Η οδύσσεια ενος γαμ...εεμ...δομημένου ομολόγου

Απόψε δεν την γλύτωσα. Επιστρέφοντας το βράδυ απο άλλο ένα παραδεισένιο απόγευμα με την αγάπη μου, βρήκα την μαμά σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης μέσα σε ένα σύννεφο καπνού τόσο πυκνού που μου ήρθε να ανάψω τα φώτα ομίχλης όταν μπήκα στο σαλόνι. Γύρισα το κεφάλι δεξιά ατενίζοντας το χαζοκούτι. Τριανταφυλλόπουλος. Ωχ.
Συνήθως ψελλίζω ενα καληνύχτα και αποσύρομαι εις τα ενδότερα για να αναπαραστήσω νοερά όλη την ημέρα λίγο πριν παραδοθώ στον Μορφέα. Μια στιγμιαία αναλαμπή φιλομάθειας και ο ύπνος μου πάει περίπατο. Τι το ήθελα να ρωτήσω...
Εγώ : Τι έχει σήμερα ο Μάκης;
Μαμά : Για τα ομόλογα.
Εγώ : Τα ποιά;
Μαμά : Τα ομόλογα παιδί μου που μέσω αυτών μας κλέψαν τα λεφτά των ταμείων, κάτσε να στα εξηγήσω να ξεστραβωθείς θα σε ρωτήσει κανένας άνθρωπος την γνώμη σου και θα ρεζιλευτείς εσύ προσωπικώς κι εμείς οικογενειακώς.

Και μου εξήγησε... Με το γνωστό της πληθωρικό τρόπο αντιμετωπίζοντας με σαν οχτάχρονο μου έδωσε να κρατήσω το τηλεκοντρόλ λέγοντας μου οτι αυτό ας πούμε οτι είναι ένα ομόλογο που κοστίζει δεν ξέρω κι εγώ πόσα δις ευρώ, οτι εγώ ας πούμε είμαι ο Αλογοσκούφης και οτι αυτή είναι ο Τσιτουρίδης. Η διανομή των ρόλων με αδικεί κατάφωρα. Χίλιες φορές να ήμουν το ομόλογο...

Αν κατάλαβα καλά λοιπόν, εγώ σαν υπουργός οικονομίας, όποτε έχω έλλειψη ρευστού μπορώ να εκτυπώσω ενα χαρτί (το ομόλογο-τηλεκοντρόλ) και μετά να προσπαθήσω να το πουλήσω. Η αξία του ομολόγου μπορεί να είναι όση γουστάρω εγώ. Μετά απο αυτή τη δήλωση κοιτούσα με υπέρμετρο δέος το τηλεκοντρόλ και στα μάτια μου σχηματιζόταν το σύμβολο του ευρώ όπως στου Σκρούτζ σχηματιζόταν αυτό του δολλαρίου. Η μαμά μου με επανέφερε στην τάξη υπενθυμίζοντας μου οτι πρέπει να βρώ αγοραστές για το τηλεκοντρόλ μου.

Αλογοσκούφα : Έχεις κανέναν υπόψην σου που να θέλει να αγοράσει ένα τηλεκοντρόλ στην εξευτελιστική τιμή των 250 εκατομμυρίων ευρώ;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Εσύ σαν υπουργός οικονομικών δεν ξέρεις ποιοί έχουν τα λεφτά σ'αυτή τη χώρα;
Αλογοσκούφα : Εχμ... οι πλούσιοι;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Τσακάλι είσαι.
Αλογοσκούφα : Μα θα χρειάζονται ένα άθλιο τηλεκοντρόλ;
Μαμά - Τσιτουρίδης : Εμ εδώ σε θέλω.
Αλογοσκούφα : Μάλλον όχι ε; Χμ... ε που θα το πουλήσω; Σε καμιά τράπεζα ξέρω γω;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Και θα δώσει η τράπεζα τόσα λεφτά για το τηλεκοντρόλ σου; Για μαλάκες τους πέρασες;
Αλογοσκούφα : Ε γιατί δε μου λές τόση ώρα οτι ψάχνω για μαλάκες; Χμ... μαλάκες αλλά με λεφτά ε; Με δυσκολεύεις τώρα..
Μαμά -Τσιτουρίδης : Εγώ ξέρω μερικούς μαλάκες που διαθέτουν παραδάκι...
Αλογοσκούφα : Ποιούς καλέ;
Μαμά - Τσιτουρίδης : Τον ελληνικό λαό!
Αλογοσκούφα : Καλά έχουν λεφτά αυτοί οι μίζεροι;
Μαμά - Τσιτουρίδης : Καλά όχι αυτοί ακριβώς αλλά τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Στα οποία, κοίτα σύμπτωση τώρα, έχω πρόσβαση εγώ!
Αλογοσκούφα : Πες τους οτι διαθέτω αυτό το ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ πραγματικά τηλεκοντρόλ, σχεδόν αχρησιμοποίητο στην ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ τιμή των 250 εκατομμυρίων...
Μαμά - Τσιτουρίδης : Σιγά μη τους δώσω και λογαριασμό. Με μας θα κάνεις μπίζνα φιλαράκι. Για να πάρουμε το βρωμοτηλεκοντρόλ σου πρέπει κάτι να κερδίσουμε κι εμείς.
Αλογοσκούφα : Έχω και την αντίστοιχη τηλεόραση αν θέλετε...

