Χτές ο Μάριος εξέφρασε την επιθυμία να δεί κάποιο βίντεο με την διαδικασία της γέννας. Χαμογέλασα και πληκτρολόγησα www.youtube.com.
"Σίγουρα μπορείς να το δείς αγάπη μου;"
"Ναι ρε βάλε."
Okey dokey.
Η αλήθεια είναι οτι κι εγώ που το έπαιζα μάγκας δεν είχα δει ποτέ actual βίντεο γέννας. Χτες βράδυ είδα. Όχι απλά είδα, είδα κανονικό τοκετό, είδα καισαρική, είδα γέννα στο νερό, είδα γέννες ζώων. Τα είδα όλα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Καλά ο άλλος απο το δεύτερο βιντεάκι αποσύρθηκε ημιλιπόθυμος.
Πίστευα οτι θα συγκινηθώ με το θέαμα της γέννας, αλλά είναι τόσο επώδυνο σαν σκηνή που η συγκίνηση και το βιολογικό μου ξυπνητήρι (εμένα δεν είναι απλό ρολόι φιλαράκι!) περνάνε σε δεύτερη μοίρα και συγκεντρώνεσαι στο αίμα και στο ζόρι της γυναίκας. Βεβαια τα σύγχρονα μέσα, οι αναισθησίες, τα επισκληρίδια κλπ το έχουν κάνει σχετικά πιο ανώδυνο και ασφαλές, αλλά και πάλι! Τα δε μωρά πρέπει να τραβάνε ακόμα μεγαλύτερο ζόρι διοτι βγαίνουν τα περισσότερα μπλέ απο κει μέσα σαν τα στρουμφάκια!
Δεν είναι τυχαίο που επιλέχτηκε η γυναίκα για την διαδικασία της γέννησης. (μην ακούσω τα "ο άντρας γεννά η γυναίκα τίκτει", η γυναίκα γεννά και ο άντρας λιποθυμάει απο δίπλα!).
Έχω την αίσθηση οτι η γυναίκα, παρόλο το εύθραυστο της κατασκευής της, αντέχει περισσότερο τον φυσικό πόνο ειδικά οταν συνδέεται με κάποιον ιερό σκοπό (βλέπε αποτρίχωση). Είναι γεγονός οτι 8 στους 10 άντρες (δική μου έρευνα) δεν αντέχουν την αποτρίχωση με κερί ενώ 9 στους 10 δεν μπορούν ούτε να ακούν τον ήχο του silkepil. Μήπως όλοι αυτοί οι πόνοι για χάρη της γυναικείας αρτιότητας είναι κατα βάθος ενα training montage για τον μεγάλο αγώνα της γέννας;
Ακολουθεί εκπαιδευτικό βίντεο-δείγμα.
"Σίγουρα μπορείς να το δείς αγάπη μου;"
"Ναι ρε βάλε."
Okey dokey.
Η αλήθεια είναι οτι κι εγώ που το έπαιζα μάγκας δεν είχα δει ποτέ actual βίντεο γέννας. Χτες βράδυ είδα. Όχι απλά είδα, είδα κανονικό τοκετό, είδα καισαρική, είδα γέννα στο νερό, είδα γέννες ζώων. Τα είδα όλα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Καλά ο άλλος απο το δεύτερο βιντεάκι αποσύρθηκε ημιλιπόθυμος.
Πίστευα οτι θα συγκινηθώ με το θέαμα της γέννας, αλλά είναι τόσο επώδυνο σαν σκηνή που η συγκίνηση και το βιολογικό μου ξυπνητήρι (εμένα δεν είναι απλό ρολόι φιλαράκι!) περνάνε σε δεύτερη μοίρα και συγκεντρώνεσαι στο αίμα και στο ζόρι της γυναίκας. Βεβαια τα σύγχρονα μέσα, οι αναισθησίες, τα επισκληρίδια κλπ το έχουν κάνει σχετικά πιο ανώδυνο και ασφαλές, αλλά και πάλι! Τα δε μωρά πρέπει να τραβάνε ακόμα μεγαλύτερο ζόρι διοτι βγαίνουν τα περισσότερα μπλέ απο κει μέσα σαν τα στρουμφάκια!
Δεν είναι τυχαίο που επιλέχτηκε η γυναίκα για την διαδικασία της γέννησης. (μην ακούσω τα "ο άντρας γεννά η γυναίκα τίκτει", η γυναίκα γεννά και ο άντρας λιποθυμάει απο δίπλα!).
Έχω την αίσθηση οτι η γυναίκα, παρόλο το εύθραυστο της κατασκευής της, αντέχει περισσότερο τον φυσικό πόνο ειδικά οταν συνδέεται με κάποιον ιερό σκοπό (βλέπε αποτρίχωση). Είναι γεγονός οτι 8 στους 10 άντρες (δική μου έρευνα) δεν αντέχουν την αποτρίχωση με κερί ενώ 9 στους 10 δεν μπορούν ούτε να ακούν τον ήχο του silkepil. Μήπως όλοι αυτοί οι πόνοι για χάρη της γυναικείας αρτιότητας είναι κατα βάθος ενα training montage για τον μεγάλο αγώνα της γέννας;
Ακολουθεί εκπαιδευτικό βίντεο-δείγμα.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΙΣΩΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΘΕΑΜΑ!


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου