...στην Μονή Λαζαριστών το Σάββατο 30 Ιούνη.
Η μαμά του κολλητού μου κατάφερε και βρηκε μια πρόσκληση για δύο άτομα κι έτσι το Σαββατόβραδο βάλαμε τα ροκάδικα μας και ροβολήσαμε στην Σταυρούπολη για να δούμε ζωντανά τον μύθο. (προσοχή, όχι την Άντζελα Δημητρίου)
Το σόου άρχιζε στις 9:30. Εμείς κρίναμε απαραίτητο να είμαστε απο τις 8 εκεί. Ρόμπερτ Πλάντ (Ροβέρτος Φυτίδης όπως θα έλεγε ο πατέρας μου) είναι αυτός, η ουρά θα πρέπει να φτάνει τουλάχιστον μέχρι την Λαγκαδά. Μάλλον υπερεκτιμήσαμε την ροκ κουλτούρα των Σαλονικέων ή υποτιμήσαμε τον καύσωνα του Σαββατοκύριακου και την αβάσταχτη γοητεία της Χαλκιδικής. Λίγος κόσμος. Λιγοτερος απο οσο περίμενα εγώ δηλαδή. Θα μου πείς είναι και γέρος άνθρωπος, ίσως κάποιοι δεν θέλαν να επενδύσουν 40 ευρώ μόνο και μόνο για να ακούσουν καμιά φάλτσα καραμούζα.
Τεσπά, βρήκαμε μια καλή θέση και περιμέναμε. Περιμέναμε. Περιμέναμε. Το κοινό αποτελούσαν νεαροί μαλλιάδες, μανάδες με μωρά και κυριλάτοι κύριοι που ορκιζόσουν οτι ξημεροβραδιάζονταν με Μάλερ. Τελικά ο Ρόμπερτ εδέησε να βγεί στην σκηνή κατα τις 10. Ναι όντως είναι γέρος. Α ρε χρόνε άπονε. Όταν άνοιξε όμως το στόμα του προσκυνήσαμε. Σαν να άκουγες το ψδ ένα πράμα. Άψογος. Είπε μερικά κομμάτια των Led νόστιμα διασκευασμένα απο τους ενδιαφέροντες μουσικούς του. Το κοινό ενέκρινε αλλά δεν έσκισε και τα πουκάμισα του απο πόρωση.
Ο Ρόμπερτ (αχ οικειότητα) ανάμεσα στα τραγούδια έκανε αρκετές πλάκες, πέταξε ένα "Εφκαριστώ Σαλονίκα" κι ένα Ντιμίτρι που ο Θεός ξέρει που το άκουσε και μας ευχαρίστησε θερμά που πήγαμε αντί "να κάτσουμε στον καναπέ μας να δούμε τηλεόραση και να χαιδεψουμε την γάτα" όπως χαρακτηριστικά είπε. Ένας απο το κοινό του φώναξε "Ρόμπερτ είσαι πολύ καύλα!" και αυτός απάντησε ναζιάρικα "Are you sure?".Και πάνω που ζεσταθήκαμε, πάνω στην μια ώρα ακριβώς μας κάνει υπόκλιση λέει κι ενα καλήνύχτα και την κοπανάει! Φυσικά λυσσάξαμε. Δεν είπε ούτε ένα απο τα πολύ γνωστά και πορωτικά τους κομμάτια. Μετά απο αρκετά σφυρίγματα και χειροκροτήματα βγήκε για encore το οποίο δεν ήταν άλλο απο το "Whole lotta love" σε ελεύθερη εκτέλεση αλλά εξίσου πορωτικό. Δεν μπορούσε να είναι όλη η βραδιά έτσι;
Τελοσπάντων να μην φανώ αχάριστη καλά ήτανε αλλά θα μπορούσε να είναι απείρως καλύτερα. Ευτυχώς δεν πληρώσαμε...
Babe...baby baby i'm gonna leave you...
