Εκδόσεις Ερμής...

Βρήκα ιδέα για μυθιστόρημα. Ηρωίδα θα είναι καταρχάς μια γυναίκα γύρω στα τριάντα η οποία λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής της και ανυπέρβλητης ανίας, αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη της στον χώρο του πληρωμένου έρωτα αλλά όχι πολυτελείας και σαχλαμάρες, πεζοδρόμιο κανονικό. Έμπνευση για την ηρωίδα είναι μια κυρία που βλέπω κάθε βράδυ κοντά στο σπίτι μου, όχι πολύ προκλητικά ντυμένη αλλά ίσα ίσα για να καταλάβεις οτι κάτι περίεργο προσφέρει. Με κορακί μαλλί και συνήθως μάυρα ρούχα και έκφραση ψιλομεθυσμένη ψιλοειρωνική. Συνήθως με κοιτάει στα μάτια κι εγώ χαμηλώνω το βλέμμα κατευθείαν.

Τελοσπάντων, απογοητευμένη βλέποντας να περνάει και η τρίτη δεκαετία της ζωής της χωρίς να έχει καταφέρει τίποτα αξιολογο (σύμφωνα με την ίδια) κάνει μια στροφή 180 μοιρών και αποφασίζει να γίνει μια στυγνή επαγγελματίας κρυφά απο όλους. Έχω κάποιες επιρροές απο τον Εργένη. Μετά σκεφτόμουν, μήπως να έγραφα για μια μεσήλικη που ερωτεύεται έναν ζιγκολό. Δεν έχω δει το American Zigolo αλλά κι αυτό έχει ειπωθεί ρε γμτ. Δεν μπορώ να βρώ κάτι πρωτότυπο!

Χμ...μήπως να έγραφα για ένα σκυλί που αρχίζει να έχει σιγά σιγά ανθρώπινες σκέψεις και ερωτεύεται το αφεντικό του?Ελπίζω να μην έχει βρεθεί κάνας τρελάκιας που να έχει γράψει ΚΑΙ για αυτό!Αλλά ρε γαμώτο δύσκολος τομέας η συγγραφή. Όπως και η μουσική και οι τέχνες εν γένει θα έλεγα. Όλα έχουν ειπωθεί!