Δεν φημίζομαι για την καλή διαχείριση των οικονομικών μου. Φημίζομαι βέβαια για το οτι μπορώ να βγάλω ένα ολόκληρο μήνα με 10 ευρώ αλλά αυτό δεν είναι και τίποτα δύσκολο δα μιας και δεν έχω καθόλου λειτουργικά έξοδα ούτε ιδιαίτερα έξοδα ψυχαγωγίας. Μια στο τόσο (όταν η Αφροδίτη είναι σε τετράγωνο με τον Πλούτωνα και σε δίκλινο με τον Άρη) με πιάνει μια διάθεση για βόλτα στην αγορά και αλόγιστη κατασπατάληση(sic) των όποιων οικονομιών μου σε οτιδήποτε φοριέται..ή διαβάζεται...ή τοποθετείται στο δωμάτιο...ή απλά έχει το αγαπημένο μου χρώμα.Δηλαδή σε οτι βλακεία μπορείς να φανταστείς.
Σήμερα, ξύπνησα, ήπια καφέ και χαζεύοντας έξω απο το παράθυρο έκανα διάφορες σκέψεις "Τι μελαγχολικός καιρός...σχεδόν φθινοπωρινός...και είναι Φλεβάρης ... ο καιρός ετοιμάζεται να βρέξει όπως τον Οκτώβρη...που είναι τα γενέθλια μου...που ήταν η τελευταία φορά που αγόρασα κάτι για μένα...ένα παντελόνι ας πούμε...αυτό είναι...θα βγώ να αγοράσω ένα παντελόνι!" Να τονίσω εδώ στο ανυποψίαστο κοινό οτι κάποιον παρεμφερή συνειρμό θα ακολουθούσα αν έξω έσκαγε ο τζίτζικας ή αν εκτυλισσόταν έντονη χαλαζόπτωση.
Η Μάνα κουράγιο χουζούρευε ήσυχα ήσυχα στο σαλόνι κρεμάμενη απο το λιπ γκλος της Λίτσας Πατέρα όταν της ήρθε ο πρώτος κεραυνός. Εν αιθρία.
"Σήκω πάμε αγορά."
"Παλάβωσες πρωί πρωί; Με τέτοιον σκατόκαιρο;"
"Στην αγορά θα πάμε μαμά όχι για ράφτινγκ!Θα πάρουμε ομπρέλα και τελείωσε το θέμα."
"Καταρχήν με μένα θα μιλας ελληνικά. Τι είναι αυτο το ραφτιν;Έχει να κάνει με ράψιμο;"
"Ναι.Ραφτινγκ λέγεται στα αγγλικά το ξεπατίκωμα πατρόν.Άντε ντύσου...θέλω να πάρω παντελόνι."
"Παντελόνι κιολας!Είσαι σίγουρη για αυτό που πας να κάνεις;;"
"Ναι μητέρα. Παίρνω το ρίσκο και επωμίζομαι τις συνέπειες των επιλογών μου."
"Εσύ επωμίσου οτι γουστάρεις!Εγώ τι φταίω;;;"
"Δεν μπορώ να αγοράσω παντελόνι χωρίς εσένα αφού!΄Αντεεεεε..."
Μόλις τελείωσε η αστρολογική πρόβλεψη του Λέοντα η μαμά μου πήρε απόφαση το σκληρό παιχνίδι που της έπαιξε η μοίρα και ο Ερμής στο Σκορπιό και τραβολογώντας με απο το μπράτσο ξεχυθήκαμε στην αγορά.
Επεισόδιο πρώτο
Σκηνικό : Κεντρικό πολυκατάστημα με τις πωλήτριες πάντα επι ποδός και το χαμόγελο τους σαν εμφανίζεται/εξαφανίζεται ταυτόχρονα με την εμφάνιση/εξαφάνιση του ηλικιωμένου αλλά κοτσωνάτου ιδιοκτήτη. Διαλέγουμε το ράφι με την κραυγαλέα ταμπέλα "80% έκπτωση" και αρχίζουμε το χάζι.
Πωλήτρια : Να σας βοηθήσω;
Η μαμα μου: Ένα παντελονάκι θα θέλαμε.Τζίν κατα προτίμηση.
Πωλήτρια (τρομοκρατημένη) : Για σας;;
Εγώ : Όχι, για μένα.
