Καλωσόρισες στη χώρα μου και καλωσήρθες στη ζωή μου,
συγχώρεσε με που δεν μπορώ να μιλήσω τη γλώσσα σου. Κάποιες φορές ανάμεσα στα γέλια και τις παρεξηγήσεις το ξέρω οτι καταλαβαίνεις... και καταλαβαίνω κι εγώ. Το γέλιο σου όταν προσπαθώ να μιλήσω σαν εσένα και δεν τα καταφέρνω είναι μουσική στα αυτιά μου και δεν με νοιάζει που με κοροιδεύεις καμιά φορα...το βλέπω στα υγρά μάτια σου οτι συγκινείσαι. Κι εγώ συγκινούμαι όταν προσπαθείς να τραγουδήσεις τα τραγούδια μου. Με γυρίζεις στην παιδική μου ηλικία και μου είχε λείψει τόσο η ανεμελιά της, τώρα που σε γνώρισα το αντιλήφθηκα.
Συγνώμη αν σε προσβάλλω καμιά φορά με τις ατελείωτες ερωτήσεις μου, για μένα είσαι μια ήπειρος εξωτική και ανεξερεύνητη και θέλω να μάθω, να γνωρίσω τα πάντα. Με διασκεδάζει η αγωνία μας να περιγράψουμε κάτι, τα ξεφυσήματα μας όταν καταλαβαίνουμε άλλα αντί άλλων, τα χαχανητά μας μετά. Μου έμαθες άθελα σου οτι η σιωπή μερικές φορές είναι εκκωφαντική. Μου έμαθες οτι δεν πειράζει που είμαστε διαφορετικοί, τα κορμιά δεν έχουν πατρίδα.
Ίσως πάλι να προσπαθώ να δώσω βάθος σε κάτι επιφανειακό, αν το καταλάβαινες θα ξεφυσούσες μπαιλντισμένος απο το πόσο δυσκολεύω την ζωή μας. Είσαι ένα γλυκό μικρό παιδάκι ή ένας γέρος κυνικός φιλόσοφος; Αυτή η απορία θα με τρελάνει...
Σ'αρέσει όταν σε μαλώνω, μ'αρέσει όταν με ζηλεύεις. Δεν διαφέρουμε πολυ απο δυό σκυλάκια που παίζουν στο πάρκο, απλά με άλλα παιχνίδια. Θα ήθελα να σου μάθω κι άλλα παιχνίδια, αυτά του μυαλού, αλλα δεν ξέρω αν μπορώ και δεν ξέρω αν θέλεις. Είσαι ευτυχισμένος, το βλέπω, ποιά είμαι εγώ που θα σου "μάθω";
Αν κάποτε φύγω ξέρω οτι θα θυμώσεις, ξέρω οτι θα στεναχωρηθείς, αλλά ξέρω και οτι θα καταλάβεις. Τε ντούα σουμ ζεμρα ιμε...
Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλλα posts της μαμάς του
συγχώρεσε με που δεν μπορώ να μιλήσω τη γλώσσα σου. Κάποιες φορές ανάμεσα στα γέλια και τις παρεξηγήσεις το ξέρω οτι καταλαβαίνεις... και καταλαβαίνω κι εγώ. Το γέλιο σου όταν προσπαθώ να μιλήσω σαν εσένα και δεν τα καταφέρνω είναι μουσική στα αυτιά μου και δεν με νοιάζει που με κοροιδεύεις καμιά φορα...το βλέπω στα υγρά μάτια σου οτι συγκινείσαι. Κι εγώ συγκινούμαι όταν προσπαθείς να τραγουδήσεις τα τραγούδια μου. Με γυρίζεις στην παιδική μου ηλικία και μου είχε λείψει τόσο η ανεμελιά της, τώρα που σε γνώρισα το αντιλήφθηκα.
Συγνώμη αν σε προσβάλλω καμιά φορά με τις ατελείωτες ερωτήσεις μου, για μένα είσαι μια ήπειρος εξωτική και ανεξερεύνητη και θέλω να μάθω, να γνωρίσω τα πάντα. Με διασκεδάζει η αγωνία μας να περιγράψουμε κάτι, τα ξεφυσήματα μας όταν καταλαβαίνουμε άλλα αντί άλλων, τα χαχανητά μας μετά. Μου έμαθες άθελα σου οτι η σιωπή μερικές φορές είναι εκκωφαντική. Μου έμαθες οτι δεν πειράζει που είμαστε διαφορετικοί, τα κορμιά δεν έχουν πατρίδα.
Ίσως πάλι να προσπαθώ να δώσω βάθος σε κάτι επιφανειακό, αν το καταλάβαινες θα ξεφυσούσες μπαιλντισμένος απο το πόσο δυσκολεύω την ζωή μας. Είσαι ένα γλυκό μικρό παιδάκι ή ένας γέρος κυνικός φιλόσοφος; Αυτή η απορία θα με τρελάνει...
Σ'αρέσει όταν σε μαλώνω, μ'αρέσει όταν με ζηλεύεις. Δεν διαφέρουμε πολυ απο δυό σκυλάκια που παίζουν στο πάρκο, απλά με άλλα παιχνίδια. Θα ήθελα να σου μάθω κι άλλα παιχνίδια, αυτά του μυαλού, αλλα δεν ξέρω αν μπορώ και δεν ξέρω αν θέλεις. Είσαι ευτυχισμένος, το βλέπω, ποιά είμαι εγώ που θα σου "μάθω";
Αν κάποτε φύγω ξέρω οτι θα θυμώσεις, ξέρω οτι θα στεναχωρηθείς, αλλά ξέρω και οτι θα καταλάβεις. Τε ντούα σουμ ζεμρα ιμε...
Υ.Γ. Ο Ερμής δεν ευθύνεται για τα αλλοπρόσαλλα posts της μαμάς του
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου