Έφαγα μια ντομάτα κι είχε άρωμα και γεύση πεπονιού... Και θυμήθηκα....
Θυμήθηκα το καλοκαίρι που κόβαμε στη μέση τα πεπονάκια και μου έδειχνες πως να τα γεμίζω με βότκα... Θυμήθηκα, τα μεθυσμένα μας φιλιά και τα χέρια μας που κολλούσαν στα κορμιά μας... Θυμήθηκα, εκείνα τα ζεστά βράδυα χωρίς ύπνο, μόνο με ψίθυρους και αναστεναγμούς, τη μυρωδιά της βότκας να μας ποτίζει και τα παράθυρα όλα τέντα ανοιχτά για να μας δροσίζουν τα σπάνια αεράκια... Θυμήθηκα, όλα αυτά που λέγαμε λουσμένοι στον ιδρώτα μας που μύριζε κι αυτός βότκα και πεπόνι.... Θυμήθηκα... Γαμώ τα μεταλλαγμένα σας γαμώ...
Θυμήθηκα το καλοκαίρι που κόβαμε στη μέση τα πεπονάκια και μου έδειχνες πως να τα γεμίζω με βότκα... Θυμήθηκα, τα μεθυσμένα μας φιλιά και τα χέρια μας που κολλούσαν στα κορμιά μας... Θυμήθηκα, εκείνα τα ζεστά βράδυα χωρίς ύπνο, μόνο με ψίθυρους και αναστεναγμούς, τη μυρωδιά της βότκας να μας ποτίζει και τα παράθυρα όλα τέντα ανοιχτά για να μας δροσίζουν τα σπάνια αεράκια... Θυμήθηκα, όλα αυτά που λέγαμε λουσμένοι στον ιδρώτα μας που μύριζε κι αυτός βότκα και πεπόνι.... Θυμήθηκα... Γαμώ τα μεταλλαγμένα σας γαμώ...



0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου