Σήμερα αντί να κάθομαι να βαριέμαι σπίτι είπα να πάω μια βόλτα στο χωριό μου που ήταν και η γιαγιά μου με τους γονείς μου. Περιττό να πω οτι δεν θυμίζει σε τίποτα πια το χωριό των παιδικών μου χρόνων που αλώνιζα με το ποδήλατο και τα ξαδέρφια μου. Ίσως γι'αυτό δεν πάω και τόσο συχνά. Τεσπά σε ένα ψιλικατζίδικο ανακάλυψα αυτό που με γύρισε πολλά χρόνια πίσω!Βανιλάκια!


Τα θυμάται κανένας άλλος ή μόνο στο δικό μου σχολείο τα είχαν;
Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
Ανακάλυψη
Ετικέτες
οτι να'ναι
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


3 σχόλια:
Βανιλάκια!! Δεν τα είχαμε στο σχολείο, τα είχαμε όμως στο χωριό της μαμάς, στη Θεσσαλία, κάθε καλοκαίρι! Λες να τα είχαν και στην Πρέβεζα άραγε;
Θέλω!!!
Πάντως τα χωριά είναι τα καλύτερα μέρη για τέτοιες ανακαλύψεις. Αν ξαναπάω θα ξεψαχνίσω τα ψιλικατζίδικα!Αν και όλο και κάτι θα έχει και στην Θεσσαλονίκη δεν γίνεται!Θα έχω τα μάτια μου ανοιχτά!
αχ βανιλάκια! είχαμε, είχαμε κ εμείς στον Βόλο! :-)
Δημοσίευση σχολίου