμά ένιωθε μια ανασφάλεια με το να έβγαζε τα windows...Έτσι κι εγώ λοιπόν αποφάσισα να το παίξω δίπορτο..Ο υπολογιστής ούτως ή άλλως χρειαζόταν format. Έκανα ενα ξεγυρισμένο format λοιπόν και χώρισα σε τρία partition τον φυσικό μου σκληρό δίσκο...Στο ένα απο αυτά θα έβαζα τα καινούρια μου linux...Η εγκατάσταση ήταν σχετικά εύκολη...Είχα και βοήθεια βέβαια αλλά τα περισσότερα μόνος μου τα έκανα!Έχει και υποστήριξη ελληνικών κάτι πολύ βολικό αν και μιλάω και αγγλικά καλα! Ενα πολύ χαρακτηριστικό του Ubuntu είναι οτι ξεκινάει σαν live-DVD δηλαδή σου δίνει αρχικά την δυνατοτητα να το το δοκιμάσεις και να δεις αν σου αρέσει χωρίς να πειράξει τον σκληρό σου δισκο ή να εγκαταστήσει οτιδήποτε. Και μόλις αποφασίσεις οτι το θές, η εγκατάσταση ειναι ένα κλικ μακρια!

Δεν θα σε ταλαιπωρήσω με τις λεπτομέρειες την εγκατάστασης διότι οι κύριοι στο εγχειρίδιο τα λένε τόσο καλά που δεν θα επιχειρήσω καν να τους μιμηθώ. Μπορείς να το βρείς κι εσύ εδώ

Το Ubuntακι μου έχει πράματα και θάματα μέσα!Με μια σύνδεση στο νετ είσαι up-to-date χωρίς κόπο μιας και υπάρχει αυτόματος ελεγχος για αναβαθμίσεις κλπ.Έχει χιλιάδες προγράμματα για να διαλέξεις και να εγκαταστήσεις πανεύκολα με ενα μαραφετάκι που λέγεται Synaptic (να'ναι καλα!). Όσοι πιστεύουν οτι χρειάζεται να ξέρεις command-line για να λειτουργήσεις linux με αυτή ειδικά την διανομή θα διαψευστούν πλήρως! Εγώ πάντως επειδή διψάω για μάθηση έριξα και μια ματιά στις Unix-o-εντολές! :)

Συνδέθηκα και στο ιντερνετ με την adsl μας, κατέβασα και πραγματάκια, έπαιξα και παιχνιδάκια, άλλαξα τα φώτα στο desktop...Τι άλλο θέλει ένα σκυλάκι για να είναι χαρούμενο;;;

"Ubuntu dog..."