Πώς θα ήθελα πραγματικά να γράφω.

Ξύπνησα με πονοκέφαλο γιατί κρύωνα όλη νύχτα. Συνεπώς με νεύρα. Συνεπώς ή θα χοροπηδάω όλη μέρα ή θα μασουλάω όλη μέρα. Το απόγευμα μας έφερε η κολλητή της μαμάς μου ένα γλυκό του κουταλιού πορτοκάλι σκέτη ανάβαση στον έβδομο ουρανό (και χωρίς αλεξίπτωτο). Είναι ήδη ένα γλυκό παρελθόν. Μου λείπει πολύ το σκυλί μου και η ησυχία. Μου κόψαν το κινητό άρα την ησυχία απο μια άποψη ίσως την ξαναβρώ. Χτες βράδυ ο Μάριο κοιτιόταν στον καθρέφτη και έλεγε οτι είναι Έλληνας γιατί ειναι παρα πολύ όμορφος. Εγώ είχα λυθεί στα γέλια μπουκωμένη με μανταρίνια.Στο τέλος μασούλησα και τα φλούδια λέγοντας του οτι δεν έχει σημασία τι λέει ο καθρέφτης αλλά τι λέει η ζέμρα σου. Δεν κατάλαβε...πάντως εγώ τον έφτυσα να μην τον ματιάξω καλού κακού. Έλαβα ένα μύνημα απο ένα φίλο μου και αρχίζω να σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να μάθω να στέλνω μυνήματα καπνού απ΄τη βεράντα μας. Μετά σκέφτομαι οτι δεν μπορώ ούτε του τσιγάρου τον καπνό φαντάσου μιας φωτιάς.
Διαβάζω λογιστικά... Σχηματίζω με ωραία γραμματάκια τον ισολογισμό μιας επιχείρησης...τον βρίσκω θετικό. Διαβάζω την επόμενη ερώτηση της άσκησης "Να υποδείξετε έναν τρόπο με τον οποίο αυτός ο ισολογισμός μπορεί να γίνει αρνητικός." Χμ....Απαντώ:
" Ο κύριος Β. εισπράττει το σύνολο του ταμείου,πουλάει το πάγιο ενεργητικό της επιχείρησης σε περιπλανώμενους παλιατζήδες, κρεμάει μια ταμπέλα στο μαγαζί "Τ'αφεντικό τρελάθηκε" και δίνει τα τσίτια μισοτιμής, προσλαμβάνει εισπράκτορα - ντερέκι όπως ο Ρόκυ στο Ρόκυ 1 για τα εισπρακτέα γραμμάτια και τις συναλλαγματικές και συγκεντρώνει μέρος της περιουσίας της επιχείρησης ρευστοποιημένο. Κατόπιν επισκέπτεται το πρώτο "κέντρο διασκέδασης-προσεχώς Βουλγάρες" της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Αθήνας (ναι ο κύριος Β. είναι και Μακεδόνας και μερακλής) και ακουμπάει το 30% του ρευστού σε οινοπνευματώδη με περιεκτικότητα 99% σε αλκοόλ,το 30 % ραίνοντας την λαική αοιδό και το αιδοίο της με γαρύφαλλα, τριαντάφυλλα και κοτσάνια, και το υπόλοιπο 40% το καταθέτει στα μπούτια Ουκρανής σερβιτόρας-κονσοματρίς που κάνει την παρθενική της εμφάνιση στο hot μέρος του λαικού προγράμματος του στριπτιτζο-μπουζουκτσίδικου. Δεν θα μπώ σε ρητορικές σχηματικές παραστάσεις του νέου ισολογισμού..θα ειναι σίγουρα αρνητικός αλλά δεν θα είναι τίποτα μπροστά στην θετικότατη εντύπωση που θα έκανε ο κύριος Β. στους θαμώνες του κέντρου." Εντάξει πάει κι αυτό. Άλλη μια καλή πράξη!
Σήμερα έπαιζα συνέχεια το δεύτερο ιμπρομπτού του Σούμπερτ με σφιγμένα δόντια. Στο τέλος της πρώτης επαναληψης άκουσα ένα μικρό τρίξιμο στο κρανίο μου...αποφάσισα να βάλω περισσότερο πεντάλ για να μην ακούγεται το τρίξιμο. Το πεντάλ ποτέ δεν μου είναι αρκετό. Ίσως θα έπρεπε να παίζω άρπα και όχι πιάνο.Η μαμά θέλει να φτιάξει πάλι πίτα. Ρε γαμώ το κέρατο μου... Κάνε οταν φύγω! Μετά άνοιξε τα παράθυρα, κρύψε τα ίχνη της ετοιμασίας και το τελικό προιόν φύλαξε το κάπου που να ΜΗΝ το βρώ σίγουρα. Κατα προτίμηση σε αποθηκευτικό χώρο απο ατσάλι και με κωδικό πρόσβασης τουλάχιστον πενταψήφιο.Ο αδερφός μου πάει στο μάτς. Ωραία...η μοναδική πιθανότητα επαφής με τον χώρο της κινητής τηλεφωνίας πήγε να δεί 22 ανθρωπάκια να τρέχουν στο γρασίδι. Είχα πάει μια φορά κι εγώ στο γήπεδο. Ωραία ήταν.Φάγαμε κι ένα γκόλ. Το βράδυ λέω να βγώ...εγώ το λέω βεβαια αλλά αν δεν το πει και κάποιος ακόμη δεν θα πάω πουθενά. Τι με πείραζαν τα μαλλάκια μου και τα έκανα πλεξιδάκια; Μια χαρά ήταν...άντε τώρα να τα λύνεις. Τους έβαλα και λεμόνι...τρώγονται και σκέτα αλλά με λεμόνι κρατάν πιο πολύ οι μπούκλες τους. Ορίστε..πως θα συνεννοηθώ τώρα χωρίς κινητό; Οι φίλοι μου αν δεν δούν γραμμένο σε σμσ το που και ποτε θα συναντηθούμε δεν το καταλαβαίνουν αλλιώς. ΤΟ εξηγούσα και στη μαμά που επιμένει να τους τηλεφωνήσω απο το σταθερό. "Σου είπα μάνα, καταλαβαίνουμε πλέον μόνο το γραπτό μύνημα και αυτό μόνο αν έχει γραφτεί με το T-9 λεξικό ενεργοποιημένο". Προκειμένου να χρησιμοποιήσουμε οτι πιο νεωτεριστικό στην τεχνολογία είμαστε ικανοί να στέλνουμε μουμουες κρατώντας ενα χαρτάκι που να γράφει τα στοιχεία της συνάντησης. Ή οπως μας αρέσει να λεμε με τον κολλητό μου, "που και πότε;". Καμιά φορά τα αλλάζουμε για πλάκα, π.χ το κάνουμε "απο πού και πόσο" που είναι η γνωστή chatoατάκα ή το αγαπημένο μου: "Απο που και πόσο;Ηλικία;". Το έχω δεί πολλάκις γραμμένο μην γελάτε. Φαίνεται πως ο γράφων θέλει να προσδώσει στόμφο στο μύνημα ξεχνώντας οτι το "πόσο" αναφέρεται ήδη στην ηλικία και όχι στο "πόσο πολύ σ'αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις". Αλλά αρκετά με μένα...ας μιλήσω και για μένα λίγο.
Θα βγώ στις 11 και οι ετοιμασίες αρχίζουν απο τις 8. Θέε μου πόσο πολύ πρέπει να βαριέμαι. Κι όμως χωρίς ίχνος υπερβολής, το τμήμα της Σαββατιάτικης εξόδου που απολαμβάνω περισσότερο ειναι αυτές οι άγιες ώρες της προετοιμασίας. Καταρχήν παρατάσσω όλα τα ρούχα μου καθώς σχεδόν πάντα δεν έχω ιδέα για το τι περίπου θέλω να φορέσω.Μετά αρχίζω και κοιτάω διεισδυτικά τα ρούχα..Τα λιγότερα ντροπαλά με κοιτάζουν κι αυτά..(ξέρεις..κάτι μίνι, κάτι ντεκολτέ). Ενίοτε μου μιλάνε κιόλας...Τα πιο υστερικά ουρλιάζουν "Εμένα εμένα!Έχω να βγώ ένα χρόνο απο την ντουλάπα!" ή το πιο συνταρακτικό "Σκόροοοοοοοοοςςςςςςς!!" για να το λυπηθώ και να το φορέσω... Κάποια το παίζουν υπεράνω καθώς αρνούνται να τα φορέσω για μια οποιαδήποτε έξοδο αλλά απαιτούν ιδιάιτερες συνθήκες και περιστάσεις όπως π.χ. έξοδο στο καζίνο (δεν έχω πάει ποτέ), επίσκεψη σε γαλλική πρεσβεία (δεν έχω πάει ποτέ), καλλιτεχνικό γκαλά με υψηλούς προσκεκλημένους (δεν έχω πάει ποτέ). Γι'αυτό λοιπόν δεν έχω βάλει ποτέ εκείνο το υπεροπτικό μακρύ φόρεμα με τις πεταλούδες. Για να προιδεάσω τα ρούχα για τον τόπο της εμφάνισης βάζω αντίστοιχη μουσική να φτιαχτούμε. Τσιφτετέλια και νταπα ντούπα αν πρόκειται για κλάμπι και τότε βλέπεις τα ξεκωλέ ρούχα να δίνουν τα ρέστα τους! Μπουστάκια και φουστάκια λικνίζονται λάγνα στο κρεβάτι υπο το "Πες το μου ξανά" ενώ στενά τζίν παντελόνια χτυπάνε παλαμάκια απο κάτω. Αν πρόκειται για έξοδο σε κανένα καφέ κυριλο-άνετο, τα πιο ουδέτερα ρούχα κουνάν τους ώμους τους διακριτικά στο ρυθμό της Sade ή του Al Stewart κοκ . Τώρα θυμήθηκα τα κοκ τα γλυκά...θυμήθηκα οτι δεν μου αρέσουν βασικά.Αυτά...


Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλα posts της μαμάς του.