Λόγω της ημέρααας...

Δεν ξέρω τι βαριέμαι περισσότερο κάθε χρόνο τέτοια μέρα. Το πανηγυράκι του Αγίου Βαλεντίνου με τα λουλουδικά και τις καρδούλες ή τα απίστευτα κλισέ των αντιφρονούντων του στύλ "εγώ γιορτάζω κάθε μέρα" ή "είμαι κάθε μέρα ερωτευμένος" ή "Ο Βαλεντίνος δεν είναι καν ορθόδοξος άγιος" (η τελευταία ατάκα είναι της μαμάς μου). Και οι δύο πλευρές με έχουν κουράσει τα μάλα κάθε χρόνο με τις ατάκες τους. Οι δε προτάσεις γάμου πέφτουν σωρηδόν τέτοια μέρα μιας και σήμερα κάθε μαλακία επιτρέπεται στο όνομα του "φτερωτού θεού". Οι χωρισμένοι επιτέλους βρίσκουν ευκαιρία να επαναπροσεγγίσουν το πρώην έτερο τους ήμισυ το οποίο κανονικά δεν θα πρεπε να τους έχει καθόλου σε εκτίμηση που απο το καλοκαίρι περιμένουν τον Φλεβάρη για να τους θυμηθούν ας πούμε. Και δώστου τα σμσ και δώστου τα γράμματα και δώστου τα καρδουλοκουκλάκια. Κανείς δεν σκέφτεται επιτέλους αυτούς που είναι μόνοι και αποκλεισμένοι απο όλο αυτό το νταβαντούρι; Αλλά φυσικά...κάποιος δαιμόνιος μαρκετίστας τους σκέφτηκε κι αυτούς και έτσι εγένετο τα Βαλενταιν΄ς πάρτυ για τους σινγκλς: "Δεν είστε ερωτευμένοι; Προλαβαίνετε ακόμα!". Θέε μου φύλαξε μας απο τέτοια πτώση.
Εγώ με τον μπαμπά μου σήμερα το πρωί ακούγαμε ραδιόφωνο κι ενα πατριωτάκι δημοσιογράφος έλεγε ερωτικές μαντινάδες (λόγω της ημεραααας). Μερικές ήταν πολύ ωραίες, έβαλα το μπαμπα να μου πει καμιά ακόμα και είπα να γράψω κι εδώ μερικές.

"Το κάστανο θέλει κρασί
και το καρύδι μέλι,
και το κοπέλι κοπελιά
κι η κοπελιά κοπέλι"
(Ωραίες ρομαντικές εποχές...ας ενημερώσει κάποιος τον στιχουργό οτι τώρα υπάρχουν και τα κοπέλια που θέλουν άλλα κοπέλια.)

"Θα'θελα να μουνα χοχλιός
και με τη θέληση σου
να χοχλιδοβολοσυρθώ
απάνω στο κορμί σου"
(Πα πα πα ανατρίχιασα!)

"Φυτίλι εγίνηκα για σε
γίνε κι εσύ το λάδι
σταλιά σταλιά να σε ρουφώ
ν'αποκαούμε ομάδι"
(όχι πέφτεις ή δεν πέφτεις μετά;;)

"Την πεταλίδα ξάνοιξε (σ.σ. κοίτα)
πως πιπιλά τον βράχο,
τα χείλη μου στα χείλη σου
ετσά θα'θελα να'χω."
(είναι φανερό πλέον οτι εμπνέονται απο την φύση)

"Δυό λέξεις στέλνω μακριά
και τον καημό γλυκαίνω
η μία είναι "σ'αγαπώ"
κι η άλλη "περιμένω" "
(διότι όπως είπε και η Λαίδη, οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ)

Μετά απο την επαφή μου με αρκετές μαντινάδες είπα να γράψω κι εγώ μια λόγω της ημέρααας και να την αφιερώσω στον μικρό μου Μάριο...

Η γριά η κότα έχει ζουμί
και την ουρά πίσω η αχλάδα
κι εγώ για σένα σκάρωσα
τούτη τη μαντινάδα!

Μια υπέροχη ζωγραφίτσα απο το deviantart και το μέλος dadrian.

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.