Ι.Κ.Α.

Χτές έκανα μια φοβερή ανακάλυψη. Οτι παρόλο που δεν εργάζομαι είμαι ακόμα ασφαλισμένη στο ΙΚΑ μέχρι το Φεβρουάριο του 2008 άρα μπορώ να βγάλω βιβλιάριο ασθενείας αφού δεν είχα αξιωθεί να βγάλω τα τρία χρόνια που δούλευα. Ευτυχώς που είπα να συμμαζέψω τα ένσημα μου και είδα εκείνο το φοβερό αυτοκολλητάκι που με πληροφόρησε για την ασφαλιστική μου ικανότητα.

Πήγα λοιπόν σήμερα το πρωί να βγάλω το βιβλιάριο μου. Αυτό ήταν απο τα άγραφα! Τόσα είχα διαβάσει για την ταλαιπωρία στο ΙΚΑ, για τις ατελείωτες ουρές, για τους ηλικιωμένους που πέφταν σαν τα στάχυα απο την πολύωρη αναμονή. Αλλά ή παντού υπάρχει ένας μύθος ή εγώ υπήρξα εξαιρετικά τυχερή αφού εναγκαλιζόμουν με το καινούριο μου βιβλιαριάκι μέσα σε πέντε λεπτά απο την στιγμή που καλημέρισα την υπάλληλο. Βέβαια (όπως πάντα) πήγα προετοιμασμένη, με όλα τα κρατικά έγγραφα που έχουν βγεί στο όνομα μου τα τελευταία δέκα χρόνια. Έχω έναν ειδικό φάκελο για αυτό, στο οποίο τα έχω τακτοποιημένα ανα υπηρεσία και έτσι κανείς υπαλληλίσκος δεν μπορεί να με πιάσει αδιάβαστη. Σαν άλλη τσάντα του Σπόρτ Μπίλυ περιέχει τα πάντα που μπορεί να ζητήσει και ο πιο ιδιότροπος δημόσιος υπάλληλος.
Τώρα έχω κι εγώ ασφαλιστικό βιβλιάριο! Το δείχνω σε όλους λες και πήρα αμάξι! Το γαμώτο είναι οτι έδωσα τζάμπα 50 ευρώ πριν δυο βδομάδες για κάτι εξετάσεις στο νοσοκομείο. Ε χαλάλι τους τι να κάνουμε. Πάντως πρέπει να βγώ συντόμως απο το ρόζ μου συννεφάκι γιατί η ζωή τρέχει κι εγώ το μόνο που κάνω είναι να κυλιέμαι στην αμαρτία και στα διαλείμματα να ψάχνω για καμιά δουλειά. Άλλο δράμα εκεί.
Δε λέει και να έρθει το καλοκαίρι εντελώς. Πάντως το πρώτο μου μπάνιο το έκανα κιόλας στις αρχές Μαίου και ήταν υπέροχο. Φέτος αποφάσισα οτι θα εκμεταλλευτώ όλες μα όλες τις ευκαιρίες για μπάνια ας είναι και στο συντριβάνι της παραλίας. Φτάνουν τα νάζια και οι ιδιοτροπίες. Νερό με αλάτι να είναι κι ας είναι και στην Νεκρά Θάλασσα. Το μόνο πράγμα που δεν χωνεύω είναι οι πισίνες. Εκεί μάλλον θα αντιδράσω. Η ιδέα οτι κάνω μπάνιο με άλλα πόσα άτομα σε έναν κλειστο χώρο μου σηκώνει την τρίχα. Άσε που θεωρώ απαράδεκτο σε μια χώρα με τέτοιες παραλίες εμείς να συνωστιζόμαστε (sic) στις πισίνες των ξενοδοχείων.