Τηλε-γαβγίσματα...

Αυτόν τον καιρό διαβάζω πολλά blogs.Φαντάζομαι όλοι οι bloggers ενδιαφέρονται για το τι γράφουν οι συνάδελφοι τους. Υπάρχουν τόσοι πολλοί!Άλλοι διάσημοι και άλλοι οχι. Ομολογώ οτι πολλούς απο αυτούς τους ζήλεψα για την τόσο ωραία κριτική της καθημερινότητας τους ή της επικαιρότητας. Και αμέσως μετά χάρηκα που εμένα δεν με διαβάζει κανένας... Θα είχα περισσότερο άγχος. Παρόλαυτα θα ήθελα να ασχολούμαι κι εγώ λιγάκι παραπάνω με την επικαιρότητα. Αρχίζω και μεγαλώνω φαίνεται ρε γαμώτο! Βλέπω και λίγο παραπάνω τηλεόραση...Ε οταν φεύγει η μαμά την αφήνει ανοιχτή για να έχω παρέα...Το τι σκουπίδι έχω δει αυτόν τον καιρό δε λέγεται. Κάτι ριάλιτι που μαζεύεται πολύς κόσμος και ενίοτε πλακώνονται σαν τα κακά σκυλιά. Κάτι ταινίες οπου σκοτώνονται αβέρτα και με εκαναν να καταλήξω οτι η ανθρώπινη ζωή τελικά δεν αξίζει περισσότερο απο την σκυλίσια (για τους ανθρώπους). Κάτι συζητήσεις σε πάνελ που καταλήγουν σε τρελούς σκυλοκαβγάδες, κάτι ψυχαγωγικές εκπομπές με κάτι κοτούλες που κακαρίζουν πρωί πρωί με την αυγούλα (ενω κανονικά οι κόκορες λαλούν τα πρωινά!αυτό το ξέρω μετα βεβαιότητος!).
Βέβαια καμιά φορά πετυχαίνω και ωραία πράγματα... Να τις προάλλες ας πούμε είχε μια ενημερωτική εκπομπή με έναν δημοσιογραφο ενος τοπικού καναλιού και δύο καλεσμένους με θέμα την θανατική ποινή. Ομολογώ οτι με καθήλωσε. Γαμώτο...Δεν μπόρεσα όμως να αποφασίσω αν είμαι υπέρ ή κατα! Τα επιχειρήματα ήταν πολύ δυνατά και απο τις δύο πλευρές. Φανταζομαι οτι αν δεν υπήρχαν δυνατα επιχειρήματα θα είχαν καταλήξει ολες οι χώρες σε μία κοινή πολιτική για το θέμα. Αυτός που ήταν κατά της θανατικής ποινής ήταν ένας καθηγητής πανεπιστημίου ο κος.Ιντζεσίλογλου, με τον γιό του οποίου η μαμα είναι καλή φίλη. Τον ξέρω κι εγω!Ναι είχαμε πάει βόλτα μαζί θυμάμαι μια φορά. Καλό παιδί και ειρηνιστής όπως ο μπαμπάς του. Ο κος. Ιντζεσίλογλου λοιπον, γνωστός για την ψυχραιμία και την λογική του, προετεινε ως βασικό επιχείρημα το οτι μια τετοια ποινή δεν είναι αναστρεψιμη (σε περίπτωση λάθους). Επίσης αν θυμάμαι καλά, έλεγε οτι η ανθρώπινη ζωή είναι κάτι πολύ ιερό για να επιτραπεί στον άνθρωπο να την αφαιρέσει σε οποιαδήποτε περίπτωση.Ένα άλλο επιχείρημα που θυμάμαι οτι είπε και μου έκανε εντύπωση, είναι, οτι σύμφωνα με τις στατιστικές σε καμιά χώρα που εφάρμοσε την θανατική ποινή δεν μειώθηκε η εγκληματικότητα. Τελικά οι άνθρωποι δεν φοβούνται τον θάνατο όσο θέλουν να λένε. Αλλιώς δεν θα τον προέβαλλαν τόσο πολύ στις τηλεοράσεις τους. Εκτός αν το κάνουν για λόγους ομοιοπαθητικής.Χεχε...
Απο την άλλη μεριά ήταν ο κος. Αλβανός, νομιζω δικηγόρος ή εγκληματολόγος, δεν κατάλαβα ρε γμτ... Αυτός πιο συναισθηματικός, πιο παρορμητικός μίλησε για συγκεκριμενα εγκλήματα όπως αυτό της παιδεραστίας τα οποία θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν με την θανατική ποινή όχι τόσο για λόγους τιμωρίας όσο πρόληψης (τονίζοντας πάντα οτι πρέπει να περάσουν απο μια απόλυτα δίκαια δίκη απο ένα καθαρό δικαστικό σώμα, μην ξεχνάμε και το φιάσκο του Σωκράτη ε?Χεχεχε...). Διοτι και η ισόβια κάθειρξη δεν είναι τόσο ασφαλής για τέτοια άτομα τα οποία μπορούν να διαφθείρουν συγκρατούμενους τους ή ακόμα χειρότερα να βγούν νωρίτερα και να επαναλάβουν τις πραξεις τους. Μου έκανε εντύπωση που ο κος.Αλβανός αποκαλούσε "κτήνη" αυτούς τους εγκληματίες. Στα τοσα ντοκυμαντέρ που έχω δει δεν θυμάμαι κανένα ζώο να βιάζει άλλο ανήλικο ζώο. (ή λέτε σκοπίμως να το κρύβουν οι ντοκυμαντερίστες???). Φυσικά ο κος.Αλβανός χρησιμοποίησε τον λεγόμενο "συναισθηματικό εκβιασμό" (ή κάπως έτσι) λέγοντας οτι αν ήταν το δικό μας παιδί θα σκεφτόμασταν σίγουρα υπέρ της θανατικής ποινής. Μπα κύριε Αλβανέ...ήδη είναι εντελώς αποκρουστικό...δεν χρειαζεται καθόλου να βάλουμε το δικό μας παιδί στη θέση του θύματος.
Η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα... Πάντα μια συζήτηση με νοήμονα όντα είναι.Τα επιχειρήματα πέφταν βροχη. Ο ένας προσέφευγε στον ορθολογισμό, ο άλλος στον συναισθηματικό ορθολογισμό που είναι και περισσότερο του γούστου μου. Διοτι καλός ο ορθολογισμός αλλά δεν ζούμε σε έναν θεωρητικό κόσμο γραμμένο σε κάποιο εγχειρίδιο. Αν η κοινωνία μας θέλει να είναι ανθρωποκεντρική (και ζητώ συγνώμη απο όλα τα σκυλάκια και τα ζωάκια του κόσμου που μακάρι να είχαν το πάνω χέρι να ηρεμούσαμε όλοι!) θα πρέπει να λάβει υπόψιν της και αυτό το φοβερό πράγμα που έχουν οι άνθρωποι και που λέγεται συναίσθημα.
Για όσους θέλουν να διαβάσουν διάφορα επι του θέματος(μα είναι δυνατόν να μην σας κάλυψαν τα όσα ήδη είπα εγώ παραπάνω???!) :
Ένα αρθρο της Καθημερινής με διάφορα στοιχεία
Quotes
Άλφονς Καρρ : «Θέλετε να καταργήσετε τη θανατική ποινή; Σύμφωνοι, αλλά να κάνουν την αρχή οι κ.κ. δολοφόνοι».

Αρθουρ Κέσλερ : «Το ικρίωμα δεν είναι μονάχα μια μηχανή θανάτου. Είναι και το πιο παλιό και αισχρό σύμβολο της τάσης του ανθρώπινου να θέλει την ίδια την ηθική καταστροφή του».

Και ένα τελευταίο συμπερασμα που συνοψίζει γενικά την δική μου άποψη για το θέμα:
Ο θάνατος δεν ειναι το χειρότερο που μπορει να σου συμβεί.