Μια περίεργη βόλτα...

Τι ταλαιπωρία...Σήμερα η μαμά είπε να καθαρίσει το σπίτι...Το καταλαβαίνω επειδή βγάζει εκείνο το πράσινο ζώο με την μακριά ουρά που μουγκρίζει και πάντα νιώθω πως με κυνηγάει.Τότε ξέρω πως δεν είναι ώρα για παιχνίδια αλλά για να κάτσω σε μια ακρη. Μετά η μαμά πήρε ένα πολυ μακρύ κόκκαλο με τρίχωμα στην άκρη και το έσερνε σε όλο το σπίτι και αυτό έβγαζε νερό!Πολύ διασκεδαστικό φαινόταν αλλα ούτε με αυτό με άφησε να παίξω.Έτσι την άραξα στην αγαπημένη μου θέση και έριξα εναν υπνάκο...

"Ζζζζ...κροκετούλες...ζζ...ζ..."

Με ξύπνησε η μαμά για να πάμε βόλτα.Πήγαμε όμως σε ένα πολύ περίεργο μέρος...Ήταν πολύ ήσυχα όλα, δεν είδα ούτε ένα σκυλάκι ούτε άνθρωπο!Η μαμά μου είπε οτι αυτο το μέρος λέγεται "νεκροταφείο" ή κάπως έτσι.Ήταν πάντως γεμάτο με πέτρινα σπιτάκια χωρίς πόρτα κάτω απο πολύ ψηλά δέντρα. Όμορφα ήταν. Η μαμά μου τόνισε οτι πρέπει να είμαι ιδιαίτερα
ήσυχος εκεί μέσα για να μην ταράξω τις ψυχούλες που κοιμόντουσαν μέσα στα σπιτάκια. Ήμουν υπόδειγμα!Είχα και μια περιέργεια να δω τι θα κάναμε εκεί.Πλησιάσαμε ένα απο τα
σπιτάκια και η μαμά μου άναψε μερικά κεράκια σε μια γλαστρούλα.Μετά, σε ένα βαζάκι έβαλε κάτι και άρχισε να βγαίνει πολύς καπνός που με έκανε να φταρνίζομαι συνέχεια! Ελπίζω να μην θυμώσουν οι ένοικοι!Η μαμά μου με διαβεβαίωσε οτι τους αρέσει αυτό...Είναι όπως οταν μου δίνει εμένα κάποια πολυ αγαπημένη μου λιχουδιά.
Μετά απο λίγη ώρα και πολλά φταρνίσματα, ξεκινήσαμε να φύγουμε..Με την περιφερειακή μου όραση (που ειναι ομολογουμένως άριστη!) είδα ένα θέαμα που με τσίτωσε! Ένα γατί! Μεγάλο γατί! Είχε στρογγυλοκάτσει σε ένα απο τα πέτρινα σπιτάκια και με κοιτούσε με αυτό το υπεράνω βλέμμα που έχουν όλα τα γατιά ανεξαιρέτως ράτσας. Ακολούθησε η παρακάτω συζήτηση:

-Ε!Φύγε απο εκεί!Δεν βλέπεις οτι κάθεσαι πάνω σε ένα σπιτάκι που μένει άλλος?
-.......
-Φύγε σου λέω!Δεν κάνει να καθεσαι εκει!Πήγα να το κάνω κι εγώ και η μαμά δεν με άφησε...
-...... ( βλέμμα Ανταρκτικής)
-Φύγε γιατί αν έρθω εκεί..(εδώ ένα τράβηγμα του λουριού με επανέφερε στην ταξη)
-......( αποστροφή βλέμματος)
-Γαβ γαβ γαβ γαβ ..(απομακρυνόμενος)

Αυτή η απάθεια των γατιών κάνει ενα ζωηρό σκυλάκι σαν εμένα έξαλλο!Τελικά δεν κατάφερα τίποτα...Το γατί έμεινε εκεί :

"Κελ μπαναλιτέ..."

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έπρεπε και να κάνω μπάνιο όταν γυρίσαμε!