Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2007

Lost in translation...

Σήμερα είχε κρύο αλλά ήλιο. Πήγαμε στον ζωολογικό κήπο με τον μικρό (εκπαιδευτική εκδρομή). Έδωσε ρεσιτάλ κωλοπαιδισμού. Σφύριζε στους λύκους, τάιζε τα ζώα ενώ απαγορεύεται, κορόιδευε κάθε συμπατριώτη του που έπεφτε στο δρόμο μας (μέσα απο τα δόντια του ευτυχώς γιατί δεν θα άντεχα να τον υπερασπιστώ και με τα γυμνα μου χέρια!), τρόμαζε τα πουλιά για να πετάξουν αδιαφορώντας για το οτι δεν ειχαν χώρο στο κλουβί για να πετάξουν, είχε ενα μπουκάλι νερό και το έριχνε στις πάπιες και μαδούσε ότι πρασινάδα υπήρχε στο διάβα μας ενώ με ζάλιζε να τον πάω στα φίδια λεει! Δεν έχει φίδια ρε μανάρι μου. Γαμώ το κέρατο μου και να είχε θα κοιμόντουσαν τώρα που είναι χειμώνας!
Σε κάποια φάση μου έδειχνε τις κότες και τον κοκκορα και μου έλεγε την ίδια λέξη. Εγώ, γνωστή ακριβολόγος δυσανασχέτησα. Επακολούθησε σουρεάλ συνομιλία ηλιθίων.

Εγώ : Δεν γίνεται πούλε αυτό πούλε κι αυτό! Αυτό αγόρι κατάλαβες;Κόκκορας! (πιο δυνατά γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει οτι δεν απευθύνομαι σε κουφό αλλά σε αλλόγλωσσο)
Αυτός : Πούλα είναι! Μικρό πούλα (δείχνοντας την κότα) , μεγάλο πούλα (δείχνοντας τον κόκκορα).
Εγώ : Ρε δεν είναι το ίδιο! Άλλο είναι αυτό!
Αυτός : Πούλα!
Εγώ : Κοίτα το κεφάλι! Να έχει το λειρί το μεγάλο!Άλλο είναι λέμε!Όχι πούλα!
Αυτός : Τι λες μόι (τι σκατά είναι αυτο το μόι δεν ξέρω ακόμα). Πούλα είναι!
Εγώ : Ρε το πούλα δεν κακαρίζει κάθε πρωί! Κικιρίκου!! (τί άλλο θα κάνω η πρέσβειρα καλής θέλησης...)
Αυτός : Πούλα κι αυτό!(δείχνοντας τον κόκκορα). Μεγάλο πούλα!
Εγώ (εν εξάλλω) : Ρε! Αγόρι πούλα αυτό!Κορίτσι πούλα εκείνο!
Αυτός : Τι λες ρε τι λες!Ε πούλε σου λέω όλο! (εννοεί όλο το "κοτέτσι" τελοσπάντων)
Εγώ : #$#$%!#@!#$%^ πούλε $#%^%@!##$%^&

Τους αγριόχοιρους στη αρχή τους πέρασε για αρκούδες. Εκεί έφαγε το κορόιδεμα της ζωής του και αναγκάστηκε να κοιτάξει καλύτερα.
"Τι αρί ρε!Αρκούδες είναι αυτά;Αγριογουρουνα είναι!"
"Α ναι ρε...Μπαμ μπαμ... "
(Αυτό στην δική μας διάλεκτο πρέπει να σημαίνει οτι τα κυνηγάνε. )
"Πώς το λένε;"
"Α-γρι-ο-γού-ρου-νο"
"Α-γι - ο----"
"Καλά άστο.."

Στις αρκούδες ενθουσιάστηκε. Και ενώ είμασταν μια χαρά και λέω ωραία επιτέλους ένα ζώο που καταλαβαίνουμε και οι δύο και φωτογραφίζαμε τις αρκούδες που μας κοιτούσαν βαριεστημένα μετά μου τα χάλασε.
Αυτός : ΄Αλλη αρκούδα;
Εγώ : Γιατί δεν σου φτάνουν αυτές οι δύο;
Αυτός : Οχι άλλες... οχι τέτοια.
Εγώ (εμπρός καλή μου τηλεπάθεια) : Τι άλλες αρκούδες Μάριο; Σε άλλο κλουβί; Όχι αυτές τις δύο έχει μόνο.
Αυτός : Όχι μάυρες!
Εγώ (με το εγκεφαλικό προ των πυλών) : Όχι μάυρες;;; Τι χρώμα θές άσπρες;;
Αυτός : Ναι!
Εγώ : Πολικές αρκούδες εδώ ρε χρυσέ μου;;;
Αυτός : Δεν έχει; (με αυτήν την αθωότητα που σε κάνει ή να θες να τον δείρεις ή να θες να τον υιοθετήσεις)
Εγώ : Κοίτα...απ'οσο ξέρω η διοίκηση του ζωολογικού κήπου έκανε μια πρόταση για την προσομοίωση πολικών συνθηκών σε τμήμα των Χιλίων Δέντρων για να μπορεί να φιλοξενήσει μερικές πολικές αλλά νομίζω το υπουργείο δεν ενέκρινε το υπέρογκο κονδύλι.
Αυτός : Α.
Εγώ : Σ'άρεσε η απάντηση ε;

Μετά πήγαμε στους λύκους. Εκεί χρησιμοποίησε την λέξη που λέει για το σκυλί ενώ ξέρει οτι ήταν λύκοι! Το αντελήφθην αλλά ήμουν πολύ εξαντλημένη ήδη απο την κοτο-συζήτηση. Μου δίνει την εντύπωση οτι το λεξιλόγιο του είναι ήδη πολύ περιορισμένο στην μητρική του γλώσσα... Τον κύκνο τον κοιτούσε με αυτό το εμβριθές ύφος που παίρνει ξύνοντας το κεφάλι του (και μου έρχεται να τον πλακώσω στα φιλιά). Τώρα εγώ σκέφτομαι "ή δεν έχει δει ποτέ κύκνο στη ζωή του ή έχει δεί αλλά δεν θυμάται πως του είχαν πεί οτι το λένε". Στο τέλος έγινε ο κλασσικός ισοπεδωτικός μικρούλης που αγάπησα ... μου λέει την λέξη που μου είπε για την πάπια και τελειώνει το θέμα χαρούμενος εκεί αφήνοντας με να βουρλίζομαι ενθυμούμενη τον Τσαικόφσκι και το πόσο διάσημος θα γινόταν άραγε αν ονόμαζε το μπαλέτο του "Η λίμνη των πάπιων".

Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.