Στην αρχική τους μορφή τα πάντα είναι μαγνητικά κύματα που παλινδρομούν το μυαλό μας. Σαν παζλ που φτιάχνεται σε γρήγορες ταχύτητες το μυαλό συμπληρώνει κομμάτια και φτιάχνει εικόνες ασύνδετες. Μετά σαν σε viewmaster προβάλλονται σε μια νοητή ασημένια οθόνη, εκεί πίσω απο το μέτωπο μας...Σιγά σιγά η φαντασία αναλαμβάνει δράση...στολίζει τις εικόνες με διάφορα στολίδια, με ήχους και μυρωδιές. Μόλις τελειώνουν οι εικόνες αρχίζουν πάλι απο την αρχή την αέναη προβολή τους...Σαν κομμάτι στο repeat ξανά και ξανά που κάθε φορά ανακαλύπτεις κάτι καινούριο. Κάθε φορά με παραπάνω λεπτομέρειες, πιο ζωντανές, πιο χειροπιαστές, ώσπου αναρωτιέσαι αν είναι φαντασία ή αν το έχεις κάποτε ζήσει και απλά το αναβιώνεις. Σαν γλύπτης που ποτέ δεν είναι ευχαριστημένος, διορθώνεις τις λεπτομέρειες, τελειοποιείς τις καμπύλες, σαν σκηνοθέτης αλλάζεις γωνίες λήψης και ηχητική επένδυση, προσπαθώντας να φτάσεις στο έπακρο την ευχαρίστηση όλων των αισθήσεων σου. Σαν αθλητής που πιέζει τους μύς του να φτάσουν στο άκρο, φουσκώνεις κάθε σου συναίσθημα, όξύνεις κάθε σου αίσθηση, να "ρουφήξει" ότι μπορεί περισσότερο απο αυτό σου το δημιούργημα.
Κάθε βράδυ πριν κοιμηθείς...παίζεις την ταινια στο μυαλό σου... Κάνεις μερικές παραλλαγές, ίσα ίσα για να κάνει καινούρια παιχνίδια το μυαλό. Και έχεις φτιάξει άπειρες ταινίες απο την ώρα που ήρθες στη ζωή. Καμία απο αυτές δεν έγινε πράξη.Ποτέ δεν θα γίνει ακριβώς όπως την έφτιαξες..Ή οι ηθοποιοί δεν θα είναι οι καλύτεροι, ή το μοντάζ θα είναι αποτυχημένο, ή ο παραγωγός θα αποφασίσει να φύγει στα μισά.Το μόνο που πάντα θα μπορείς να ελέγχεις είναι το soundtrack...Και βοηθάει τόσο η μουσική. Aν κλεισεις τα μάτια σου μπορεί κάποια στιγμή να βρεθείς πραγματικά εκεί...


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου