Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2008

...

Ψάχνω κάτι να γράψω... Για τον άνθρωπο που έφυγε τόσο ξαφνικά και άδικα. Ψάχνω τα κλισέ, μήπως ανταποκρίνονται σε αυτά που νιώθω. Αλλά αυτό που νιώθω μοιάζει περισσότερο με ένα στόμα ανοιχτό, δυό μάτια έκπληκτα, σαν τα καρτούν που βλέπουμε στην τηλεόραση. Απίστευτο, απίστευτο, απίστευτο... Καλό ταξίδι ρε θείε...