Γιατί έτσι

Είμαι πολύ κακός άνθρωπος. Μερικές φορές ο εαυτός μου, μου φέρνει αναγούλα. Είναι οι στιγμές που οι χειρότερες μου αδυναμίες έρχονται στην επιφάνεια κι εγώ αντί να τις πολεμήσω τις κοιτάω σαν μαλάκας. Ανασφάλεια, φόβος, εμμονή. Το κοκτέιλ της απόλυτης μιζέριας. Εϊμαι πολύ κακός άνθρωπος. Με βλέπω εκείνες τις φορές απο ψηλά και μου γυρνάνε τα άντερα. Την ίδια στιγμή που κάνω/λέω τις μαλακίες το ίδιο ακριβώς μιλισεκόντ σκέφτομαι "καλα τώρα πραγματικά το έκανες/είπες αυτο;". Λές και δεν είναι η ίδια μου η ζωή, οι ίδιες μου οι πράξεις, λές και βλέπω ταινία στην οποία δεν μπορώ να επέμβω. Είμαι απίστευτα κακιά κάποιες φορες. Κακιά και σαδίστρια. Ειδικά όταν αντιλαμβάνομαι οτι είμαι ευάλωτη απέναντι σε κάποιον.

Αν πονάω επειδή είμαι ερωτευμένη μπορώ να ταλαιπωρήσω το αντικείμενο του έρωτα μου μέχρι να αναφωνήσει "μπιρ αλλάχ". Να τον βλέπω να κλαίει και να νιώθω ένα παρανοικά ηδονικό γαργαλητό λές και βλέπω το αγαπημένο μου φαγητό στο πιάτο. Την ίδια στιγμή να σκίζονται τα σωθικά μου που υποφέρει. Να είμαι υπερήφανη για την δύναμη μου, να με κάνει να κορδώνομαι και να ψηλώνω και το ίδιο δευτερόλεπτο να σιχαίνομαι τον ίδιο μου τον εαυτό για το πόσο άσχημα του φέρομαι χωρίς κανένα λόγο και να θέλω να ζαρώσω σαν σκουλήκι. Να λαχταρώ να τον αγκαλιάσω, να τον παρηγορήσω να του ζητήσω χίλια συγνώμη για τις μαλακίες που μπορεί να είχα αραδιάσει ή να είχα κάνει και κάτι-κάτι πολύ χαλασμένο, κάτι σάπιο- μέσα μου να μου κρατάει τα χέρια. Το στόμα μου να λέει τις χειρότερες λέξεις, τα πιο επώδυνα ψέματα, και απο μέσα μου να του ουρλιάζω "όχι δεν είναι έτσι!μη με ακούς!".
Στο τέλος, εξουθενωμένη απο την ίδια μου την συμπεριφορά καταρρέω, εξωτερικά όμως φαίνομαι μεγαλόψυχη και όχι μετανιωμένη. Σου δίνω άφεση τέκνον μου. Πήγαινε και να μην το ξανακάνεις. Και απο μέσα μου ωρύομαι, "ΕΙΣΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗ!ΕΙΣΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗ!".


"Γιατί δεν ήρθες σπίτι μου τρείς μέρες; Θές να χωρίσουμε ε;"
"Απλά ήθελα να μείνω σπίτι μου λιγάκι, δεν σημαίνει οτι θέλω να χωρίσουμε. Εξ'αλλου και κάθε μέρα δύο λεωφορεία είναι κουραστικό. Είπα να ξεκουραστώ λιγάκι." (σημαίνει οτι δεν αντέχω άλλο αυτήν την λαχτάρα τις στιγμές που είμαι μακριά σου, οτι πνίγομαι όταν δεν είμαι στην αγκαλιά σου κι αυτό μου φέρνει τρόμο, οτι δεν σκέφτομαι ούτε για πλάκα την ταλαιπωρία και οτι σε όλη τη διαδρομή σφυρίζω λες και πάω εκδρομή. Αλλά αυτά δεν πρέπει να τα μάθεις γιατί... γιατί δεν πρέπει.)
"Ναι αλλά δεν ξεκουράστηκες. Βγήκες με τον κολλητό σου."
"Ε ναι κάποτε δεν πρέπει να δώ και τους φίλους μου;" (και ποτέ να μην τους ξαναδώ δεν με ενδιαφέρει, το ξέρεις;Γραμμένους τους έχω τόσο καιρό ούτως ή άλλως. Όπως και την οικογένεια μου. Αλλά αυτό δεν πρέπει να το μάθεις, γιατί... γιατί δεν πρέπει.)
"Δεν είναι αυτό, το ξέρω. Τόσο καιρό δεν κουραζόσουν τώρα ξαφνικά κουράστηκες; Μήπως υπάρχει κάποιος άλλος άντρας στην ζωή σου;"
"Δεν είναι αυτό μωρό μου." (μπορώ να ζήσω κλεισμένη σε ένα τάφο μόνο μαζί σου, για πάντα, για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή μου, χωρίς ήλιο, χωρίς καθαρό αέρα, χωρίς κανέναν άλλο μόνο μαζί σου, γιατί είμαι παράφορα ερωτευμένη και νιώθω πως θα πεθάνω απο την τρυφερότητα που με πνίγει τώρα που σε βλέπω βουρκωμένο, αλλά θέλω να κρατήσει λίγο ακόμα αυτό. Λίγο ακόμα να σε στεναχωρέσω, να πονέσεις για μένα. Όπως πονάω εγώ τις στιγμές που δεν είμαι κοντά σου, λίγο να πονέσεις κι εσύ τώρα, σειρά σου. Ούτε αυτά πρέπει να τα ξέρεις γιατί... γιατί δεν πρέπει.)
"Μωρό μου... σ'αγαπώ πολύ."
"Το ξέρω μωρό μου. Κι εγώ σ'αγαπάω."

Σ'αγαπάω. Χιλιο-χρησιμοποιημένη λέξη, μαραμένη, σαν τσίχλα που την έχεις μασήσει πολύ ώρα και πονάνε τα σαγόνια σου. Θα την φτύσω αυτή την λέξη γιατί με πονέσαν τα σαγόνια μου τόσες φορές που την έχω πει. Για σένα θα βρώ άλλη λέξη γιατί εσύ δεν μοιάζεις με κανέναν. Εσύ είσαι άλλο. Κάτι άλλο. Αλλά αυτό εσύ δεν πρέπει να το μάθεις γιατί... γιατί έτσι.

( Torn together του μέλους WaterEmi )