Πωλήτρια : Ααα για την κοπέλα. ("όχι οτι εσύ θα με ταλαιπωρήσεις λιγότερο δηλαδή, κι απο οτι βλέπω είσαι και γεματούλα")
Εγώ : Ναι ναι για μένα. ("έχω χάσει πέντε κιλά μωρή σκρόφα ποιά είπες γεματούλα;;;")
Πωλήτρια : Εδώ κρεμασμένα μπορείτε να βρείτε όλα τα παντελόνια που έχουν έκπτωση.
Εγώ : Ναι...να σας πώ. Κάτι που να μην απευθύνεται αποκλειστικά σε ημιθανείς γυναίκες στο τελευταίο στάδιο νευρικής ανορεξίας, έχετε;
Πωλήτρια : Ότι βλέπετε στην κρεμάστρα.
Εγώ : Ευχαριστούμε πολύ αντίο σας.
Επεισόδιο δεύτερο
Σκηνικό : Τρέντι μαγαζί με φιρμάτα ρούχα και καλυμμένη όοοολη την βιτρίνα με γιγαντογράμματα "ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΕΩΣ ΚΑΙ 60 %".
Η μαμά πείνασε και αγόρασε ένα κουλούρι. Μπουκάρουμε στο τρεντάδικο. Πετάν τη μαμά έξω λόγω κουλουριού. Το παίρνω πατριωτικά και πετάγομαι κι εγώ αυτοβούλως έξω. Έχουν δίκιο οι άνθρωποι ομως. Πώς μπαίνεις με το κουλούρι στο άντρο της βουλιμικιάς; Φταίνε μετά αυτές να αρχίσουν να καταπίνουν κουλούρια και να ξερνάνε μετά ομαδικώς;;
Επεισόδιο τρίτο
Σκηνικό : Μαγαζί με αμφιβόλου ποιότητος ρούχα όμως προσιτές τιμές και νόστιμα σχεδιάκια.Του συρμού.
Πωλήτρια : Να σας βοηθήσω;
Εγώ : Ναι μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στα παντελόνια;
Πωλήτρια : Βεβαίως περάστε απο εδώ.
-Μετά απο τρία λεπτά-
Εγώ : Εχμ..να σας πώ...Αυτό το παντελόνι εκτός απο ροδακινί, βυσσινί, ντοματί, ζακυνθινί και νυχί βγαίνει και σε μαύρο;;
Πωλήτρια : Όχι σε μαύρο δεν το έχουμε. Αλλά να ξέρετε οτι αυτά τα χρώματα είναι τώρα της μόδας.
Εγώ : Δεν είναι τυχαίο ξέρετε. Μόλις τελειώσε το τριώδιο.
Πωλήτρια : Ε;
Η μαμά μου : Ευχαριστούμε πολύ γειά σας!
Επεισόδιο τέταρτο
Σκηνικό : Μαγαζί που πουλάει ΜΟΝΟ παντελόνια.
Μετά απο 8 πρόβες και 7 υστερικές κρίσεις βρίσκω το παντελόνι των ονείρων μου. Ωραίο, ευγενικό με χιούμορ. Συγνώμη μπερδεύτηκα με τον άντρα των ονείρων μου. Τέλοσπάντων βρίσκω ένα υπέροχο παντελόνι και μόνο μια πληροφορία ακόμη με εμποδίζει απο το να ζήσω μαζί του έναν έρωτα όλο τρέλα σαν να είναι η τελευταία μας φορά.Η τιμή του.
Εγώ : Και δεν μου λέτε. Αυτό σε τιμή βγαίνει με την έκπτωση;
Πωλητής (ε καλά όχι φανατικός) : Αυτό έχει αρχική τιμή 218 ευρώ αλλά με την έκπτωση θα το πάρετε στην εξευτελιστική τιμή των 135 ευρω.
Η μαμά μου : Χαρήκαμε πολύ για τη γνωριμία.
-Μιάμιση ώρα και 11 μαγαζιά αργότερα-
Επεισόδιο πέμπτο
Σκηνικό : Πολυσύχναστο κατάστημα με ρούχα που κυμαίνονται απο το "έριξα ένα κομμάτι ύφασμα πάνω μου " εώς το "σας αρέσει η Άρτα και τα Γιάννενα στο πέτο μου;".Πολύ δημοφιλές.
Με πέντε παντελόνια παραμάσχαλα πραγματοποιώ κάθετη εφόρμηση στα δοκιμαστήρια παρασέρνοντας στο διάβα μου 3 πελάτισσες, 8 κρεμάστρες και 12 μπουστάκια. Ακολουθεί η μαμά μου αγνοώντας επιδεικτικά τις ευγενικές παραινέσεις των πωλητριών για το οτι δεν μπορεί να εισέλθει μαζί μου στο δοκιμαστήριο.
