Πραγματεία στην γυναικεία σεξουαλικότητα.

Χτες είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με δύο φίλους για την γυναικεία σεξουαλικότητα και το κατα πόσο οι εκφάνσεις της είναι προιον της επεμβασης της κοινωνίας ή του φυσικού και βιολογικού ενστίκτου.
Η πρώτη αντίδραση όλων μας ήταν να κατηγορήσουμε φυσικά την κοινωνία για τις ταμπέλες που με περισσή ευχαρίστηση αραδιάζει στα "μέτωπα" των γυναικών που τολμούν να είναι λίγο πιο φιλελευθερες στο πώς, πότε και πόσο θα διαθέσουν τον εαυτό τους για την σεξουαλική τους ευχαρίστηση(και όχι μόνο την δική τους). Μια κοινωνία που διοικείται απο άντρες κυρίως, οι οποίοι καμιά φορά μου δίνουν την εντύπωση οτι αδυνατούν να εκτελέσουν πολύπλοκες σκέψεις. Οι οποίοι αφού πρώτα εφηύραν την ρετσινιά της έυκολης, της πουτάνας, της αντροτραγανίστρας και άλλων ωραιοτάτων κοσμητικών, μόλις άρχισαν να "απολαμβάνουν" τους καρπούς των κόπων τους, ήτοι να πρέπει τουλάχιστον να τελέσουν το μυστήριο του γάμου για δουν μια άσπρη (σεξουαλικά) ημέρα, άρχισαν και την γκρίνια.

Και παραθέτω:
-Γιατί οι γυναίκες να μην μπορούν να κάνουν σεξ εύκολα χωρίς δεσμεύσεις με τον πρώτο τυχόν που θα τους αρέσει; (κάποιοι έχουν το θράσος να μην προσθέτουν το "που θα τους αρέσει")
-Γιατί οι γυναίκες να μην κάνουν τα πάντα στο κρεβάτι χωρίς να σκεφτούν τι θα πει ο σύντροφος τους;
...και λοιπά παρόμοια.

Ούσα η μόνη γυναικα της παρέας ανέλαβα αυτοβούλως την αποστολή να εξηγήσω την διέγερση της γυναικείας σεξουαλικότητος με βάση την ανατομική φυσιολογία. Νομίζω οτι τα ακριβή μου λόγια ήταν (μην ξεχνάτε οτι απευθυνόμουν σε άντρες) :
- Μια γυναίκα πολύ απλά είναι σπάνιο εως αδύνατο να δεί έναν άντρα στο δρόμο και να νιώσει το βρακάκι της βρεγμενο. Δεν πα να'ναι και ο Τζορτζ Κλούνι αυτοπροσώπως. (αντικαταστήστε τον Τζόρτζ με όποιον ευηδή νέο επιθυμείτε). Ως εκ τούτου το σεξ δεν θα είναι η πρώτη σκέψη που θα γεμίσει το εντυπωσιασμένο μυαλουδάκι της. Μην γελιέστε...Δεν θα είναι ούτε οι ατελείωτες φιλολογικές συζητήσεις υπο τους ήχους του Schubert...Αλλά, το να καυλώσεις (επιτρέψτε μου αυτή την λέξη) αμα τη εμφανίσει ενός ωραιοτάτου ατόμου, είναι αποκλειστικό προνόμιο, κατα τη γνώμη μου των αρσενικών μελών της κοινωνίας. Ως εκ τούτου, όλα τα περιοδικά και οι ταινίες πορνό απευθύνονται σε αυτούς και δεν θα δείς καμία γυναίκα με ανοιχτο ένα περιοδικό να λέει "Ω ρε μάνα μου...". Ίσως να δείς κάποιες βέβαια αλλά δεν θα το εννοούν όπως ενα αρσενικό. Λόγου χάρη "Ω ρε μάνα μου να την είχα αυτή στα τέσσερα" θα ήταν μια αμιγώς αντρική σκέψη. Η γυναίκα θα θαυμάσει το θέαμα, θα ικανοποιήσει την όραση της αλλά σπάνια θα πεί "Ωραία να τον έτρωγα απο αυτόν τώρα". Είναι θέμα φυσιολογίας.

