Θέμα : Πώς περάσατε τις γιορτές;

Η πρώτη μου πρωτοχρονιά... Ε την περίμενα λιγάκι πιο φαντασμαγορική αλλά τι να κάνουμε. Η μαμά επέλεξε να κάνει την αλλαγή του χρόνου κάπου που δεν μπορούσα να είμαι κι εγώ κι έτσι στην αλλαγή λαγοκοιμόμουν αλλά με ξύπνησαν κατι μπαμ μπουμ.

Βασικά υποτίθεται ήμουν σε εγρήγορση μπας και τσακώσω τον Αι- Βασίλη να μπαίνει υπούλως και παρανόμως σπίτι, αλλά δεν ήρθε. Μάλλον με δούλευε πάλι η μαμά. Τζάμπα έκανα κι εγώ λίστες με πλαστικά κόκκαλα και διάφορα άλλα (και μια σκυλίτσα που να με αγαπάει όσο εγώ). Ακόμα τα περιμένω! Ντροπή και αισχος...
Την πρωτοχρονιά με φόρτωσε η μαμά στο αμάξι του παππού και πήγαμε στο μακρινό εξοχικό.
Περιττό να σας πώ οτι έβγαλα τα σωθικά μου στο πίσω κάθισμα... Το αυτοκίνητο ποτέ δεν ήταν το αγαπημένο μου μέσο ..Εχμ...όχι οτι έχω μπει πουθενά αλλού... Η διαδρομή ήταν μαγευτική, κατα τη μαμά! Εγώ το μόνο που έβλεπα ηταν η πλάτη του καθίσματος γιατί είχα ταβλιαστεί μπας και σταματήσουν να γυρίζουν όλα...Φυσικά δεν μου έκαναν την χάρη.
Τελοσπάντων κάποτε φτάσαμε. Εκεί μας περιμενε η υπόλοιπη οικογένεια. Δεν είναι η πρώτη φορά που πάω στο εξοχικό . Έχω μια πολύ καλή θεία εκεί,την Ρέα, το παλιό σκυλί της μαμάς που τώρα μένει μόνιμα στην εξοχή για να φυλάει το σπίτι και τους κατοίκους του φυσικά! Εδώ μπορείτε να την θαυμάσετε...

"Cheeeeseeee..."

Η θεία Ρέα μου δίνει την εντύπωση διχασμένης προσωπικότητας αφού την μια παιζουμε ωραία και καλά και την άλλη δείχνει οτι δεν με συμπαθεί και πολύ! Η αλήθεια ειναι οτι συναγωνιζόμασταν για το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα χάδια απο την μαμά και επειδη αυτή ήταν μεγαλύτερη σε μέγεθος συνέχεια νικούσε! Φυσικά εγώ λύσσαξα! Δεν είναι δυνατόν εγώ το ομορφότερο σκυλί του κόσμου να μην έχω την πρωτοκαθεδρία. Έτσι το έριξα στο κλάμα και φυσικά η μητέρα συγκινήθηκε και με πήρε αγκαλία!
Χα! Eat my dust! Τεσπα...

- "Σκατόμωρο..."
- "Κωλόγρια..."

Το σπίτι διαθέτει μια τεράστια αυλή (σαν αγγελία ακούγομαι) την οποία μπορώ να πω με περηφάνεια οτι την μυρισα όλη σπιθαμή προς σπιθαμή. Είχα συναναστροφές με γειτονικά σκύλάκια (πάντα με την επίβλεψη της μαμας ή του παππού) και μερικά απο αυτά ήταν αρκετά ευγενικά για να καθίσουν να τα βγάλω φωτογραφία.

Αυτός είναι ο Κανέλλος...

"Της φυλακής τα σίδερα..."

Επίσης είχα την πρώτη μου (οπτική) επαφή με μια ομάδα περίεργων ζώων τα οποία η μαμα μου είπε οτι λέγονται αγελάδες. Βασικά ετσι όπως τα κόβω δεν θα είχαμε και πολλά να πούμε σε μια συζήτηση... Δεν ήταν άγρια αλλά όσο πλησίαζαν χαιρόμουν που μας χώριζαν τα σύρματα...

"What the..."

Συνεχίζεται...