"Δεν θα χωρίσετε εσείς μια μάνα απο το παιδί της!" Ε τζίσους ρε μάνα...
Η πρόβα παρ'οτι θύμισε τις ανταποκρίσεις του Δήμου Βερύκειου στάθηκε εξαιρετικά επιτυχημένη για δύο εκ των υποψηφίων παντελονιών τα οποία τώρα έτρωγαν μανιωδώς τα νύχια τους περιμένοντας να αποφασίσω ποιό θα στεφτεί Μις Παντελόνι και θα στολίσει το θεικό μου κορμί για το υπόλοιπο του βίου του. Σαν χαρακτηριστική Ζυγός προσπάθησα να συντάξω νοερή έκθεση ιδεών βάζοντας τα υπέρ και τα κατά κάθε παντελονιού σε ξεχωριστές παραγράφους με θεματική πρόταση και τα ρέστα, ξέρετε όπως μας μάθαιναν στο Λύκειο. Δυστυχώς όμως η τυφλή μου εμπιστοσύνη στην σχολική διδακτική μέθοδο προδώθηκε έτι μια φορά. Μισή ώρα αργότερα και έχοντας φορέσει απο άλλες τρείς φορές το καθένα αδυνατούσα να αποφασίσω. Οι λευκές τρίχες στο δύστυχο κεφάλι της μητρός μου πολλαπλασιάζονταν ήδη με ρυθμό γεωμετρικής προοδου (πολύ τα μνημόνευσα τα μαθήματα του Λυκείου σήμερα, σε καλό να μου βγεί) όταν μου άρπαξε με αλαλαγμούς τα παντελόνια απο τα χέρια και κατευθύνθηκε προς τα ταμεία αφήνοντας μου για ιερό ένδυμα μόνο τον οίκτο των πωλητριών που με κοιτούσαν με το σίγουρα-θα-έχει-ψυχολογικά-προβλήματα βλέμμα τους. Τελικά αγόρασα και τα δύο στην τιμή του ενός (το άλλο μου το αγόρασε η μητερα) μιας και η μαμά μου μπορεί να είναι ημίτρελη σαν εμένα αλλά μην ξεχνάμε οτι με έχει γεννήσει και ήξερε οτι δεν υπήρχε περίπτωση να αποφασίσω ποιό απο τα δύο θέλω πριν τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου. Και θέλει οπωσδήποτε να δει την έναρξη. Για να αποφανθεί και επίσημα οτι το 2004 η δικη μας έναρξη γαμούσε κι εδερνε ενώ η Κινέζικη ήταν για τα μπάζα.Ντε φάκτο.
Σήμερα, ξύπνησα, ήπια καφέ και χαζεύοντας έξω απο το παράθυρο έκανα διάφορες σκέψεις "Τι μελαγχολικός καιρός...σχεδόν φθινοπωρινός...και είναι Φλεβάρης ... ο καιρός ετοιμάζεται να βρέξει όπως τον Οκτώβρη...που είναι τα γενέθλια μου...που ήταν η τελευταία φορά που αγόρασα κάτι για μένα...ένα παντελόνι ας πούμε...αυτό είναι...θα βγώ να αγοράσω ένα παντελόνι!" Να τονίσω εδώ στο ανυποψίαστο κοινό οτι κάποιον παρεμφερή συνειρμό θα ακολουθούσα αν έξω έσκαγε ο τζίτζικας ή αν εκτυλισσόταν έντονη χαλαζόπτωση.
Η Μάνα κουράγιο χουζούρευε ήσυχα ήσυχα στο σαλόνι κρεμάμενη απο το λιπ γκλος της Λίτσας Πατέρα όταν της ήρθε ο πρώτος κεραυνός. Εν αιθρία.
"Σήκω πάμε αγορά."
"Παλάβωσες πρωί πρωί; Με τέτοιον σκατόκαιρο;"
"Στην αγορά θα πάμε μαμά όχι για ράφτινγκ!Θα πάρουμε ομπρέλα και τελείωσε το θέμα."
"Καταρχήν με μένα θα μιλας ελληνικά. Τι είναι αυτο το ραφτιν;Έχει να κάνει με ράψιμο;"
"Ναι.Ραφτινγκ λέγεται στα αγγλικά το ξεπατίκωμα πατρόν.Άντε ντύσου...θέλω να πάρω παντελόνι."
"Παντελόνι κιολας!Είσαι σίγουρη για αυτό που πας να κάνεις;;"
"Ναι μητέρα. Παίρνω το ρίσκο και επωμίζομαι τις συνέπειες των επιλογών μου."
"Εσύ επωμίσου οτι γουστάρεις!Εγώ τι φταίω;;;"
"Δεν μπορώ να αγοράσω παντελόνι χωρίς εσένα αφού!΄Αντεεεεε..."
Μόλις τελείωσε η αστρολογική πρόβλεψη του Λέοντα η μαμά μου πήρε απόφαση το σκληρό παιχνίδι που της έπαιξε η μοίρα και ο Ερμής στο Σκορπιό και τραβολογώντας με απο το μπράτσο ξεχυθήκαμε στην αγορά.
Επεισόδιο πρώτο
Σκηνικό : Κεντρικό πολυκατάστημα με τις πωλήτριες πάντα επι ποδός και το χαμόγελο τους σαν εμφανίζεται/εξαφανίζεται ταυτόχρονα με την εμφάνιση/εξαφάνιση του ηλικιωμένου αλλά κοτσωνάτου ιδιοκτήτη. Διαλέγουμε το ράφι με την κραυγαλέα ταμπέλα "80% έκπτωση" και αρχίζουμε το χάζι.
Πωλήτρια : Να σας βοηθήσω;
Η μαμα μου: Ένα παντελονάκι θα θέλαμε.Τζίν κατα προτίμηση.
Πωλήτρια (τρομοκρατημένη) : Για σας;;
Εγώ : Όχι, για μένα.
Πωλήτρια : Ααα για την κοπέλα. ("όχι οτι εσύ θα με ταλαιπωρήσεις λιγότερο δηλαδή, κι απο οτι βλέπω είσαι και γεματούλα")
Εγώ : Ναι ναι για μένα. ("έχω χάσει πέντε κιλά μωρή σκρόφα ποιά είπες γεματούλα;;;")
Πωλήτρια : Εδώ κρεμασμένα μπορείτε να βρείτε όλα τα παντελόνια που έχουν έκπτωση.
Εγώ : Ναι...να σας πώ. Κάτι που να μην απευθύνεται αποκλειστικά σε ημιθανείς γυναίκες στο τελευταίο στάδιο νευρικής ανορεξίας, έχετε;
Πωλήτρια : Ότι βλέπετε στην κρεμάστρα.
Εγώ : Ευχαριστούμε πολύ αντίο σας.
Επεισόδιο δεύτερο
Σκηνικό : Τρέντι μαγαζί με φιρμάτα ρούχα και καλυμμένη όοοολη την βιτρίνα με γιγαντογράμματα "ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΕΩΣ ΚΑΙ 60 %".
Η μαμά πείνασε και αγόρασε ένα κουλούρι. Μπουκάρουμε στο τρεντάδικο. Πετάν τη μαμά έξω λόγω κουλουριού. Το παίρνω πατριωτικά και πετάγομαι κι εγώ αυτοβούλως έξω. Έχουν δίκιο οι άνθρωποι ομως. Πώς μπαίνεις με το κουλούρι στο άντρο της βουλιμικιάς; Φταίνε μετά αυτές να αρχίσουν να καταπίνουν κουλούρια και να ξερνάνε μετά ομαδικώς;;
Επεισόδιο τρίτο
Σκηνικό : Μαγαζί με αμφιβόλου ποιότητος ρούχα όμως προσιτές τιμές και νόστιμα σχεδιάκια.Του συρμού.
Πωλήτρια : Να σας βοηθήσω;
Εγώ : Ναι μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στα παντελόνια;
Πωλήτρια : Βεβαίως περάστε απο εδώ.
-Μετά απο τρία λεπτά-
Εγώ : Εχμ..να σας πώ...Αυτό το παντελόνι εκτός απο ροδακινί, βυσσινί, ντοματί, ζακυνθινί και νυχί βγαίνει και σε μαύρο;;
Πωλήτρια : Όχι σε μαύρο δεν το έχουμε. Αλλά να ξέρετε οτι αυτά τα χρώματα είναι τώρα της μόδας.
Εγώ : Δεν είναι τυχαίο ξέρετε. Μόλις τελειώσε το τριώδιο.
Πωλήτρια : Ε;
Η μαμά μου : Ευχαριστούμε πολύ γειά σας!
Επεισόδιο τέταρτο
Σκηνικό : Μαγαζί που πουλάει ΜΟΝΟ παντελόνια.
