Φίαρ Φάκτορ

Είμαι πολύ περήφανη που σήμερα ήμουν ανάμεσα στα πέντε άτομα που διέσχισαν την Αριστοτέλους ώρα 15:30 το μεσημέρι κυρίες και κύριοι. Την ώρα που τηγανίζεται το αυγό στο πεζοδρόμιο, την ώρα που οι δεκαοχτούρες πέφτουν απο τον ουρανό ημιλιπόθυμες, την ώρα που οι αναστενάρηδες δεν χρειάζονται κάρβουνα για να εξασκήσουν την πανάρχαια τους τέχνη, ΕΜΕΙΣ οι πέντε καμπαλέρος κοιταχτήκαμε στα μάτια και παίρνοντας κουράγιο ο ένας απο τον άλλο, πέντε άγνωστοι με κοινό σκοπό, περάσαμε την Εγνατία. Η αγωνία μεγάλη, η άμιλλα ευγενής. Τα καταφέραμε και οι πέντε και αλληλοσυγχαρήκαμε με τα μάτια. Σημασία δεν είχε ποιος τα κατάφερε πρώτος. Είχε νικήσει το άθλημα.

Μινγουάιλ, χτές είδα μια κυρία στην Εγνατία κοντά στο Βαρδάρη (άσχετο αυτό θέλω να πιστεύω) που φορούσε μπότες. Μπότες κυρίες μου και κύριοι! Καλοκαιρινό φόρεμα εφαρμοστό και κατω καουμπόικες καφέ μπότες. Αφού νόμιζα οτι είχα οφθαλμαπάτες λόγω της ζέστης όπως η Βλαχοπούλου κι ο Σειληνός στο Μια Ελληνίδα στο χαρέμι αλλά απο τις αντιδράσεις των γύρω μου κατάλαβα οτι η μπότα ήταν η σκληρή πραγματικότητα. Ε δεν πάμε καλά...

Άκουσα σήμερα στην τηλεόραση οτι το Φίαρ Φάκτορ έρχεται στην Ελλάδα. Επιτέλους! Τόσο καιρό έβλεπα την αμερικάνικη βερσιόν και αναρωτιόμουν πότε θα έρθουν όλα αυτά τα γκουρμέ στην Ελλάδα.
Ώρα για άλλη μια ψηφοφορία.
Αν διαγωνιζόσασταν στο Φίαρ Φάκτορ τι θα προτιμούσατε να φάτε για 100.000 ευρωπουλάρια;

α) Κατσαρίδα Μαγαδασκάρης (να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει)

β) Κατσαρίδα ντόπια αλανιάρα (πω πω πω τι έχω σήμερα πράγμα που σαλεύει, μυρίζει θάλασσα πάρεπάρεπάρε)

γ) Όρχεις ταράνδου (μπουκιά και συχώριο)

δ) Δύο αυγά Τουρκίας ..εεε στρουθοκαμήλου εννοώ (σε εξτρα λάρτζ κρίκερ)