Αυτές τις μέρες το Καρφούρι είχε 30 % κάτω τις τιμές στα ποδήλατα. Έτσι ένα απο τα όνειρα μας (εμένα και του κολλητού μου) το οποίο το συζητάμε τα τελευταία 5 χρόνια τουλάχιστον (και αυτός δεν είναι και Ζυγός για να δικαιολογείται!) έγινε πραγματικότητα! Πήραμε απο ένα ποδηλατάκι και απο μια τρόμπα για αρχή (ενώ αυτό που πραγματικά μας χρειαζόταν ήταν απο ένα εικόνισμα του Αγίου Χριστόφορου μεγάλη η χάρη του). Μέσα στον ενθουσιασμό μας είπαμε να τα φέρουμε ποδηλατώντας απο το εμπορικό μέχρι τα σπίτια μας. 3 η ώρα το μεσημέρι Σαββάτου. Μέγα λάθος. Το μόνο θετικό ήταν οτι δεν είχε κίνηση διότι όλοι την είχανε κάνει για μπάνιο. Απορώ πως γλυτώσαμε την ηλίαση και το εγκεφαλικό. Όταν με το καλό έφτασα στην πολυκατοικία μου ήταν όντως σαν να είχα πάει για μπάνιο...Μούσκεμα!Και το χειρότερο δεν είχε φτάσει. Με περίμεναν 3 όροφοι ανάβασης (χωρίς ασανσέρ αλλά και ασανσέρ να είχε σιγά μην χωρούσε). Μέχρι να το ανεβάσω είδα κι έπαθα. Η πίεση μου πρέπει αν έφτασε στο 25 (η μεγάλη). Και να θέλω να κάνω και ησυχία για να μην ταράξω τους γειτόνους και βγούν να δουν το υπερθέαμα. Πίκρα...
Παρόλα αυτά είμαι τρισευτυχισμένη. Θα παίρνω το ποδηλατάκι μου και θα αλωνίζω την παραλία και την πόλη γενικά που το καλοκαίρι αδειάζει ουτως η άλλως. Και θα κάνω και κορμάρα (αν αντέξω τις κακουχίες της ανάβασης στο σπίτι!). Προς το παρόν το βάζω μέσα στο σπίτι (δεν φτάνει ζω σε στρουμφόσπιτο, του φόρτωσα και ένα ποδήλατο!) γιατί οι ποδηλατοκλεψιές είναι σε έξαρση! Άν δεν ανεβάσω ποστ σε 5 μέρες καλέστε το 166!Πιθανότατα να βρίσκομαι μεταξύ του δεύτερου και τρίτου ορόφου στην πολυκατοικία μου καταπλακωμένη απο το ποδήλατο μου!
Υ.Γ. Το Σάββατο το βράδυ στην πλατεία Αριστοτέλους είχε μια καταπληκτική συναυλία της ΚΟΘ υπο τον μαέστρο Paul Chiang. Ένας φίλος (να'ναι καλά) με ενημέρωσε και έτσι δεν την έχασα. Γιατί δεν τα διαφημίζουν περισσότερο τέτοια events ρε γμτ;;;
Υ.Γ. Το Σάββατο το βράδυ στην πλατεία Αριστοτέλους είχε μια καταπληκτική συναυλία της ΚΟΘ υπο τον μαέστρο Paul Chiang. Ένας φίλος (να'ναι καλά) με ενημέρωσε και έτσι δεν την έχασα. Γιατί δεν τα διαφημίζουν περισσότερο τέτοια events ρε γμτ;;;
4 σχόλια:
Με γεια το καινούριο dream-come-true! Μη στεναχωριέσαι, μερικές φορές πάνω-κάτω και θα το συνηθίσεις, θα βρεις και το κόλπο. Λογικό που παιδεύτηκες!
Εμείς το Σάββατο πήγαμε το Αστεράκι μας στην πρώτη του συναυλία κλασικής μουσικής! Ήταν υπαίθριος χώρος και μπορούσαμε να φύγουμε εύκολα αν γκρίνιαζε. Άκουσε Carmen του Bizet από ορχηστράρα (Συμφωνική Θεσ/νίκης) και φωνάρα (Κασσάνδρα Δημοπούλου), και απ' ό,τι φαίνεται θα έχει σιγά-σιγά τα ίδια ακούσματα με τη μαμά του, ως βρέφος... :-)
Saigon
Πολύ με αρέσει να βλέπω οικογένειες (ειδικά με μωράκια) σε τέτοιες συναυλίες! Να μπαίνει το μωρό απο νωρίς στα ποιοτικά ακούσματα! (διοτι τα άλλα ακούσματα θα τα γνωρίσει απο το σχολείο δεν υπάρχει περίπτωση!) Λέτε να το κάνετε μουσικό;;;
Είμαστε μουσικοί κι οι δυο, ειδικά εγώ μεγάλωσα με τη μουσική που άκουγαν οι γονείς μου εκείνη την εποχή (δηλαδή απ'όλα μα πάντα ποιοτικά, π.χ. αριστουργήματα κλασικής μουσικής, το "Μπάλλο" του Σαββόπουλου, Jean-Michel Jarre, Νικόλα Μπαξεβάνη, jazz και rock'n'roll του '50 και ροκιές των '60-'70-'80) και ως τώρα διαλέγω αυτό που μου αρέσει χωρίς να απορρίπτω παρά μόνον τα σκουπίδια, και δυστυχώς είναι πολλά.
Όσο περνάει από το χέρι μας, θα παίζουμε την καλύτερη μουσική στο παιδί, να μάθει να την εκτιμάει. Ας γίνει ό,τι θέλει εκείνος, αρκεί να είναι ευτυχισμένος! :-)
Saigon
Χεχεχε κι εγώ της κλασσικής παιδείας είμαι και με μπαμπά μουσικό (μπουζουξή της παλιάς σχολής!) αλλά έχω και μια αδυναμία στα σκουπίδια. Χμ...ίσως επειδή εμείς τα σκυλιά είμαστε παμφάγα!
Δημοσίευση σχολίου