Ένας ιδιότυπος πόλεμος έχει ανοίξει στο γιούτιουμπ εδώ και λίγες ημέρες ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους χρήστες. Έγκυρες πηγές αναφέρουν οτι σκληροπυρηνικός Ελληναράς, έξαλλος που η Ναζλί κάνει την ζόρικια στον Νίκο, φτιάχνει και ανεβάζει βίντεο που περιγράφει ούτε λίγο ούτε πολύ τον ιδρυτή του νεότερου Τουρκικού Έθνους τρελή και παλαβή. Σύμφωνα πάντα με τον σκηνοθέτη, ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν "τη μέρα νοικοκύρης το βράδυ αμαρτωλός" αφού ήταν γνωστό οτι το πήγαινε το γράμμα και μάλιστα το πήγαινε ντυμένος με την παραδοσιακή στολή χανούμισας σε γαλάζιο για να τονίζει και τα μάτια του.
Η Τουρκικη απάντηση υπήρξε άμεση και αποστωμοτική. Βιντεάκια που αποδεικνύουν με ιστορικές αναφορές την εθνική μας ομοφυλοφιλία, έκαναν την εμφάνιση τους στο δημοφιλές δίκτυο του γιουτιούμπ. Σκηνές απο οπίσθια ελληνικών αγαλμάτων και αποσπάσματα απο αγγεία με διονυσιακά όργια συνοδευόμενα απο υβριστικά σχόλια στα τουρκικά (ή μπορεί και να μην ήταν υβριστικά, όπως και να το κάνεις όμως υβριστικά ακούγονται τόσα σύμφωνα μαζεμένα!), στοχεύουν στο να αποδείξουν οτι μετά το τάβλι το δεύτερο εθνικό μας σπόρ ειναι το πισωγλέντειν. Φήμες θέλουν Τούρκο πράκτορα να ξεθάβει επίσημα έγγραφα σχετικά με την παθιασμένη σχέση της Μπουμπουλίνας με την Μαντώ Μαυρογένους. Πάντως σχετικό βιντεάκι με αποδεικτικό υλικό δεν ανέβηκε προς απογοήτευση των εκπροσώπων άλλων χωρών που παρακολουθούσαν λάγνα τα άπλυτα δυο χωρών να βγαίνουν στην (βίντεο)φόρα.
Τελικά η Τουρκική μεριά υπήρξε μεγαλόψυχη και το άφησε να περάσει αναίμακτα απλώς απαγορεύοντας την πρόσβαση στο Γιουτιούμπ.
Μα αφήστε τα παιδιά να παίξουν...
Τελικά η Τουρκική μεριά υπήρξε μεγαλόψυχη και το άφησε να περάσει αναίμακτα απλώς απαγορεύοντας την πρόσβαση στο Γιουτιούμπ.
Μα αφήστε τα παιδιά να παίξουν...
Κεμάλ - Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος
Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ,ενος νεαρού πρίγκηπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,που νόμιζε πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρες οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,που νόμιζε πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρες οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...
Στης Ανατολής τα μέρη
μια φορά και ένα καιρό
Ήταν άδειο το κεμέρι,
μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη στη Βασόρα
στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα
της ερήμου τα παιδιά.
Κι ενας νέος από σόι
και γενιά βασιλική
Αγροικά το μοιρολόι
και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτούν οι Βεδουίνοι
με ματιά λυπητερή
Κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει
πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι
του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι
και με λιονταριού προβιά.
Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη,
απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη
να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη
σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη
να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι μαύρο γάλα
ήπιε εκείνο το πρωϊ
πριν αφήσει στην κρεμάλα
τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες
μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες
ο προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι
κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι
τους κρατούσε συντροφιά.
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο
βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο
λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
Νικημένο μου ξεφτέρι
δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι
πάντα ο κόσμος προχωρεί.
Καληνύχτα,Κεμάλ.
Αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...
μια φορά και ένα καιρό
Ήταν άδειο το κεμέρι,
μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη στη Βασόρα
στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα
της ερήμου τα παιδιά.
Κι ενας νέος από σόι
και γενιά βασιλική
Αγροικά το μοιρολόι
και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτούν οι Βεδουίνοι
με ματιά λυπητερή
Κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει
πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι
του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι
και με λιονταριού προβιά.
Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη,
απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη
να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη
σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη
να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι μαύρο γάλα
ήπιε εκείνο το πρωϊ
πριν αφήσει στην κρεμάλα
τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες
μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες
ο προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι
κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι
τους κρατούσε συντροφιά.
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο
βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο
λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
Νικημένο μου ξεφτέρι
δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι
πάντα ο κόσμος προχωρεί.
Καληνύχτα,Κεμάλ.
Αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...



1 σχόλια:
Τις ιστοριες αυτες στο γιουτιουμπ δεν τις παρακολουθησα ... αλλα το κομματι ειναι κορυφη :-)
Δημοσίευση σχολίου