Να μην σας τα πολυλογίζω, τελικά έμεινα με το τηλεκοντρόλ στο χέρι κάνοντας ζάπινγκ περιμένοντας τα λεφτά. Εντωμεταξύ η Μαμά μιλούσε με έναν πίνακα ζωγραφικής που έχουμε στο σαλόνι και παριστάνει μια κοπέλα την οποία μου είπε οτι λένε "Ακρόπολη". Τι είπανε δεν πολυκατάλαβα αλλά εγώ λεφτά δεν είδα. Μετά η Μαμά άρχισε να σφυρίζει αδιάφορα και οταν την ρώτησα αν τελικά θα συνεργαστούμε μου είπε οτι έδωσε τα λεφτά στην Ακρόπολη και οτι αυτή θα αγοράσει τελικά το τηλεκοντρόλ μου.
Αλογοσκούφα : Γιατί όχι εσυ; Με ντρέπεσαι;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Όχι προς Θεού αλλά έχουν κάτι εξοδάκια οι διευθυντές των ταμείων μου και η Ακρόπολη μου είπε οτι αν της τα δώσω θα τους δώσει το κατιτις τους να βγάλουν το μήνα.
Αλογοσκούφα : Άντε όμως γιατί επείγομαι...χρειάζομαι επειγόντως τα 250...
Μαμά-Τσιτουρίδης : 250; Α δεν είναι 250 πια... Είναι 244 περίπου..
Αλογοσκούφα : Και που πήγαν καλέ τα υπόλοιπα;
Μαμά-Τσιτουρίδης : Ε δεν είπαμε;Τα εξοδάκια των διευθυντών... Να κάτι βενζίνες να κατι τσιγάρα να κάτι σουβλάκια στην Λαμία...
Αλογοσκούφα : Καλά κι απο το δικό μου το τηλεκοντρόλ θα πληρώσετε τα σουβλάκια σας;
Μαμά -Τσιτουρίδης : Να μην το κάνατε δομημένο αγαπητέ....

Κάπου εκεί έχασα την μπάλα με το δομημένο τηλεκοντρόλ. Πάντως το ρεζουμέ το έπιασα. Τα λεφτά για το τηλεκοντρόλ έκαναν μια ωραία βόλτα στην Ευρώπη και σε κάθε σταθμό κάποιος κρατούσε και το ρεγάλο του. Μα κανείς να μην έρχεται να μου δώσει τα λεφτά και να το πάρει επιτέλους;;; Στο τέλος δεν ήταν όσα είχα προβλέψει αλλά όπως και να το κάνεις απο το τίποτα μια χαρά μου ήρθαν. Φοβερό πράγμα να γεννιέται χρήμα απο το μηδέν.

Πάντως εγώ είχα ακόμα αρκετές απορίες...
- Γιατί δεν μου έδωσε η μαμά κατευθείαν τα λεφτά και να κρατούσε αυτή μόνο κάτι; Τόσος αλτρουισμός για τους διευθυντές και τους λοιπούς πια;
- Ποιός ευφάνταστος νους σκέφτηκε την δημιουργία χαρτιών που αντιστοιχούν σε μετρητά; Αν το καλοσκεφτείς βέβαια...χαρτιά τα μεν χαρτιά και τα δε.
- Αυτές όλες οι εταιρίες που κρατάνε το ποσοστό τους τι ακριβώς υπηρεσία προσφέρουν; Μεταφορική;
- Είμαι η μόνη που ζαλίζομαι ακούγοντας τα διάφορα ποσά που κυκλοφορούν απο δώ και απο κεί τόσο απλά και αβασάνιστα λες και είναι χρήματα στο Μονόπολι;

Στο τέλος έτρεξα στο δωμάτιο μου αλαλάζοντας:
Πούλησε τοοοο το δομημένοοοο δεν μπορώ δεν μπορώ να περιμένωωωω!