Αληθεύει οτι ο ερωτευμένος δεν μπορεί να μιλήσει για τίποτα άλλο εκτός απο τον έρωτα του? Όχι. Αυτό ειναι ανακριβές.Να μιλήσει μπορεί.Αλλά όχι να σκεφτεί κάτι άλλο.
- Βλέπει ταινία και σκεφτεται αυτόν:
"ο Μπράντ Πίτ/Τζορτζ Κλούνει/Κλάιν Μάιν δεν πιάνει μία μπροστά στο μωρό μου" ή
"αυτή η κουρούνα πρωταγωνίστρια θα του άρεσε του μικρού μου"
(η τελευταία σκέψη συνοδεύεται απο καταστροφή μερικών εγκεφαλικών κυττάρων απο ζήλεια)
- Πλένει πιάτα ακούγοντας την μουρμούρα της μάνας της και σκέφτεται αυτόν:
(...και ουκ έσται τέλος εις το παραλήρημα...)
- Ακούει ένα ανέκδοτο που λέει ο μπαμπάς της και σκέφτεται αυτόν:
"το μωρό μου τα λέει πετυχημένα " ή
"αχ οταν γελάει το παιδί μου τα βλέπω όλα"
(...μιλάμε για μη αναστρέψιμες καταστάσεις...)
- Διαβάζει για το αυριανό μάθημα Γερμανικών και σκέφτεται αυτόν.
(ντράι κλάινε φογκελ...τρια πουλάκια σε ελευθερη μετάφραση)
- Μιλάει για διάφορα καλλιτεχνικά θέματα με την θεία της και σκέφτεται αυτόν.
(αφού δεν μιλάς και για τον Μάριο Γκιούρδα καλά είσαι ακόμη...)
- Κάθεται στο πιάνο σκέφτεται αυτόν.
(και βέβαια βρε θα του αρέσει...θα στο ζητήσει σε cd μαζί με τα "Πιο Χοτ Ρεμιξ του Μέντελσον" για να το ακούει όταν δεν μπορεί να τον πάρει ο ύπνος...σύνελθεεεε...)
- Ποστάρει στο μπλόγκ της και σκέφτεται αυτόν.
(ναι ο Μπερλιόζ σε μάρανε μωρή δεν κοιτάς που ακούς Κιάμο όλη μέρα κοιτώντας το ταβάνι)
-Ο Έκτορας Μπερλιόζ γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1803
"αχ Τοξότης όπως το μωρό μου!Φοβερή σύμπτωση ε?Έχει πάντως κάτι το σπέσιαλ, το πολύ ιδιαίτερο...λες να μου είναι μεγαλοφυία σαν τον Μπερλιόζ;"
(καλα, Τοξότης είναι και η Μπρίτνει Σπιαρς μην το κάνουμε θέμα τώρα...)
-στην Γαλλία
"Παρίσι...η πόλη του έρωτα, πώς θα ήθελα να πάμε με το μωρό μου, να τριγυρνάμε στις γραφικές πλατείες..."
(τι το τρέχεις το παιδί στα Παρίσια..υπάρχει πιο γραφικό θέαμα απο σένα ερωτοχτυπημένη;;Είσαι πιο γραφική κι απ'τα Ζαγοροχώρια πια.)
- Ο πατέρας του τον προόριζε για γιατρό
"τώρα που έγραψα γιατρός...το μωράκι μου φταρνίστηκε δύο φορές χτες, ελπίζω να μην την άρπαξε και τρέχουμε στους γιατρούς..."
(ε είσαι για το τσίρκο Μεντράνο!)
- αλλά αυτός τα παράτησε και ακολούθησε μουσική παιδεία κόντρα στις απειλές του πατέρα του και τις κατάρες της μάνας του.
"ανεξάρτητο πνεύμα ο Μπερλιόζ, κόντρα στα παραδοσιακά οικογενειακά δεσμά...άραγε ο μικρός μου θα μπορούσε να σπάσει τα δεσμά της δικής του οικογένειας για μένα;"
(η μόνη που είναι για δεσμά εδώ πέρα είσαι εσύ)
- Οι γονείς του τον αποκλήρωσαν και αναγκάστηκε να δουλέψει ως μέλος χορωδίας κάτι για το οποίο δεν ήταν καθόλου περήφανος.
"και το μωράκι μου είναι ντροπιάρικο μερικές φορές για την δουλειά του...πολλά τα κοινά με τον Μπερλιόζ..."
(όσα τα δικά σου με την λογική.)
-Ερωτεύτηκε μια Ιρλανδέζα ηθοποιό αλλά έφαγε ένα φτύσιμο όλο δικό του γιατί ο Μπερλιόζ δεν ήταν φίρμα ακόμα.
"καλή τσουλίτσα κι αυτή."
(τι;αυτή ήταν όλη η σκέψη;καμία αναφορά στο Θείο Βρέφος σου;;)
-παυση τριών δευτερολέπτων-
"άραγε εγώ αν γίνω διάσημη μπλογκού λές να απαρνηθώ το μωράκι μου;Ζαμέ των ζαμών!" (...είπα κι εγώ...)
