Σκυλο-φιλίες

Έκανα μια γρήγορη μετάφραση απο wikipedia διοτι στα ελληνικά δεν βρήκα να υπάρχει ορισμός.
---
Η φιλία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει μια συμπεριφορά υποστήριξης και συνεργασίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων όντων. Μια σχέση που περιλαμβάνει αμοιβαία γνώση, εκτίμηση και στοργή μαζί με έναν βαθμό προσφοράς υπηρεσίας στους φίλους σε στιγμές ανάγκης ή κρίσης. Οι φίλοι καλωσορίζουν ο ενας την συντροφια του άλλου και επιδεικνύουν αφοσίωση ο ένας απέναντι στον άλλο, συχνά μέχρι το βαθμό του αλτρουισμού. Οι προτιμήσεις τους είναι συνήθως παρόμοιες και μπορουν να συμπίπτουν, και μοιράζονται ευχαριστες δραστηριότητες. Εμπλέκονται επίσης σε αμοιβαία συπεριφορά βοήθειας, όπως η ανταλλαγή συμβουλών και η συμμετοχή στις κακουχίες. Ο φίλος είναι κάποιος ο οποίος συχνά επιδεικνύει ανταποδοτική και κατοπτρική συμπεριφορά. Ωστόσο, για πολλούς η φιλία δεν είναι τίποτα άλλο απο την εμπιστοσύνη οτι κάποιος ή κάτι δεν θα τους βλάψει. Η αξία της φιλίας είναι συχνά αποτέλεσμα της επίδειξης απο ένα φίλο των παρακάτω χαρακτηριστικών σε σταθερή βάση:
- η τάση να επιθυμεί το καλύτερο για τον άλλο
- συμπάθεια και εμπάθεια
- ειλικρίνεια, ακόμα και σε στιγμές που είναι δύσκολο για τους άλλους να πουν την αλήθεια ειδικά αν πρόκειται για την ανάδειξη των ελαττωμάτων του άλλου ατόμου
- αμοιβαία κατανόηση
---

Ενιγουέι και ο Αριστοτέλης ασχολήθηκε διεξοδικά με το θέμα της φιλίας. Μάλιστα την είχε χωρίσει σε τρία είδη : κατ'αρετήν, κατα το χρήσιμον και κατά το ηδύ. Δεν χρειάζεται να είσαι γνώστης της αρχαίας ελληνικής για να αντιληφθείς τις διαφορές των τριών αυτών ειδών : η πρώτη είναι η ιδανική, είναι αυτή που βασίζεται στην αποδοχή των εκατέρωθεν χαρακτήρων και την έλλειψη παντός ωφελιμιστικού κινήτρου. Η δεύτερη δεν έχει καμία αναφορά στα πρόσωπα που την αποτελούν αλλά έχει χρησιμοθηρικά κίνητρα όπως υπάρχουν για παραδειγμα στις εμπορικές (και άλλων ειδών) συναλλαγές. Η τρίτη είναι η φιλία ευχαρίστησης. Απολαμβάνεις δηλαδή κάποιες κοινές δραστηριότητες με τον φίλο σου οι οποίες όμως σε περίπτωση που χαθούν παίρνουν μαζί της και κάθε είδους επαφή με τον συγκεκριμένο άνθρωπο.
Τι με έπιασε και μιλάω για τη φιλία βραδιάτικα ε; Είναι ένα περίεργο θέμα για μένα. Δεν είχα ποτέ πολλούς φίλους. Το περισσότερο που έχει τύχει είναι τρείς ταυτόχρονα και ήμουν 17 χρονών. Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου αντικοινωνικό άτομο αν και παρατηρούσα οτι αυτή η συστολή μου μάλλον τραβούσε τον κόσμο αντι να τον απομακρύνει. Παρόλαυτα εγώ επέλεγα ελάχιστους για να έχω επαφή. Δεν ένιωσα πάντως ποτέ να μου λείπει η φιλία σαν έννοια. Και έναν φίλο να είχα μόνο (όπως συμβαίνει τώρα) ένιωθα πλήρης γιατί σημασία δεν έχει η ποσότητα αλλά η ποιότητα.

Έχω ακούσει ένα σωρό ιστορίες για φιλίες που δεν άντεξαν στον χρόνο, που διαλύθηκαν, που προδόθηκαν. Για μένα ήταν πάντα όλα αυτά πολύ μακρυνά γιατί οι ελάχιστοι φίλοι μου είχαν δοκιμαστει πριν δεθώ μαζί τους ωστε να τους επιτρέψω να με απογοητεύσουν. Και αυτοί παραμένουν ακόμα φίλοι έστω κι αν κάποιοι είναι αρκετά μακριά. Γενικά είμαι διαλλακτική σαν άτομο, πάντα δικαιολογώ την ανθρώπινη αδυναμία ακόμα και όταν τυγχάνει να είμαι το θύμα της. Αυτή η διαλλακτικότητα μου έμελλε να δοκιμαστεί και στον τομέα της φιλίας.

Είχα έναν φίλο λοιπόν... κάποτε υπηρξε και δεσμός μου αλλά αυτό είναι τόσο παλιά ιστορία που ούτε εγώ δεν την θυμάμαι. Για τέσσερα πέντε χρόνια κάναμε παρέα και το γεγονός οτι είχαμε κάποτε σχέση δεν στάθηκε εμπόδιο σε αυτό ίσα ίσα οταν γνωρίζεις καλά τον άλλο σου φεύγει και το άγχος του αγνώστου πεδίου (κάποιοι ζουν και αναπνέουν για αυτό το άγχος, εμένα απλά με ...αγχώνει!). Τον θεωρούσα καλό μου φίλο να πώ την αλήθεια. Ούπς...πρόδωσα το τέλος της ιστορίας με το να χρησιμοποιήσω παρελθοντικό χρόνο. Η αλήθεια είναι οτι δεν είμαστε πια φίλοι, εξαιτίας μιας γυναίκας που μάλιστα είχε μόλις 3-4 μήνες στην ζωή του, και μου φαίνεται (ακόμα και τώρα που το σκέφτομαι με πίκρα) τόσο μα τόσο αστείο να συμβαίνει αυτό ανάμεσα σε μένα και σε αυτόν. Φαίνεται πως μέχρι να το πάθεις δεν το περιμένεις. Τέσπα, με συνοπτικές διαδικασίες με έβγαλε απο τη ζωή του κάτι το οποίο δέχτηκα γιατί δεν μου αρέσει να ζορίζω τα πράγματα ακόμα κι αν έχω δίκιο. Η τραγική ειρωνία είναι οτι έδινα συμβουλές για να κατακτήσει αυτή την κοπέλα που τώρα έχει πρόβλημα μαζί μου. Αλλά αυτή δεν φταίει σε τίποτα φυσικά γιατί δεν της είμαι τίποτα, ούτε κάν με ξέρει. Σαν πρωτάρα που είμαι δεν μπορώ να πώ οτι δεν με πείραξε. Στην αρχή μάλιστα σκεφτόμουν μήπως δεν ήμουν τόσο σημαντική ή καλή φίλη για αυτόν και γι΄αυτό τόσο εύκολα έκανε την επιλογή. Πού έγκειται τελικά η αξία της φιλίας; Είναι αυτά τα τέσσερα σημεία που λέει η wikipedia;
- η τάση να επιθυμεί το καλύτερο για τον άλλο (έλεος, αν είναι να έχεις φίλο κάποιον που θες το κακό του ε τότε τι να πώ)
- συμπάθεια και εμπάθεια (τον συμπαθούσα πάρα πολύ όπως και όλοι οι άλλοι που τον γνωρίζουν, εμπάθεια δεν ξέρω τι σημαίνει :p)
- ειλικρίνεια, ακόμα και σε στιγμές που είναι δύσκολο για τους άλλους να πουν την αλήθεια ειδικά αν πρόκειται για την ανάδειξη των ελαττωμάτων του άλλου ατόμου (απο αυτό τόνους!Χωρίς φόβο και πάθος!)
- αμοιβαία κατανόηση (αν και διαφωνούσαμε σε κάποια σημεία δεν μπορώ να πώ οτι δεν τον κατανοούσα. Νομίζω οτι αυτό είναι και το μεγάλο μου ταλέντο. Να μπορώ να διακρίνω και τις ρίζες αλλά και τα κίνητρα κάποιων πράξεων ή συναισθημάτων και να τα δικαιολογώ χωρίς να σημαίνει οτι συμφωνώ απαραίτητα μαζί τους.)

Αρα η wikipedia με βγάζει μάλλον σωστή φίλη. Βέβαια πριν συμβουλευτώ αυτή, συμβουλεύτηκα τον κοντινό μου περίγυρο που μου είπε μια απο τα ίδια. Και γυρνώντας στον Αριστοτέλη, ανακαλύπτω λοιπόν οτι εγώ νόμιζα οτι η φιλία που είχα μαζί του ήταν φιλία κατ΄ἀρετήν, ενώ αυτό που πραγματικά είχαμε ήταν μάλλον φιλία κατα το ηδύ.
Αν τυχει και θελήσει να γυρίσει, ξέρω οτι παρόλο που έχω αιτιολογήσει ήδη τη στάση του και κατανοώ και τον χαρακτήρα του που δικαιολογεί μια τέτοια στάση, δεν πρόκειται να τον δεχτώ. Και σκέφτομαι αμέσως μετά απο αυτό: άραγε αυτό σημαίνει "κρατάω κακία σε κάποιον";