Παρασκευή 9 Μαρτίου 2007

Καφωδείον

Χτές το βράδυ (ήταν και η γιορτή της γυναίκας αλλά μου διέφυγε, καλά δεν πειράζει θα γιορτάσω του χρόνου), παραβρέθηκα με την παρέα μου στο καφωδείο Το Ελληνικόν που είναι κοντά στην γειτονιά μου και πάμε συχνά τα απογεύματα.

Χτές πρώτη φορά καθήσαμε μετά τις δέκα όπου ο χώρος απο ένα γλυκύτατο καφενείο που θυμίζει Κωνσταντινούπολη μετατρέπεται σε μουσικό μπαράκι με κεριά και ζωντανούς ήχους. Την μουσική βραδυνή απόλαυση διοργανώνει ο κύριος Ευγένιος Δερμιτάσογλου και χτές ήταν εκεί με τρείς φίλους του και με πολλά κέφια. Δύο κλασσικές κιθάρες, ένα βιολί και ένα ακορντεόν. Και μια θεική φωνή ενός κυρίου που δεν συγκράτησα το όνομα του αλλά θα το μάθω που θα μου πάει. Κι εκεί που άκουγα Κιάμο όλη μέρα, ήρθαν αυτοί οι ρέμπελοι να μου θυμίσουν τα παλιά. Παίξανε μερικά καταπληκτικά κομμάτια με ανεπανάληπτους στίχους. Ο κύριος Δερμιτάσογλου και η κιθάρα του ένας χαρούμενος χοροπηδηχτός γίγαντας με μεγάλη αδυναμία στα φωνητικά εφέ, ο βιολιστής ένας νεαρός που έπαιζε και ταξίδευε κι αυτός, ταξίδευε κι εμάς, ο ακορντεονίστας μια διακριτική παρουσία και ο τραγουδιστής (επίσης με την κιθάρα του) με μια φωνή πότε σαν τσαλακωμένο φθινοπωρινό φυλλαράκι και πότε σαν την πιο ζεστή κουβέρτα που με έχει ακουμπήσει ποτέ. Ήταν φανταστική βραδιά και έκανα έτσι μια μίνι αποτοξίνωση απο την πολιτιστική κατάπτωση την οποία περνάω τον τελευταίο καιρό (αλλά πολύ την γουστάρω). Σας ευχαριστώ κύριε Δερμιτάσογλου και κύριοι μουσικοί. Πάντα τέτοια!
Οκ βρήκα τα ονόματα,
Ευγένιος Δερμιτάσογλου (κιθάρα, φωνή)
Γιάννης Μήτσης (κιθάρα, φωνή)
Θανάσης Καρυπίδης (βιολί)
Θεόφιλος Ματθαίου (ακορντεόν)
Ένα απο τα κομμάτια του κυρίου Μήτση λέγεται Ρίψασπις. Εμπνευσμένο απο την ιστορία του ποιητή Αρχίλοχου που παράτησε την ασπίδα του και έφυγε απο την μάχη κάτι απαράδεκτο για εκείνη την εποχή. Δεν είμαι υπέρ της "ρίψεως της ασπίδος", είμαι μάλλον υπερ του να πολεμάς για αυτό που πιστεύεις αλλά μου έκαναν πολύ εντύπωση οι στίχοι.

Γύρεψα τη φωνή μου πίσω
Που θα τη βρω για να ρωτήσω
Ξόδεψα τη ζωή μου πάλι
Την πέταξα στο καρναβάλι
Ξόδεψα τη ζωή μου πάλι
Την πέταξα στο καρναβάλι
Μισή ζωή, μισό φεγγάρι
Μόνος παλεύω το σκοτάδι
Θέλω μα πως να πολεμήσω
Άφησα την ασπίδα πίσω
Θέλω μα πως να πολεμήσω
Άφησα την ασπίδα πίσω
Θέλω μα πως να πολεμήσω...
Μισή ζωή, μισό φεγγάρι
Όποιος μισεί, αυτό θα πάρει

Shield of Aiamor του μέλους boulew

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Λες να σε ξαναγινεις ποτε μια "ποιοτηκια" ?



:-PP