- Για την ηθοποιίσκα ο Μπερλιόζ μετά κόπων και βασάνων κατάφερε να δώσει ένα κοντσέρτο για να της δείξει οτι είναι συνάδελφος-καλλιτέχνης αλλά αυτή ποτέ δεν τον άκουσε.
(μην μας μιλήσεις για την ακοή του μωρού σου δεν θα το αντέξω.)
"εμ έτσι είναι Έκτορα...η αγάπη θέλει θυσίες...ρώτα κι εμένα που έχω φάει τον Αντώνη Καρδαμίλη με το κουτάλι τον τελευταίο καιρό"
(α έτσι εξηγείται..ε πεστο χρυσαυγή μου οτι σε καταπίνει η πολιτισμική κινούμενη άμμος αργά αλλά σταθερά)
- Τον Αύγουστο του 1830 κέρδισε επιτέλους το Prix de Rome.
"Ρώμη...η πόλη του παθους, πώς θα ήθελα να πάμε με το μωρό μου, να τριγυρνάμε στις γραφικές πλατείες..."
(μας κούρασες...)
- Εν μέσω της επανάστασης του 1830 γράφει την Φανταστική Συμφωνία.
"φανταστικό...ναι αυτή η λέξη θα μπορούσε να περιγράψει--"
(καλά καλά καταλάβαμε...νέεεεεξτ)
-Ερωτεύεται μια άλλη τσουπρίτσα και ενώ ο Έκτορας ταξιδεύει για Ρώμη τον πληροφορεί με ένα γράμμα οτι παντρεύεται άλλον, πιο μεγάλο σε ηλικία και πιο πλούσιο σε αισθήματα (λεφτά αισθήματα).
"εγώ δεν θα άφηνα το μωρό μου ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς να έρθει με ζητήσει απο την μητέρα μου"
(ο μόνος λόγος που μπορεί να σε ζητήσει ο Γκέιτς απο την μάνα σου είναι για να αποδείξει τις παρενέργειες της χρήσης linux για παρατεταμένο διάστημα.Θα μας καταστρέψεις το οπεν σορσ με τις μαλακιες σου)
-Γυρνάει στο Παρίσι φουριόζος έτοιμος για φόνο και αυτοκτονία. Ευτυχώς λόγω της απόστασης μέχρι να φτάσει στο Παρίσι ξεθυμαίνει.
"έτσι και το μαναράκι μου...δεν μπορει να μου θυμώσει με τίποτα...είναι καλούλι το ζουζουν--"
(καλά, ας τον παρατήσεις για κανένα πλούσιο ραμολί και τα ξαναλέμε)
-Κάποια στιγμή ξαναβρισκει την Ιρλανδέζα ηθοποιό και του ξαναφουντώνει ο έρωτας.Την καλεί σε μια συναυλία του (είχε γίνει διάσημος επιτέλους, φιλαράκι και με τον Λιστ) και αυτή λίγο το οτι συγκινήθηκε μετά απο τόσα χρόνια κολλήματος, λίγο το οτι η καριέρα της ήταν σε πτώση, λίγο το οτι χρωστούσε τα κέρατα της και έπρεπε να βρεί λεφτά, ε τον παντρεύτηκε τελικά.
"άντε και στα δικά μας..."
(ναι...μην χάσει τέτοιο κελεπούρι το παιδί!)
-Κάναν ένα αγοράκι αλλά επειδη η καριέρα της αυτηνής πήγαινε απο το κακό στο χειρότερο έγινε σκύλα και το έριξε και στο ποτό. Ετσι ο Μπερλιόζ βρήκε μια γκομενίτσα πρώτης διαλογής, απο τον καλλιτεχνικό χώρο πάντα γιατι είχε και ένα επίπεδο τι κι αν τον έσουρνε το νινι...
"έτσι είναι..αν δεν προσέχεις τον άντρα σου θα βρεθεί άλλη να τον προσέξει, γι'αυτο εγώ τον έχω στα όπα όπα τον πασά μου"
( τα θέλει ο απαυτός σου...)
- Το 48 του πεθαίνει ο πατερας, το 54 του πέθανε η γυναίκα απο καρδιακή προσβολή, το 62 η γκόμενα, και το 67 ο γιός του.Το 69 πέθανε κι αυτός μιας και ήταν ο μόνος που είχε απομείνει μετά απο τόσο θανατικό.
"η όλη φάση μου θυμίζει την σκηνή απο το Ένα ψάρι που το λέγανε Γουάντα όταν προσπαθούσε ο Κέν να σκοτώσει την γριά μάρτυρα της ληστείας και είχε εξολοθρεύσει ένα-ένα τα σκυλάκια της."
(---εγκεφαλικο---)
Και τελικά πάλι γράφω για αυτόν. Γαμώ την τύχη μου...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου