μικρά Σύνορα...

Χτές είχα πολύ ανήσυχο ύπνο.
Ξύπνησα στις 6 το πρωί ιδρωμένη απο τον πυρετό
και με τις αμυγδαλές μου... ανθισμένες.
Αρρώστησα στον ύπνο μου ρε γαμώτο;
Δε νύσταζα άλλο.
Άναψα το φώς και πήρα το
μικρό ημερολόγιο συνόρων.
Το είχε αγοράσει η θεία μου και
το δανείστηκα μέσα στη χαρά
που επιτέλους έπεσε στα χέρια μου.
Το διάβασα μονοκοντυλιά.
Μονοκοπανιά. Μονορούφι.
Είναι πολύ ωραίο.
Όπως ακριβώς το περίμενα δηλαδή να είναι.
Καμία έκπληξη εκεί.
Πολλές εκπλήξεις στο περιεχόμενο φυσικά.
Εγώ τελικά ζώ σε άλλο κόσμο.
Είναι ωραία στον κόσμο μου βέβαια.
Πάνω που αποφάσισα οτι ο αγαπημένος
μου χαρακτήρας είναι "το παιδί του σέξ"
ανακάλυψα οτι είναι συνονόματος με τον
μικρό μου. Μάρξ ΄Ενγκελς Λένιν. Ανάθεμα
κι αν τους ξέρει το μωρό μου. Να του πώ
τα ονόματα ή θα τους περάσει για τίποτα
καινούριους χιπχοπάδες? Ο G-Bani που του έβαλα
να ακούσει του άρεσε πάντως. Τώρα προσπαθώ να
μάθω τα λόγια και να κάνω και την μετάφραση του
τε ντούα και υποψιάζομαι οτι θα πέσει απίστευτο
γέλιο πάλι. Και με τις ιστορίες του κυρίου
Καπλάνι γέλασα κάποιες φορές. Φαντάζομαι
δεν θα τον πειράζει αλλιώς δεν θα είχε
τόση χιουμοριστική διάθεση η γραφή του.
Κοιμήθηκα μετά απο δύο ώρες ευχόμενη να ισχύει
στην περίπτωση του κυρίου Καπλάνι το ρητό
"κάποτε θα τα θυμάσαι και θα γελάς".
Αλλά πολύ αμφιβάλλω...