I said babe you know i'm gonna leave you...
Η μαμά του κολλητού μου κατάφερε και βρηκε μια πρόσκληση για δύο άτομα κι έτσι το Σαββατόβραδο βάλαμε τα ροκάδικα μας και ροβολήσαμε στην Σταυρούπολη για να δούμε ζωντανά τον μύθο. (προσοχή, όχι την Άντζελα Δημητρίου)
Το σόου άρχιζε στις 9:30. Εμείς κρίναμε απαραίτητο να είμαστε απο τις 8 εκεί. Ρόμπερτ Πλάντ (Ροβέρτος Φυτίδης όπως θα έλεγε ο πατέρας μου) είναι αυτός, η ουρά θα πρέπει να φτάνει τουλάχιστον μέχρι την Λαγκαδά. Μάλλον υπερεκτιμήσαμε την ροκ κουλτούρα των Σαλονικέων ή υποτιμήσαμε τον καύσωνα του Σαββατοκύριακου και την αβάσταχτη γοητεία της Χαλκιδικής. Λίγος κόσμος. Λιγοτερος απο οσο περίμενα εγώ δηλαδή. Θα μου πείς είναι και γέρος άνθρωπος, ίσως κάποιοι δεν θέλαν να επενδύσουν 40 ευρώ μόνο και μόνο για να ακούσουν καμιά φάλτσα καραμούζα.
Τεσπά, βρήκαμε μια καλή θέση και περιμέναμε. Περιμέναμε. Περιμέναμε. Το κοινό αποτελούσαν νεαροί μαλλιάδες, μανάδες με μωρά και κυριλάτοι κύριοι που ορκιζόσουν οτι ξημεροβραδιάζονταν με Μάλερ. Τελικά ο Ρόμπερτ εδέησε να βγεί στην σκηνή κατα τις 10. Ναι όντως είναι γέρος. Α ρε χρόνε άπονε. Όταν άνοιξε όμως το στόμα του προσκυνήσαμε. Σαν να άκουγες το ψδ ένα πράμα. Άψογος. Είπε μερικά κομμάτια των Led νόστιμα διασκευασμένα απο τους ενδιαφέροντες μουσικούς του. Το κοινό ενέκρινε αλλά δεν έσκισε και τα πουκάμισα του απο πόρωση.
Ο Ρόμπερτ (αχ οικειότητα) ανάμεσα στα τραγούδια έκανε αρκετές πλάκες, πέταξε ένα "Εφκαριστώ Σαλονίκα" κι ένα Ντιμίτρι που ο Θεός ξέρει που το άκουσε και μας ευχαρίστησε θερμά που πήγαμε αντί "να κάτσουμε στον καναπέ μας να δούμε τηλεόραση και να χαιδεψουμε την γάτα" όπως χαρακτηριστικά είπε. Ένας απο το κοινό του φώναξε "Ρόμπερτ είσαι πολύ καύλα!" και αυτός απάντησε ναζιάρικα "Are you sure?".Και πάνω που ζεσταθήκαμε, πάνω στην μια ώρα ακριβώς μας κάνει υπόκλιση λέει κι ενα καλήνύχτα και την κοπανάει! Φυσικά λυσσάξαμε. Δεν είπε ούτε ένα απο τα πολύ γνωστά και πορωτικά τους κομμάτια. Μετά απο αρκετά σφυρίγματα και χειροκροτήματα βγήκε για encore το οποίο δεν ήταν άλλο απο το "Whole lotta love" σε ελεύθερη εκτέλεση αλλά εξίσου πορωτικό. Δεν μπορούσε να είναι όλη η βραδιά έτσι;
Τελοσπάντων να μην φανώ αχάριστη καλά ήτανε αλλά θα μπορούσε να είναι απείρως καλύτερα. Ευτυχώς δεν πληρώσαμε...
Babe...baby baby i'm gonna leave you...
I said babe you know i'm gonna leave you...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου