Joan Miro

Στο Τελλόγλειο φέρανε μια έκθεση με έργα του Joan Miro (πολύ μ'αρεσει να τον λέω Τζόαν) απο την περίοδο που ζούσε στην Μαγιόρκα (τι μανία με αυτό το νησί κι ο Σοπέν εκεί έγραψε μερικά απο τα αριστουργήματα του). Μιας και είχα πάει στα χαρακτικά του Πικάσο (απο τον οποία είχα απογοητεύτει, μέσα στα τσοντό-σκίτσα ήταν, αλλά είχαν και την πλάκα τους) είπα να ξαναπάω με την θεία μου και την μαμά μου και στον Τζόαν.
Νέκρα μέσα. Είμασταν εμείς και ακόμα μια τριμελής οικογένεια με ένα κοριτσάκι που χοροπηδούσε περα δώθε δίνοντας μια άλλη νότα στα μπρούτζινα γλυπτά του Τζουάν που γλύτωσαν ως εκ θαύματος απο τα χέρια του.
Με τα έργα του Μιρό δεν τρελάθηκα κιόλας, προτιμώ τα κλασικά του. Η θεία μου είχε εκστασιαστεί και της σπάγαμε τα νεύρα με τα σχόλια που κάναμε με τη μαμά μου ρίχνοντας το επίπεδο πολύ πολύ χαμηλά (είναι το αγαπημένο μας χόμπι). Είπαμε να επισκεφτούμε και την ΔΕΘ μετά αλλά το ξέρατε οτι η ΔΕΘ είναι ανοιχτή μόνο τα απογεύματα 5-10?Ούτε κι εμείς...
Δύο απο τα αγαπημένα μου έργα του Τζόαν :

Το ψάρι που τραγουδά

Σκυλί γαβγίζει το φεγγάρι (τι ωραία να λεγόταν "Ερμής γαβγίζει το φεγγάρι")