Πρίν σπεύσετε να με κατηγορήσετε οτι είμαι οπισθοδρομικιά, δεν εννοώ οτι η γυναίκα δεν έχει βιολογικές ανάγκες ή δεν φτιάχνεται με ορισμένα θεάματα. Φυσικά και δεν είναι φτιαγμένη απο πέτρα. Αλλά στην ιεράρχηση των αναγκών της σπάνια θα περάσει στην πρώτη θέση η σεξουαλική. Ακόμα και τότε όμως δεν μπορεί να μην κάνει μια προσεκτική επιλογή του αρσενικού. Και αυτό γιατι; Γιατί μια απλή διείσδυση δεν θα ικανοποιήσει την σεξουαλική όρεξη της γυναίκας. Με λίγα λόγια η σεξουαλική της ικανοποιήση -ολοκλήρωση είναι κάτι πιο περίπλοκο δηλαδή πιο δύσκολο αρα πιο σπάνιο να επιτευχθεί απο ένα τυχαίο αρσενικό. Με πιο απλά λόγια για να μη σας ζάλίζω..Ένας άντρας θα ικανοποιηθεί τουλάχιστον σωματικά με όποια γυναίκα και αν πάει γιατί απλούστατα ο αντρικός οργασμός δεν ειναι και ο γρίφος του Αινσταιν ενώ ο γυναικείος οργασμός θέλει μία τέχνη και επίσης θέλει ενα πραγματικό ενδιαφέρον απο τον άντρα που συμμετέχει για να την οδηγήσει εκεί. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν το πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να βρεί καλό σεξ που να την οδηγήσει στη σεξουαλική ολοκλήρωση και πόσοι άντρες είναι διατεθειμένοι να ασχοληθούν μαζί της λεπτομερώς, δεν είναι και τόσο περίεργο το οτι η γυναίκα προτιμάει να ασχοληθεί σε δεύτερη φάση με τον σεξουαλικό τομέα και προτιμά να δίνει βάρος στο ρομάντσο και στην επικοινωνία αφού αν βρεί αυτά τα υπόλοιπα μπορούν να φτιαχτουν τελικα.

Ανατομικά, προφανώς οι ψυχολόγοι και οι σεξολόγοι, θα εχουν ασχοληθεί με την σεξουαλική ψυχολογία των δύο φύλων. Δεν έχω διαβάσει κάτι επι του θέματος άρα για ακόμα μια φορά θα εκφέρω άποψη με βάση την κοινή μου λογικη. Το σώμα της γυναίκας διεισδύεται, το σώμα του άντρα (η προέκταση δηλαδή) δυεισδύει. Όσο κι αν το εκλογικεύσει κανείς, το σώμα το οποίο διαπερνάται νιώθει την μεγαλύτερη ανασφάλεια και έτσι χρειάζεται για να φτάσει στο σημείο να δοθεί, να νιώσει την απαιτούμενη εμπιστοσύνη απο τον άνδρα. Η γυναίκα για να φτάσει στο σημείο να δώσει χωρίς ενδοιασμό το σώμα της σε έναν άντρα πρέπει να έχει κατοχυρώσει τουλάχιστον το μινιμουμ της εμπιστοσύνης, καθώς είναι το ασθενές φύλο και είναι πιο αδύναμη απο άποψης σωματικής. Τώρα θα μου πεις...Δεν πρόκειται για βιασμο..Όλα γίνονται εθελούσια. Κι όμως...Η γυναίκα δεν μπορει να αποχωριστεί τον εγκεφαλικό της χαρακτήρα και να δει το κορμί της σαν ένα οποιοδήποτε κορμί. Ο άντρας που είναι δίπλα της εκείνη την στίγμή δεν πάυει να είναι ένας άγνωστος ο οποίος έχει τον κυριαρχικό ρόλο. Και ενώ στα σεξουαλικά παιχνίδια μεταξυ ζευγαριου, αυτό το παιχνίδι ρόλων είναι συνηθες, μεταξύ αγνώστων εμποτίζεται περισσότερο με την εννοια του κινδύνου για την γυναίκα.

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.