Ήταν μια απο τις τελευταίες μέρες του Δεκέμβρη...συννεφιασμένη και παγωμένη...
Σε είδα με την άκρη του ματιού μου κι έστρεψα το κεφάλι προς το μέρος σου.
Τα βλέμματα μας συναντήθηκαν και κεραυνοβοληθήκαμε.
Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.
Ένα αέρινο φύσημα τίναξε παιχνιδιάρικα μια τούφα απο τα ξανθά σου μαλλιά μπροστά στα μεγάλα σου μαύρα μάτια.
Ο χρόνος είχε σταματήσει...δεν υπήρχαν όμως περιθώρια για καθυστερήσεις...έπρεπε να δράσω...ή τώρα ή ποτέ....
"Πόσο;" ρώτησα τον παλαιοπώλη.
"Δύο ευρώ" απάντησε.
Σε πήρα στην αγκαλιά μου και ήξερα οτι θα είσαι δικός μου πιά για πάντα...

2 σχόλια:
autoi oi erotes ontos kratane mia zoi...xronia polla!!! :) ta filia mou!!
Χρόνια πολλά Λεβ! Μα δεν ειναι ενα κουκλί??? :)
Δημοσίευση σχολίου