Διανύοντας την απόσταση...

Κυρίες και κυρίοι, γνωρίστε τον Rocky Balboa...

Είδα κι εγώ επιτέλους την ταινία Rocky I. Την είχα δεί πολύ μικρή και δεν θυμόμουν τίποτα ομολογουμένως καθώς για ένα κοριτσάκι δέκα χρονών τίποτα απο οτι δείχνει δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να μείνει στην μνήμη του. Μόνο και μόνο απο αυτό το χαρακτηριστικό καταλαβαίνω πως δεν πρόκειται για άλλη μια χολυγουντιανή ταινία κι ας συγκεντρώνει κάποια απο τα χαρακτηριστικά τους.

Ρόκι...Ένα όνομα, σήμα-κατατεθέν.Όποιος το ακούει το μυαλό του πηγαίνει σε δυνατές γροθιές, ιδρωμένα και ενιοτε ματωμένα κορμιά και ήχους απο καμπανάκια καθώς περνάνε οι γύροι ο ένας μετά τον άλλο. Πόσοι όμως έχουν εντρυφήσει πραγματικά στον χαρακτήρα του Ροκι Μπαλμπόα;

Παγιδευμένος στην καθημερινή ζωή ενός ασήμαντου άντρα ο Ροκι στοιχειώνεται απο την επιθυμία του να αποδείξει οτι δεν είναι όπως όλοι οι άλλοι. Δεν είναι πολύ έξυπνος και το ξέρει, έχει την καρδιά ενός μικρού παιδιού χωρίς ομως να είναι ανώριμος. Ο Ροκι ξέρει οτι πρέπει κάποια πράγματα να τα αφήνουμε να γλυστράνε πάνω μας και να φεύγουν χωρίς να μας επηρεάζουν.Η ευαισθησία του όμως δεν τον αφήνει να μην παίρνει κάποια πράγματα κατάκαρδα.Ποτέ όμως δεν κρατάει κακία...Ακόμα κι όταν του φέρονται άσχημα ή όταν δεν τον παίρνουν στα σοβαρα (γονείς, προπονητής, μέχρι και τα παιδιά της γειτονιας).Ο Ρόκι αν δεν ήταν μποξέρ( έστω και ερασιτέχνης), θα ήταν καρκινοπαθής.

Ο Ρόκι είναι κουρασμένος. Κουράστηκε να προσπαθεί να ξεχωρίσει. Κουράστηκε να περιμένει την ευκαιρία.Κουράστηκε να σπαταλάει την ζωή του κάνοντας τον μπράβο.Είναι κάτι που δεν ταιριάζει στον συναισθηματισμό του.Του λείπει η οικογένεια γι'αυτό όπως εμείς κρατάμε φωτογραφίες απο τις όμορφες στιγμές της ζωής μας, αυτός κρατάει φωτογραφίες απο κάθε του αγώνα.Σίγουρα παιδί μεταναστών,ανήκει στην πιο δύσκολη κατηγορία...Γεννήθηκε στην Αμερική αλλά οι γονείς του δεν τον άφησαν να ξεχάσει οτι είναι στην πραγματικότητα Ιταλός. Αγαπάει τον Θεό...Το πρώτο πλάνο της ταινίας με την εικόνα του Χριστού, ο ξύλινος σταυρός πάνω απο το κρεβάτι αλλα και η προσευχή πριν τον αγώνα το κάνουν ξεκαθαρο αυτό.Αγαπάει πολύ τους ανθρώπους, είναι ουμανιστής μέχρι υπερβολής. Επίσης αγαπάει πολύ τα ζώα. Θα πίστευα άνετα οτι είναι χορτοφάγος.

Ο Ρόκι είναι ερωτευμένος σαν έφηβος.Όταν είναι ερωτευμένος μιλάει πολύ.Προσπαθεί να κάνει χιούμορ με έναν πολύ γοητευτικό τρόπο. Στην Αντριαν βρήκε την αδελφή ψυχη. Ο Ρόκι δεν άλλαξε τα στάνταρ του ούτε δευτερόλεπτο. Ήξερε ακριβώς αυτό που ήθελε. Ήθελε ακριβώς αυτό που ήταν η Άντριαν. Ήξερε οτι ήταν το άλλο του μισό. Ίσως να μην είναι όσο χαζός νομίζει τελικά...Με δύο λέξεις περιέγραψε αυτό που ψάχνουμε όλοι σε αυτή τη ζωή απο το αλλο μας μισό...να γεμίσουμε τα κενά μας.
Δεν θα το παραδεχτούν όλες οι γυναίκες αλλά ο Ροκι είναι το ιδανικό ταίρι. Δυνατός και αξιόπιστος. Καλό παιδί, τρυφερος και συναισθηματικός. Ντροπαλός και συνεσταλμένος αλλά αποφασιστικός εκει που πρέπει (βλέπε την πρώτη φορά που βρεθήκαν στο σπίτι του με την Αντριαν). Μπορείς να νιώθεις προστατευμένη αλλά η παιδικότητα του σου θα αφήνει περιθώρια για να τον φροντίσεις.Θα λατρεύεις τα τέλεια πουλόβερ του...

Ο Ρόκι αγαπά την Αμερική, πιστεύει στην Αμερική αλλά και μισεί την Αμερικη που ζεί αυτός. Στο πρόσωπο του Απόλλο βλέπει την Αμερική που θέλει να κατακτήσει. Τον θαυμάζει απεριόριστα σαν παιδάκι που βλέπει το ίνδαλμα του. Ο Απόλλο ενσαρκώνει την επιτυχημένη Αμερική, την Αμερική όπου όλα μπορούν να συμβούν. Τον έχει βαρύνει όμως η επιτυχία...Τον ενδιαφέρει η εμπορική πλευρά του θέματος πλέον. Τον Απόλλο τον ενδιαφέρει το θέαμα και όχι η ουσία. Κι έτσι θα αρχίσει η αποκαθήλωση του.

Τι τον κρατάει όρθιο τελικά; Αν ο Ρόκι νικούσε τον Απόλλο θα μιλούσαμε για μια τελείως διαφορετική ταινία. Ο Ρόκι όμως δεν θέλει να νικήσει. Θέλει να φτάσει στην δική του Ιθάκη. Θέλει να πετύχει το δικό του στόχο,να κρατήσει ως το τέλος.Θέλει να κερδίσει την αξιοπρέπεια του.Δεν χρειάζεται ρεβάνς...Διένυσε την απόσταση, έχει ήδη νικήσει.

"Going the distance"

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.