Νεότερα

Η σημερινή ημέρα ας καταχωρηθεί στην ιστορία αυτού του μπλόγκ ως η ημέρα που έμαθα οτι αρραβωνιάστηκε ο Μάριος πριν λίγες μέρες (με μια συμπατριώτισσα του φυσικά). Μιας και η ειλικρίνια είναι κάτι που χαρακτηρίζει τον Ερμή (και τη μαμά του) δεν θα σας πώ ψέματα οτι δεν στεναχωρήθηκα. Για την ακρίβεια δεν μπορώ να σταματήσω να στεναχωριέμαι αλλά ας είναι καλά η αυτο-ψυχανάλυση. Είναι κάτι που περίμενα οτι θα συμβεί sooner or later και κάτι που σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Ναι το θυμάμαι οτι αυτό το τέλος το προκάλεσα εγώ. Ναι δεν υπήρχε περίπτωση ούτως ή άλλως να σκεφτώ σοβαρά για μας τους δύο. Άρα οι λόγοι που με ενοχλεί τόσο πολύ πρέπει να είναι κάτι του στύλ "όλοι βρίσκουν το έτερον τους ήμισυ κι εγώ κάθομαι σαν το λουλουδάκι να μαραίνομαι". Φυσικά όποιος ψάχνει βρίσκει...όποιος δεν ψάχνει κάθεται και κάνει αναρτήσεις στο μπλόγκ του γκρινιάζοντας. Α σιχτίρ πια....με βαρέθηκα...

P.S. Τις προάλλες η γιαγιά μου με έστειλε να της αγοράσω Αγγελιοφόρο. "Ψάχνεις δουλειά ρε γιαγιά;" ρωτώ η αφελής δίνοντας της την εφημερίδα. Και τι κανει αν έχεις το θεό σου; Αρχίζει να μου διαβάζει τη σελίδα των γνωριμιών με σχόλια του τύπου : "ορίστε αυτός μια χαρά ακούγεται, γιατρός, μορφωμένος.." κλπ κλπ. Ε ήμαρτον...