Προσβάλλομαι....

...όταν μου λέει κάποιος οτι είμαι απλός άνθρωπος. Μπορεί να το λέει καλοπροαίρετα και να το θεωρεί εξαιρετικό προσόν δεν συμμερίζομαι όμως τις απόψεις του. Μου θυμίζει τους διάσημους που κάποιοι δημοσιογράφοι τους χαρακτηρίζουν ως "κατα βάθος απλούς ανθρώπους".
Εγώ δεν είμαι απλή. Είμαι πολύπλοκη και πολυσύνθετη και πολύπλευρη. Και πολύεδρη μη σου πώ!
Πολύ πιθανόν να έχω καταλήξει σε αυτόν τον τρόπο αντιμετώπισης γιατί έχω ταυτίσει την απλότητα με την έλλειψη ενδιαφέροντος. Κάτι απλό συνήθως δεν του ρίχνουμε δεύτερη ματιά και δεν θα ασχοληθούμε μαζί του ιδιαίτερα. Επίσης κάτι απλό συνήθως το βαριόμαστε σύντομα, εκτός κι αν πρόκειται για το αγαπημένο μας φαγητό ας πούμε!
Ίσως να συμβιβαζόμουν με τη φράση "θέλει τα απλά πράγματα της ζωής" αν και πάλι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι οτι θα ήθελα κάτι υπερβολικό στη ζωή μου όπως ένα Νόμπελ Ειρήνης ας πούμε, ή την εμφάνιση του πρώτου μυθιστορήματος μου στα best sellers αλλά τελικά και τα απλά πράγματα της ζωής μπορούν να με κάνουν ευτυχισμένη. Νομίζω δηλαδή.
Η αντίδραση μου όταν κάποιος μου λέει "τι απλή που είσαι" είναι να κάνω μούτρα. Μην μπερδέυετε ρε γαμώτο την βολικότητα με την απλότητα. Μπορεί να είμαι βολικός και επιεικής σαν άνθρωπος αλλά δεν σημαίνει οτι είμαι απλή. Η απλότητα νομίζω οτι είναι υπερεκτιμημένη. Ειδικά οι διάσημοι λένε οτι "είναι απλοί άνθρωποι" με μια περηφάνεια λες και είπαν οτι δώρισαν το μισό της περιουσίας τους στα παιδάκια της Αφρικής. Λες και όλοι νομίζουμε οτι τις ελευθερες τους ώρες λύνουν sudoku και τέστ της Mensa.
Το να είσαι βολικός το θεωρώ φοβερό προσόν. Νομίζω οτι οι ιδιότροποι άνθρωποι περνάνε μεγάλο ζόρι. Σκέψου μόνο το πόσο χάλια νιώθουν αν κάποια ιδιοτροπία τους δεν ικανοποιηθεί. Ή το να αναρωτιούνται ποιοί πραγματικά θα μπορούσαν να τους ανεχτούν. Βέβαια είναι κι αυτός ένας τρόπος να ξεχωρίσεις αλλά νομίζω μπορείς να είσαι βολικός και πολύπλοκος ταυτόχρονα. Θέλει ταλέντο βέβαια, δεν είναι για όλους. Πρέπει να αποπνέεις βολικότητα αλλά με μια εσάνς συνειδητοποίησης. Οτι δηλαδή "ναι έχω παραδεχτεί την αδυναμία της απόλυτης πραγματοποίησης των ακραίων επιθυμιών μου και αποφασίζω να μην χαλαστώ για αυτό". Κάτι σαν απαισιοδοξία δηλαδή γαρνιρισμένο με ωχαδερφισμό. Οκ δεν γίνεται να τα έχουμε όλα, θα κάτσουμε να πεθάνουμε γι'αυτό τώρα;