Μετά απο 8 πρόβες και 7 υστερικές κρίσεις βρίσκω το παντελόνι των ονείρων μου. Ωραίο, ευγενικό με χιούμορ. Συγνώμη μπερδεύτηκα με τον άντρα των ονείρων μου. Τέλοσπάντων βρίσκω ένα υπέροχο παντελόνι και μόνο μια πληροφορία ακόμη με εμποδίζει απο το να ζήσω μαζί του έναν έρωτα όλο τρέλα σαν να είναι η τελευταία μας φορά.Η τιμή του.
Εγώ : Και δεν μου λέτε. Αυτό σε τιμή βγαίνει με την έκπτωση;
Πωλητής (ε καλά όχι φανατικός) : Αυτό έχει αρχική τιμή 218 ευρώ αλλά με την έκπτωση θα το πάρετε στην εξευτελιστική τιμή των 135 ευρω.
Η μαμά μου : Χαρήκαμε πολύ για τη γνωριμία.
-Μιάμιση ώρα και 11 μαγαζιά αργότερα-
Επεισόδιο πέμπτο
Σκηνικό : Πολυσύχναστο κατάστημα με ρούχα που κυμαίνονται απο το "έριξα ένα κομμάτι ύφασμα πάνω μου " εώς το "σας αρέσει η Άρτα και τα Γιάννενα στο πέτο μου;".Πολύ δημοφιλές.
Με πέντε παντελόνια παραμάσχαλα πραγματοποιώ κάθετη εφόρμηση στα δοκιμαστήρια παρασέρνοντας στο διάβα μου 3 πελάτισσες, 8 κρεμάστρες και 12 μπουστάκια. Ακολουθεί η μαμά μου αγνοώντας επιδεικτικά τις ευγενικές παραινέσεις των πωλητριών για το οτι δεν μπορεί να εισέλθει μαζί μου στο δοκιμαστήριο.
"Δεν θα χωρίσετε εσείς μια μάνα απο το παιδί της!" Ε τζίσους ρε μάνα...
Η πρόβα παρ'οτι θύμισε τις ανταποκρίσεις του Δήμου Βερύκειου στάθηκε εξαιρετικά επιτυχημένη για δύο εκ των υποψηφίων παντελονιών τα οποία τώρα έτρωγαν μανιωδώς τα νύχια τους περιμένοντας να αποφασίσω ποιό θα στεφτεί Μις Παντελόνι και θα στολίσει το θεικό μου κορμί για το υπόλοιπο του βίου του. Σαν χαρακτηριστική Ζυγός προσπάθησα να συντάξω νοερή έκθεση ιδεών βάζοντας τα υπέρ και τα κατά κάθε παντελονιού σε ξεχωριστές παραγράφους με θεματική πρόταση και τα ρέστα, ξέρετε όπως μας μάθαιναν στο Λύκειο. Δυστυχώς όμως η τυφλή μου εμπιστοσύνη στην σχολική διδακτική μέθοδο προδώθηκε έτι μια φορά. Μισή ώρα αργότερα και έχοντας φορέσει απο άλλες τρείς φορές το καθένα αδυνατούσα να αποφασίσω. Οι λευκές τρίχες στο δύστυχο κεφάλι της μητρός μου πολλαπλασιάζονταν ήδη με ρυθμό γεωμετρικής προοδου (πολύ τα μνημόνευσα τα μαθήματα του Λυκείου σήμερα, σε καλό να μου βγεί) όταν μου άρπαξε με αλαλαγμούς τα παντελόνια απο τα χέρια και κατευθύνθηκε προς τα ταμεία αφήνοντας μου για ιερό ένδυμα μόνο τον οίκτο των πωλητριών που με κοιτούσαν με το σίγουρα-θα-έχει-ψυχολογικά-προβλήματα βλέμμα τους. Τελικά αγόρασα και τα δύο στην τιμή του ενός (το άλλο μου το αγόρασε η μητερα) μιας και η μαμά μου μπορεί να είναι ημίτρελη σαν εμένα αλλά μην ξεχνάμε οτι με έχει γεννήσει και ήξερε οτι δεν υπήρχε περίπτωση να αποφασίσω ποιό απο τα δύο θέλω πριν τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου. Και θέλει οπωσδήποτε να δει την έναρξη. Για να αποφανθεί και επίσημα οτι το 2004 η δικη μας έναρξη γαμούσε κι εδερνε ενώ η Κινέζικη ήταν για τα μπάζα.Ντε φάκτο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου