Καλή φάση.

Ανακάλυψα ένα ενδιαφέρον μπλόγκ σήμερα. (καλά έχω πήξει να διαβάζω μπλόγκς πια, τις απλές ιστοσελίδες τις έχω κόψει. ) Είναι οι Φίλοι της Κλασσικής Μουσικής (να λείπουν τα κακεντρεχή σχόλια του τύπου "τι έγινε, χάλασε το ψι-δι του Γιάννη Βασιλείου και το γύρισες πάλι στον Liszt?") και απο το λίγο που τριγύρισα φαίνεται πολύ προσεγμένο.
Συμβαίνει κάτι αστείο μερικές φορές σε διάφορα μπλόγκια. Εγώ ως γνωστόν πάντα έχω το γουιναμπι ανοιχτό και ακούω διάφορα ... ελληνικά συνήθως... ε καλά τώρα τελευταία ελληνικά μόνο. Ε καλά λαικά πιο πολύ. Ε καλά καλά ομολογώ, σκυλάδικα και γυφτιές ακούω. Τεσπά, πολλές φορές όταν βολτάρω στα μπλόγκ πετυχαίνω και κάποια που έχουν διάφορα widgetάκια που πάίζουν μουσική. Κι έτσι γίνονται διάφορες αστείες μίξεις των τραγουδιών που ακούω εγώ και του τραγουδιού που έχει ο δημιουργός του μπλόγκ. Τις προάλλες ενώ άκουγα Βασίλη Καρρά και "Θα μου κλείσεις το σπίτι" (προφητικό κομμάτι) μπαίνω σε ένα μπλόγκι που είχε το Άξιον Εστί του Θοδωράκη! Τρελή σουρεάλα. Μια άλλη φορά μια μελαγχόλική ιστολόγος μας υποδεχόταν με Σιδηρόπουλο (το "Να μ'αγαπάς" αν θυμάμαι καλά) ενώ στο γουινάμπι μου παιάνιζε το "Θα τα σπάσω" του Βασιλείου. Καμιά φορά λέω να ηχογραφήσω τέτοιες μίξεις. Γιατί όχι; Ο Καρβέλας καλύτερα κομμάτια γράφει για τα Παρατράγουδα της Αννίτας του;