Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008

Γάμος ομοφυλοφίλων : Ο Ερμής τοποθετείται...

Ένα βαριεστημένο πρωινό ζάπινγκ χτές υπήρξε το εφαλτήριο (okayyy) για να τοποθετηθώ κι εγώ επι του θέματος (ήμουν ανάμεσα σε αυτό και στο θέμα της δολοφονίας του Σεργιανόπουλου). Τι διάολο, και η κουτσή Μαρία έχει άποψη, εγώ να μην έχω;;

Τώρα για ποιό λόγο θένε να παντρεύονται αυτοί μου λέτε; Ως γνωστόν ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα, τι δολοφονική μανία τους έχει πιάσει;; Περνάει που περνάει κρίση η συναισθηματική πλευρά των σχέσεων τους, είναι ανάγκη να βάλουν κι άλλο ένα μπελά πάνω στο κεφάλι τους;

Είχα ακούσει κάπου οτι είναι , λέει, ένας τρόπος να διακυρήξουν την αγάπη τους και την σχέση τους ενώπιον Θεού και ανθρώπων και ένα μεγάλο βήμα για να τους αποδεχτεί η κοινωνία σαν ίσους. Προσωπικά πιστεύω οτι τους πονάει περισσότερο η αποδοχή απο τους ανθρώπους παρά απο το Θεό. Με το Θεό θα βρούν άκρη μιας και δεν ξέρουμε τις προσωπικές απόψεις του Υψίστου επι του θέματος αλλά ακόμα και αν διαφωνεί, πάλι καλά θα την έχουν γιατι είναι και πανάγαθος και συγχωρεί τις μαλακίες μας και έχει και κατανόηση. Με τους ανθρώπους όμως πως να ξεμπλέξουν; Αγύριστα κεφάλια! Μα να μην τους δεχόμαστε σαν κοινωνία με τίποτα! Έτσι κι αυτοί αποφάσισαν πως "όχι, με το στανιό θα μας δεχτείτε. Και θα παντρευόμαστε και παιδιά θα κάνουμε και οτι κάνετε εσείς μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς."

Βαλιανάτου εξαιρουμένου (καλά, πιστεύω οτι οι Έλληνες ομοφυλόφιλοι αξίζουν κάτι καλύτερο για αντιπροσώπευση, μου είναι ιδιαιτέρως αντιπαθής) έχω την υποψία, οτι πίσω απο τα στρώματα του κυνισμού που διαθέτει κάθε γκέι, κρύβεται μια τεράστια λαχτάρα για αποδοχή, πιο πολύ ανθρώπινη παρά κοινωνική. Αν τους δεχτεί κάθε άνθρωπος, τότε θα τους δεχτεί και η κοινωνία, ενώ αν τους δεχτεί η κοινωνία δεν σημαίνει οτι θα τους δεχτούν και οι άνθρωποι. Η πρόκληση του κοινού λαικού αισθήματος, τώρα με τον γάμο στην Τήλο κλπ, νομίζω είναι ο χειρότερος τρόπος για να κερδίσουν την αγάπη και την αποδοχή. Και πες με τρελή αλλά νομίζω οτι ακόμα κι αν κατακτήσουν την απόλυτη κοινωνική ισότητα με τους υπόλοιπους ανθρώπους πάλι δεν θα είναι ευτυχισμένοι αν δεν νιώθουν την ανθρώπινη αγάπη και αποδοχή απο τους γύρω τους.

Σχετικά με το θέμα του γάμου τώρα (στην Τήλο έγινε πολιτικός, εγώ θα μιλήσω για τον θρησκευτικό). Καταρχήν προσωπικά πιστεύω οτι όταν δύο άνθρωποι αγαπιούνται δεν χρειάζονται επικύρωση απο την Εκκλησία μέσω του γάμου. Αυτά είναι κοινωνικές συμβάσεις που δημιουργήθηκαν για άλλους λόγους και που επειδή παραχωρούν προνόμια στα συμβαλλόμενα μέλη, έχουμε μάθει να τις αποδεχόμαστε και να τις επιβάλλουμε στους εαυτούς μας. Και σε αυτό το σημείο κατανοώ την ανάγκη του ομόφυλου ζευγαριου να προστατευτεί. Χρειάζεται την προστασία του νόμου γα να μπορεί να απολαμβάνει τα ίδια προνόμια με τα υπόλοιπα ζευγάρια. Αυτό μπορεί να ισχύει και άλλες περιπτώσεις όπως τα ζευγάρια που δεν παντρεύονται, τις ανύπαντρες μητέρες κλπ. Αρα αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια νέα, σύγχρονη και ευαισθητοποιημένη νομοθεσία και όχι γάμους και μπλεξίματα με την θρησκεία που είναι ένας ευαίσθητος χώρος όπως και να το κάνουμε.

