Ανέφικτοι έρωτες.

Ο τίτλος του πόστ παραπέπει σε ρομαντικές μυθιστορηματικές δημιουργίες του 18ου αιώνα. Τότε που οι γυναίκες ήταν ντυμένες μέχρι τα αυτιά και οι άντρες αν έβλεπαν μια υποψία καρπού πάθαιναν πολλαπλές ρεύσεις. Ωραίες εποχές. Τότε που το καρδιοχτύπι δεν ήταν κάτι σπάνιο και το σεξ έπρεπε να περάσει απο τα μάτια, τα αυτιά, το μυαλό, την ψυχή, την καρδιά και μετά να επεκταθεί στο κορμί. Τότε που έπρεπε να προσπαθήσεις για να κατακτήσεις.
Ε λοιπόν υπάρχει κόσμος που τις προτιμάει αυτές τις καταστάσεις. Δεν ντρέπομαι να πώ οτι ανήκω σε αυτούς. Όσο μια ερωτική κατάσταση γεννιέται, βρίσκεται στα σπάργανα και υπάρχει όλη αυτή η αναμπουμπούλα της γνωριμίας, είμαι στην καλύτερη μου φάση. Όταν αρχίζουν όλα αυτά να εκλίπουν τότε αρχίζει για μένα η παρακμή και η ανία. Μια μέθοδος να διατηρήσεις όσο περισσότερο γίνεται την κατάσταση της αρχικής έκστασης είναι να επιλέξεις κάποιον που δεν μπορείς να έχεις ή δεν μπορεί να σε έχει για διάφορους λόγους. Προυπόθεση να είστε και οι δύο υπέρμαχοι του ανέφικτου έρωτα. Να παλεύετε εξίσου για την πραγματοποίηση και το σαμποτάρισμα της σχέσης. Να ορκίζεστε την αιωνιότητα ότι κι αν γίνει και να σκαρφίζεστε πλασματικά ανυπέρβλητα εμπόδια που σας κρατάνε μακριά. Ή πολύ απλά, να είστε ήδη μακριά...
Εδώ και λίγες μέρες μιλάω με έναν κύριο απο τον Λίβανο. Νιώθω σαν τον βασιλικό που ποτίζεται μετά απο πολύ πολύ καιρό ξηρασίας. Τα φύλλα μου ζωηρεύουν, το άρωμα μου πιο έντονο απο ποτέ μεθάει τους γύρω μου και κάνει αισθητή την παρουσία μου. Επιτέλους κάποιος που επικοινωνεί μαζί μου στο ίδιο επίπεδο. Κάποιος που μιλάει για ποιήση και για πολιτική το ίδιο εύκολα. Κάποιος που αφυπνίζει το μυαλό και την ψυχή μου. Με μια εξωτική αλλά και παρόμοια κουλτούρα. Ένα νέο γόνιμο και κυρίως ασφαλές έδαφος για έναν ακόμα ανέφικτο έρωτα που θα γεννηθεί...