Tαχυραντεβού

Μετά απο κάθε χωρισμό εκτός απο τον αναμενόμενο πόνο της έλλειψης του έτερου ατόμου με πιάνει και ια φοβερή απαισιοδοξία, προκατάληψη και ανία για το μέλλον μου όσον αφορά τις επόμενες γνωριμίες. Όντας άτομο αντικοινωνικό, και μόνο στη σκέψη οτι θα πρέπει να ξαναμπώ στη διαδικασία γνωριμιών με το αντίθετο φύλο με πιάνει μια φοβερη βαρεμάρα. Ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα ενεργητικός άνθρωπος ούτε άνετη στις γνωριμίες και τις επαφές. Είμαι αυτό που λένε μουντρούχα. Όποτε το έπαιρνα απόφαση ήταν με βαριά καρδιά και αφού είχα έρθει στο αμήν απο την μοναξιά. Και φυσικά εξοικειωμένη με το διαδίκτυο ξεκινούσα απο εκεί την αναζήτηση μου. Σελίδες γνωριμιών και δεν συμαζεύεται. Βαρέθηκα ήδη...Γιατί δεν εξελίσσεται επιτέλους η τεχνολογία ώστε να "παραγγέλνεις" τον άντρα των ονείρων σου; Τι κάνουν οι επιστήμονες επιτέλους παίζουν με το τσουτσούνι τους;
Φαίνεται οτι υπάρχει γενικότερη απογοήτευση γιατί εκτος του οτι οι σελίδες γνωριμιών, το facebooking κλπ κάνουν θραύση, ανακάλυψα οτι ήρθε εξ Αμερικής το φρούτο με το όνομα SpeedDating (http://www.tahirandevou.gr). Κάτι σαν φαστφουντάδικο γνωριμιών δηλαδή. Σε ένα επεισόδιο Sex and the city είχε πάει η Μιράντα αν θυμάμαι.
Απο οτι κατάλαβα οι γυναίκες κάθονται σαν κλώσσες στα τραπέζια και οι άντρες περνάνε απο κάθε τραπέζι για 5 λεπτά! Και έχεις και ένα ντοσιεδάκι που κρατάς σημείωσεις. Του στυλ "πολυλογάς", "κακοντυμένος", "έχει πολύ μεγάλο κεφάλι", κλπ. Δηλαδή μέσα σε 5 λεπτά τι σκατά να προλάβεις να πείς και να ακούσεις; Μόνο αν σου αρέσει εμφανισιακά μπορείς να αποφασίσεις. Πρέπει ο άλλος να έχει φοβερό χαρακτήρα και προσωπικότητα για να φανεί σε 5 λεπτά!Έλεος δηλαδή... Άραγε έχει πέραση στην Ελλάδα; Η προτιμάμε τα παραδοσιακά γραφεία συνοικεσίων; Άλλο φρούτο κι αυτό. Έχω ακούσει οτι τα τελευταία χρόνια πάνε και νορμάλ άνθρωποι, όχι μονο προβληματικοί. Πάντως και τώρα αν πεις για γραφείο συνοικεσίων σε κοιτάνε κάπως. Ε τι να κάνουμε ρε παιδιά ύπαρχει κρίση που λέει και το τραγούδι!