Κατα τ΄άλλα λυπάμαι που θα το πώ, αλλά εφόσον η κοινωνία δεν δέχεται ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι απάντρευτο, δεν υπάρχει περίπτωση να το δεχτεί επειδή θα είναι παντρεμένο ακόμα κι αν τα χαρτιά του έχουν την σφραγίδα του Άγιου Πέτρου του ίδιου! Δεν είμαι γκέι αρα δεν μπορω να φανταστώ τι μπορεί να τραβάνε καθημερινά, αλλά έχω πολλούς αγαπημένους φίλους γκέι τους οποίους βλέπω ευτυχισμένους λιγότερο ή περισσσότερο όπως είμαστε όλοι οι υπόλοιποι εξάλλου. Δεν ξέρω αν έτυχε σε μένα, αλλά οι δικοί μου γκέι φίλοι ασχολούνται με πρακτικότερα θέματα, όπως το πως θα τα βγάλουν πέρα με τους λογαριασμούς, με την καθημερινότητα τους, με τις σχέσεις τους οι οποίες μόνο προς τον γάμο δεν πάνε.

Και ένα τελευταίο. Εγώ δεν θεωρώ σωστή την πράξη του δημάρχου να πάει κόντρα στον νόμο. Ούτε τον θεωρώ υπερασπιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων κλπ κλπ. Όπως και ο Σόκρατες σούπερσταρ, λάθος ξε-λάθος, άδικο ξε-άδικο, το ήπιε το κωνιάκι του και είπε και άσπρο πάτο. Θα μου πείς άλλες εποχές τότε. Τότε είχαν τυφλή επιστοσύνη στους νόμους (γι'αυτό και τα τρώγαν τα κεφάλια τους). Όπως και να έχει όμως, δεν μου φεύγει απο το μυαλό το τι θα γινόταν αν όλοι αποφασίζαμε να ην ακολουθούμε τους νόμους κατα το δοκούν...



2 σχόλια:

Juan είπε...

Αγαπητέ μου Ερμής. Νομίζω πως είδες τα σχολια που έχουμε γράψει πολοι στο βλογκ του Νανακου. Το θέμα δεν πάει σχετικά με την αγάπη, το θέμα είναι για τους νόμους. Δεν ξέρω πως το ερμινεύουν στην Ελλάδα, μα εγώ εδώ στην Ισπανία το εξιγήζω έτσι: Το σύνταγμά μας λέει καθαρά ΟΛΟΙ Ι ΙΣΠΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟ. Αυτό σημενει οτι δεν πειράσει με ποιόν κάνεις σεξ έχεις τα ίδια δικαιόματα αφού είσαι ισπανος. Τί γίνεται τότε; Δεν έχουμε τα ίδια δικαιόματα, εγώ δεν μπόρουσα να παντρευτώ και όλα τα αλλα που κανουν οι στραιτ.
Μα το πιο συμαντικό είναι οτι εγώ δεν θέλω να κρύβω το εαυτό μου. Είμαι έτσι και δεν είναι κάτι που διάλεξε και είμαι άνθρωπος, κανονικος και δεν πρέπει να κρύβω που είναι το αγάπη γιατί δεν κάνω τίποτα αισχρό ουτε ντροπαλό ούτε κακό. Ναι είμαι περίφανος και δεν παω στους δρόμους να τα ουρλιάζω γιατί δεν θέλω να το κάνω και θεωρώ οτι υπάρχουν αλλους τρόπους να το κάνεις. Μα έχω σεβασμό για αυτους που το κάνουν αφού ποτέ δεν ξέρεις γιατί. Και αν θες να το συζηταμε άνετα γράφε μου μαιλ. Γεια

Ερμής είπε...

Σεβαστές οι απόψεις σου φίλε Ισπανέ αλλά διαφωνώ ως προς την αναγκαιότητα του θρησκευτικού γάμου ανάμεσα στα ομόφυλα ζευγάρια. Φυσικά και δεν πιστεύω οτι πρέπει να κρύβονται, ούτε να επιδεικνύονται. Μέτρον άριστον όπως έλεγαν οι αρχαίοι. Απλά πιστεύω οτι προέχουν άλλες κατοχυρώσεις για τα γκέι μέλη της κοινωνίας κυρίως συναισθηματικής φύσεως.