Ψαροφιλίες

Τον Οκτώβρη που μας περασε αγόρασα για δώρο γενεθλίων στον εαυτό μου δύο ψαράκια. Η σχέση μου με τα ψάρια είναι κάτι που με προβληματίζει απο μικρή. Πάντα είχα μια τρελή αδυναμία σε οτιδήποτε ψαρίσιο χωρίς να ξέρω γιατί. Και φυσικά ακόμα και παιδί δεν είχα κανένα πρόβλημα οταν είχαμε ψάρια για το μεσημέρι. Μάλιστα είχα και την ατάκα "σήμερα θα φάμε ψαράκια με ματάκια" (υπάρχουν και τα "τυφλά" πχ ο γαύρος που είναι αποκεφαλισμένος ή η γλώσσα που δεν ξέρεις καν ποιό μέρος της τρώς!).

Στο θέμα μας...Πήρα λοιπόν τον Μπόλεκ και τον Λόλεκ και ήρθαμε σπίτι όπου και τους εγκατέστησα στο ενυδρειάκι τους κοντά στο παράθυρο να χαζεύουν την απέναντι όταν απλώνει ρούχα. :p
Πριν κανα δυό μήνες γυρνώντας απο την δουλειά αντίκρυσα φριχτό θέαμα. Ο Λόλεκ κείτονταν άψυχος στο πάτωμα. Είχε δώσει ένα σάλτο, κουτούλησε στο ράφι που ήταν πάνω απο το ενυδρείο (και που εσφαλμένα νόμιζα οτι θα τα προστατέψει σε περίπτωση που θελήσουν να αφήσουν τον μάταιο τούτο κόσμο) και βρέθηκε στο πάτωμα. Βέβαια στην περίπτωση του Λόλεκ δεν είμαι σίγουρη οτι πρόκειται για αυτοκτονία γιατί εδώ και καιρό παρατηρούσα να τον κακομεταχειρίζεται ο Μπόλεκ και μάλιστα τους είχα κάνει και παρατήρηση. Μέχρι που έφτασα να απειλήσω οτι θα τους βάλω σε χωριστά ενυδρεία αν δεν συμμορφωθούν! Το κακό έγινε όμως και αφού έθαψα τον Λόλεκ (RIP) μετονόμασα τον Μπόλεκ σε Κάιν γιατί είμαι σίγουρη οτι υπήρξε δόλος!

Πέρασε ο καιρός, μου πέρασε ο θυμός και άρχισα να καλοπιάνω τον Κάιν μιας και έχει μείνει μόνος του. Χτές το πρωί όμως ενώ κοιμόμουν ακόμα, ακούω έναν θόρυβο σαν να χτυπάει κάποιος την πόρτα μου. Ευτυχώς κοιμάμαι πολύ ελαφριά και αμέσως άνοιξα τα μάτια μου για να δω το ηλίθιο ψάρι να χτυπιέται στο ξύλινο πάτωμα. Τι διάολο όλα τα νευρασθενικά σε μένα θα τύχουν?Και πριν απο καμιά δεκαριά χρόνια όταν είχα πάλι ψάρια, ένα πήδηξε έξω ενώ κοιμόμουν και σηκώθηκα σαν σε όνειρο και το ξαναπέταξα μέσα. Έτσι και χτές...σηκώθηκα και με απίστευτη ετοιμότητα (έχουν γνώση οι φύλακες) με ένα φύλλο χαρτί το έριξα πάλι μέσα ενημερώνοντας το οτι δεν θα γλυτώσει έτσι εύκολα!

Τώρα έχει ένα σημάδι στο κεφάλι του σαν τον Γκορμπατσόφ σε ψάρι φαντάσου. Του έκανα μια μίνι διάλεξη για τα καλα της ζωής (διανθίζοντας την με "Γιατι;;Δεν είσαι ευχαριστημένος απο μένα;;Τι σου κανα;;; Δεν σε έχω στα όπα όπα;;;" και τα σχετικά) την οποία ελπίζω να μην άκουσαν οι γείτονες. Σήμερα ως ένδειξη καλής θέλησης γέμισα την μπανιέρα μου και τον έχω εκεί εδώ και μια ωρα να αρμενίζει χαλαρός! Τι άλλο να κάνω πια η γυναίκα! Σε λίγο θα του φέρνω θηλυκά ψάρια να κανονίζει!!

Ορίστε και ο αφέντης...